Ο 82χρονος φωτογράφος έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο αρχείο με περισσότερες από 500.000 φωτογραφίες, καταγράφοντας την πορεία της γκέι κοινότητας προς την ορατότητα και την ισότητα.
Για περισσότερες από έξι δεκαετίες, ο Γουίλιαμ Γιανγκ φωτογραφίζει ανθρώπους, στιγμές και κοινωνικές αλλαγές στην Αυστραλία, δημιουργώντας ένα από τα σημαντικότερα φωτογραφικά αρχεία για την ιστορία της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας της χώρας.
Ο 82χρονος φωτογράφος, ο οποίος μετακόμισε στο Σίδνεϊ στα τέλη της δεκαετίας του 1960, έχει τραβήξει σύμφωνα με τον ίδιο από 500.000 έως 1 εκατομμύριο φωτογραφίες. Μεγάλο μέρος του αρχείου του αφορά τη γκέι ζωή στην Αυστραλία, από τη δεκαετία του 1970 και την απελευθέρωση της εποχής έως την κρίση του HIV/AIDS, αλλά και τη σταδιακή κοινωνική αποδοχή και την καθιέρωση της ισότητας στον γάμο.
Σε συνέντευξή του στον Guardian, με αφορμή την έκθεση Inside the Mirage στο Μουσείο Τέχνης TarraWarra στη Βικτώρια, ο Γιανγκ μιλά για την προσωπική του διαδρομή, τη φωτογραφία και τις αλλαγές που έχει παρακολουθήσει μέσα από τον φακό του.
Ο Γιανγκ αποκάλυψε ότι είναι γκέι στα τέλη των 20 του, όταν ήδη ζούσε στο Σίδνεϊ. Εκεί άρχισε να καταγράφει συστηματικά τη ζωή της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, σε μια εποχή κατά την οποία η παρουσία της παρέμενε σε μεγάλο βαθμό αόρατη στη δημόσια σφαίρα.
Οι φωτογραφίες του αποτυπώνουν μια πολύ διαφορετική εποχή: πάρτι, drag shows, νυχτερινή ζωή, σάουνες και συγκεντρώσεις μιας κοινότητας που, όπως εξηγεί, διεκδικούσε για πρώτη φορά την ορατότητά της.
William Yang, Fairy, [it takes balls to be a fairy], Sydney Gay & Lesbian Mardi Gras, 1983,
Ανάμεσα στα αγαπημένα του έργα βρίσκονται φωτογραφίες από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τις αρχές του 1980, τις οποίες τράβηξε στο Ken’s Karate Klub, μια γκέι σάουνα του Σίδνεϊ. Μια drag queen που εμφανιζόταν εκεί τον είχε προσκαλέσει να φωτογραφίσει τα σόου της.
Σήμερα, όπως λέει χαρακτηριστικά, μια τέτοια φωτογράφιση θα ήταν πολύ δυσκολότερη, καθώς οι άνθρωποι είναι περισσότερο προστατευτικοί απέναντι στην ιδιωτικότητά τους.
Η αλλαγή, ωστόσο, δεν αφορά μόνο τη φωτογραφία. Ο Γιανγκ θεωρεί ότι η αυξημένη ορατότητα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας συνέβαλε στην αλλαγή της κοινωνικής στάσης και, τελικά, στην κατάκτηση περισσότερων δικαιωμάτων.
Ο ίδιος θυμάται ιδιαίτερα το δημοψήφισμα του 2017 για την ισότητα στον γάμο στην Αυστραλία, το οποίο χαρακτήρισε «τεράστια νίκη» και σημαντική πολιτισμική αλλαγή, καθώς απέδειξε, όπως λέει, ότι η ισότητα είχε τη στήριξη της πλειοψηφίας.
Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί, ο Γιανγκ δηλώνει σήμερα ανήσυχος για την πολιτική κατεύθυνση που ακολουθεί ο κόσμος.
«Βλέπω ότι όλος ο κόσμος γίνεται δεξιός και ομοφοβικός», λέει στον Guardian, αναφερόμενος στην άνοδο συντηρητικών και ακροδεξιών πολιτικών δυνάμεων.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, επισημαίνει ότι αισθάνεται τυχερός που ζει στην Αυστραλία, όπου εξακολουθεί να υπάρχει, όπως λέει, ελευθερία έκφρασης.
Η ανησυχία του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς ο ίδιος έχει καταγράψει μέσα από τη φωτογραφική του μηχανή μια περίοδο κατά την οποία η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα πέρασε από την περιθωριοποίηση στην ορατότητα και στη διεκδίκηση ίσων δικαιωμάτων.
Σήμερα ο Γιανγκ αφιερώνει μεγάλο μέρος του χρόνου του στην ψηφιοποίηση και ταξινόμηση του τεράστιου αρχείου του. Η Κρατική Βιβλιοθήκη της Νέας Νότιας Ουαλίας έχει ήδη αποκτήσει περίπου 50.000 αρνητικά του από τη δεκαετία του 1970, ενώ βρίσκεται σε συζητήσεις μαζί του για την απόκτηση και άλλου υλικού από τις επόμενες δεκαετίες.
«Ψηφιοποιώ τα αρνητικά για να δώσω στις φωτογραφίες μια ευκαιρία να ζήσουν», αναφέρει.
Κοιτάζοντας σήμερα πίσω στο έργο του, ο φωτογράφος θεωρεί ότι οι φωτογραφίες από τη γκέι ζωή αποτελούν ίσως το σημαντικότερο κομμάτι της συλλογής του.
Για χρόνια, κάποιοι τον παρότρυναν να αφήσει στην άκρη τις φωτογραφίες της γκέι κοινότητας, θεωρώντας τες «περιθωριακές», και να στραφεί σε όσα θεωρούνταν ο «πραγματικός κόσμος». Ο Γιανγκ, όμως, πιστεύει πλέον ότι ακριβώς σε αυτό το περιθώριο βρίσκεται η αξία του έργου του.
Παράλληλα με τη ΛΟΑΤΚΙ+ ζωή, το αρχείο του καταγράφει σημαντικές προσωπικότητες της αυστραλιανής πολιτιστικής σκηνής, αλλά και τη δική του σχέση με την κινεζική καταγωγή του.
Στην έκθεση Inside the Mirage παρουσιάζεται, μεταξύ άλλων, και ένα διαφορετικό κομμάτι της δουλειάς του: η έρευνά του για τη δολοφονία του θείου του το 1922 στο Κουίνσλαντ και ο τρόπος με τον οποίο το οικογενειακό τραύμα επηρέασε τη δική του ταυτότητα.
Έπειτα από 60 χρόνια πίσω από τον φακό, ο Γιανγκ φαίνεται πλέον να έχει συμφιλιωθεί με την πορεία που ακολούθησε. Όπως είπε στο κοινό της έκθεσης, κάποτε φοβόταν ότι δεν θα κατάφερνε να εκπληρώσει το «πεπρωμένο» του ως φωτογράφος.
«Τώρα νιώθω ότι το έχω εκπληρώσει», είπε. «Σε γενικές γραμμές, νιώθω ότι τα κατάφερα. Είναι ωραίο συναίσθημα να είσαι ικανοποιημένος».
Πηγή: The Guardian
