Queers from Palestine: «Δεν είμαστε αντίφαση, είμαστε μέρος του ίδιου αγώνα»

Πόσο συχνά δίνουμε πραγματικά χώρο στο κουήρ βίωμα όταν αυτό δεν ανήκει στον δυτικό κόσμο; Και, ακόμα πιο ανησυχητικά, πώς αυτό το βίωμα εργαλειοποιείται για να νομιμοποιήσει πολιτικές και στρατιωτικές πρακτικές που οδηγούν ακόμα και σε ολοκληρωτικού τύπου αφανισμό; Οποιαδήποτε προσπάθεια απάντησης αυτών των ερωτημάτων σκοντάφτει πάνω σε μια σκληρή πραγματικότητα: οι ιστορίες των κουήρ Παλαιστινίων είτε απουσιάζουν εντελώς από το κυρίαρχο, δυτικοκεντρικό αφήγημα είτε εμφανίζονται αποκλειστικά μέσα από ένα πρίσμα θανάτου και βίας. Έτσι, το ίδιο το κουήρ βίωμα μετατρέπεται σε πεδίο ενός ύπουλου διλήμματος – ένα συνεχές debate που αντιπαραθέτει σκοπίμως την κουήρ ταυτότητα με την παλαιστινιακή. Αυτό το μεροληπτικό αφήγημα θέλουμε να αμφισβητήσουμε. Ή, έστω, να το προκαλέσουμε. Γι’ αυτό και δίνουμε τον λόγο σε τρία άτομα που θα επιχειρήσουν να φωτίσουν την πολυπλοκότητα, τη διαθεματικότητα και την καθημερινότητα της κουήρ εμπειρίας στον αραβικό (και ειδικά στον παλαιστινιακό) κόσμο.

«Πολύ συχνά οι άνθρωποι θεωρούν ότι η κουήρ ταυτότητα ανήκει στη Δύση και ότι το να είσαι Παλαιστίνιος σημαίνει ότι πρέπει να είσαι συντηρητικός ή καταπιεστικός. Η ύπαρξή μου και η ύπαρξη πολλών κουήρ Παλαιστίνιων όπως εγώ, αμφισβητεί αυτήν την ιδέα», μου σχολιάζει ο Zaheer Suboh όταν συζητάμε για τον τρόπο που αρκετός κόσμος αντιλαμβάνεται την κουήρ παλαιστινιακή ταυτότητα. «Ελπίζω οι άνθρωποι να καταλάβουν ότι δεν είμαι αντίφαση. Δεν είμαι διχασμένος μεταξύ κόσμων. Είμαι ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος, διαμορφωμένος και από τις δύο πλευρές. Θέλω, επίσης, οι άνθρωποι να καταλάβουν ότι τα κουήρ άτομα από την Παλαιστίνη δεν είναι ξεχωριστά από τον ευρύτερο αγώνα του λαού μας. Είμαστε μέρος των οικογενειών μας, των κοινοτήτων μας και της κουλτούρας μας. Όταν το Ισραήλ βομβαρδίζει τη Γάζα ή σκοτώνει Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη, και οι κουήρ Παλαιστίνιοι είναι ανάμεσα στους νεκρούς. Οι ταυτότητές μας δεν μας προστατεύουν από αυτήν τη βία», συμπληρώνει. 

Zaheer

Ο Zaheer είναι DJ, παραγωγός και υποστηρικτής της πρόληψης του HIV. Παρουσιάζει και παράγει μουσική με το όνομα Subeaux, ενώ εργάζεται στη δημόσια υγεία, επεκτείνοντας την πρόσβαση στην πρόληψη του HIV και στους πόρους σεξουαλικής υγείας στην Καλιφόρνια. «Γεννήθηκα στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά μεγάλωσα στην Παλαιστίνη κατά την Ιντιφάντα, όπου έζησα καθημερινά υπό το απαρτχάιντ του Ισραήλ. Αυτό το περιβάλλον διαμόρφωσε την πρώιμη κατανόησή μου για τον κόσμο. Η μουσική έγινε καταφύγιο για μένα εκείνη την περίοδο. Μου επέτρεπε να επεξεργάζομαι τον κόσμο γύρω μου και να φαντάζομαι στιγμές ελευθερίας και χαράς μέσα σε δύσκολες συνθήκες». Ο Zaheer έφυγε από την Παλαιστίνη και εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. «Εκεί βρήκα κοινότητα στους χώρους νυχτερινής ζωής για κουήρ άτομα», μου εξηγεί. «Σταδιακά άρχισα να δουλεύω ως DJ και παραγωγός, συνδυάζοντας αραβικούς ήχους με house και disco. Τώρα μένω στο Σαν Φρανσίσκο, όπου την ημέρα εργάζομαι στην πρόληψη του HIV, επικεντρωμένος στην επέκταση της πρόσβασης σε PrEP και σε υπηρεσίες υποστήριξης. Με πολλούς τρόπους, η δουλειά μου στη δημόσια υγεία και η δουλειά μου στη νυχτερινή ζωή προέρχονται από το ίδιο σημείο: και τα δύο έχουν να κάνουν με τη δημιουργία χώρων όπου οι περιθωριοποιημένες κοινότητες μπορούν να νιώθουν ασφαλείς, υποστηριζόμενες και να ευδοκιμούν».

Ζητώ από τον Zaheer να μου μιλήσει για τη σχέση ανάμεσα στην παλαιστινιακή και την κουήρ ταυτότητά του και τους τρόπους με τους οποίους οι ταυτότητες αυτές συνομιλούν. «Για μεγάλο διάστημα, μου έλεγαν, κυρίως Αμερικανοί και μερικές φορές μέλη της δικής μου κοινότητας, ότι αυτά τα δύο κομμάτια μου δεν ανήκουν μαζί. Το μήνυμα ήταν ότι πρέπει να διαλέξω ανάμεσα στον πολιτισμό μου και την αυθεντικότητά μου, ανάμεσα στην πατρίδα μου και την κουήρ ταυτότητά μου. Με τον καιρό, συνειδητοποίησα ότι αυτή η ιδέα δεν αντανακλά την πραγματικότητα της ζωής μου. Τώρα καταλαβαίνω ότι τόσο η παλαιστινιακή όσο και η κουήρ ταυτότητά μου είναι ριζωμένες στην επιβίωση και διαμορφώνονται από την πλοήγηση σε συστήματα που δεν έχουν φτιαχτεί με ανθρώπους σαν εμένα κατά νου. Και οι δύο απαιτούν αντοχή, θάρρος για να διεκδικήσεις χώρο εκεί όπου δεν δόθηκε ελεύθερα και τη δουλειά της οικοδόμησης κοινότητας», μου εξηγεί και συνεχίζει: «το να είσαι Παλαιστίνιος σημαίνει να ζεις με εκτοπισμό και να παλεύεις συνεχώς για αξιοπρέπεια και το δικαίωμα να υπάρξεις ελεύθερα, κρατώντας παράλληλα τη κουλτούρα, τις οικογένειες και τους τρόπους που φροντίζουμε ο ένας τον άλλον. Το να είσαι κουήρ σημαίνει να μεγαλώνεις σε έναν κόσμο που συχνά αντιμετωπίζει τη διαφορετικότητα ως απόκλιση, ενώ μαθαίνεις να δημιουργείς χώρους όπου οι άνθρωποι μπορούν να νιώθουν ασφαλείς και να είναι ο εαυτός τους. Και οι δύο αυτές εμπειρίες διαμόρφωσαν τον τρόπο που σκέφτομαι για την κοινότητα, την ελευθερία και τη σημασία της προστασίας της χαράς και της σύνδεσης ακόμη και υπό πίεση εξαφάνισης. Μεγαλώνοντας στην Παλαιστίνη, είδα από πρώτο χέρι πόσο βαθιά ριζωμένοι είναι οι άνθρωποί μου στην οικογένεια και την κοινότητα. Οι πόρτες ήταν ανοιχτές, οι γείτονες πήγαιναν κι έρχονταν ελεύθερα και πάντα υπήρχε επιπλέον φαγητό στο τραπέζι σε περίπτωση που κάποιος περνούσε. Οι άνθρωποι φρόντιζαν ο ένας τον άλλον και αν κάποιος στην κοινότητα αντιμετώπιζε δυσκολίες ή γιόρταζε, όλοι συμμετείχαν. Οι ηλικιωμένοι φροντίζονταν και τα παιδιά ανατρέφονταν όχι μόνο από τους γονείς τους, αλλά από ολόκληρο δίκτυο οικογένειας και γειτόνων. Υπάρχει ισχυρή κατανόηση ότι ανήκεις σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό σου. Φέρνω αυτές τις αξίες στους κουήρ χώρους».

Yaffa

Για τη σύνδεση των ταυτοτήτων αυτών μου μιλά και το Yaffa (they/she). «Καταλαβαίνω καλύτερα τόσο την κουήρ όσο και την παλαιστινιακή μου ταυτότητα επειδή υπάρχουν ταυτόχρονα. Η κουήρ ταυτότητα, για μένα, είναι μια ταυτότητα που αναγνωρίζει τις εμπειρίες πολιτικοποιημένων, περιθωριοποιημένων ανθρώπων που δεν μπορούν να αφομοιωθούν μέσα σε καταπιεστικά συστήματα. Το να είσαι αυτόχθονας από έναν τόπο που βρίσκεται υπό κατοχή από μια αποικιοκρατική δύναμη σημαίνει ουσιαστικά το ίδιο. Το να είσαι μόνο γκέι ή μόνο Παλαιστίνιος αφήνει ακόμη κάποιους δρόμους προς την αφομοίωση, αλλά το να είσαι κουήρ και Παλαιστίνιος, αγκαλιάζοντας πλήρως το πολιτικοποιημένο φάσμα αυτών των ταυτοτήτων, σημαίνει ότι δεν μπορώ να αφομοιωθώ από συστήματα καταπίεσης — και γι’ αυτό θα είμαι για πάντα ευγνώμων, γιατί αντί να επικεντρώνομαι στην αφομοίωση, επικεντρώνομαι στο έργο της απελευθέρωσης». Το Yaffa είναι εκτελεστικ@ διευθύντ@ της Muslim Alliance for Sexual and Gender Diversity, της μεγαλύτερης τρανς και κουήρ μουσουλμανικής οργάνωσης παγκοσμίως. Είναι επίσης συγγραφέ@ με τα βιβλία που έχει γράψει να έχουν πουληθεί παγκοσμίως και να έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. «Είμαι ένα τρανς κουήρ άτομο στο φάσμα του αυτισμού παλαιστινιακής και μουσουλμανικής ταυτότητας που εργάζεται στον πολιτισμό», μου λέει χαρακτηριστικά ενώ μου εξηγεί πως «μέσα σε μια λευκή, υπεροπτική ιμπεριαλιστική κοινωνία τιμωρούμαστε για τις ταυτότητες που μας φέρνουν πιο κοντά στην απελευθέρωση. Οι διασταυρούμενες περιθωριοποιημένες ταυτότητες θα γίνουν αποδεκτές μόνο όταν δεν έχουν πια απελευθερωτική δύναμη. Η κουήρ ταυτότητα και η παλαιστινιακή ταυτότητα συχνά θεωρούνται αντιφατικές από έναν κόσμο που φοβάται την ένωσή τους. Πολλοί που πιστεύουν σε αυτά τα συστήματα θεωρούν ότι δεν υπάρχουμε, ή ότι πρέπει να διαλέξουμε τη μία ταυτότητα έναντι της άλλης, ότι είναι αντιφατικές — δημιουργώντας έτσι συνθήκες που μας στερούν την απελευθερωτική τους δύναμη. Αλλά υπάρχουμε, ευδοκιμούμε, και τα πιο περιθωριοποιημένα από τα πιο περιθωριοποιημένα θα είναι πάντα τα πιο απελευθερωμένα».

Αfeef Nessouli

Ο Αfeef Nessouli είναι δημοσιογράφος με βάση τη Νέα Υόρκη και τη Βηρυτό που καλύπτει ειδήσεις που σχετίζονται με την κουήρ κοινότητα εδώ και 15 χρόνια. Διατηρεί, μάλιστα, τον δικό του διαδικτυακό χώρο, το “With Afeef Nessouli”, όπου μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τις ειδήσεις αυτές. Ο Afeef πέρασε 9 εβδομάδες στη Γάζα ως ανθρωπιστικός εργαζόμενος με την ιατρική οργάνωση Glia και ως ανταποκριτής για το The Intercept. Τον ρωτώ για τα στερεότυπα που αναπαράγονται συνήθως στα ΜΜΕ σχετικά με τα κουήρ άτομα στην Παλαιστίνη και την παλαιστινιακή διασπορά. «Η μεγαλύτερη παρανόηση είναι πως δεν υπάρχουν ή ότι θα σκοτώνονταν λόγω της ταυτότητάς τους», μου απαντά. «Αν και δεν είναι εύκολο να είσαι κουήρ σε ένα μέρος όπως η Γάζα, η παρανόηση είναι ότι ο πρωταρχικός κίνδυνος προέρχεται από την ομοφοβία και όχι από το Ισραήλ. Η αλήθεια είναι πως τα κουήρ άτομα στην Παλαιστίνη δυσκολεύονται να βρουν φαγητό, να κάνουν ένα μπάνιο ή να περάσουν μία μέρα χωρίς drone πάνω από το κεφάλι τους ή έναν Ισραηλινό στρατιώτη να διαταράσσει την ησυχία τους. Μια άλλη παρανόηση είναι ότι “δεν μπορείς καν να είσαι κουήρ” στον αραβικό κόσμο. Συνάντησα πολλά κουήρ άτομα στη Γάζα που υπέφεραν πολύ, αλλά ακόμη και έτσι, συναντιούνταν μεταξύ τους όποτε μπορούσαν—είτε για ρομαντικούς λόγους είτε απλώς για έναν καφέ μεταξύ φίλων».

Παρόμοια είναι και η απάντηση του Zaheer. «Η μεγαλύτερη παρανόηση είναι ότι οι κουήρ Παλαιστίνιοι είτε δεν υπάρχουν είτε αν υπάρχουν πρέπει να είναι τελείως κρυμμένοι και αποσυνδεδεμένοι από τις κοινότητές τους. Αυτή είναι μια πολύ κοινή αφήγηση στη Δύση. Παρουσιάζει την παλαιστινιακή κοινωνία ως μοναδικά εχθρική προς τα κουήρ και υπονοεί ότι οι κουήρ Παλαιστίνιοι μπορούν να υπάρξουν μόνο σε σιωπή ή εξορία». Ο Ζaheer μου εξηγεί πως έχει μέλη στην οικογένειά του που τον αποδέχονται και άλλα που όχι, αναφέροντας επίσης πως αντίστοιχες είναι οι ιστορίες και άλλων κουήρ Παλαιστινίων, κάτι που, όπως τονίζει, αποτελεί μια «κοινή εμπειρία για τα περισσότερα κουήρ άτομα παγκοσμίως ανεξαρτήτως θρησκείας ή φυλής». 

Ζaheer

«Ιστορίες όπως η δική μου σπάνια φτάνουν στα μέσα ενημέρωσης, αφήνοντας τους ανθρώπους με μια μονοδιάστατη κατανόηση της παλαιστινιακής κοινωνίας», εξηγεί. «Όταν οι παγκόσμιες συζητήσεις εστιάζουν μόνο στην ομοφοβία, αγνοούν την πραγματικότητα ότι οι κουήρ Παλαιστίνιοι, όπως και οι κουήρ κοινότητες παντού, πλοηγούνται σε σύνθετες κοινωνικές δυναμικές ενώ συνεχίζουν να χτίζουν ζωή, πολιτισμό και σχέσεις φροντίδας. Επιπλέον, η ομοφοβία δεν είναι μοναδική στους Παλαιστίνιους. Έχω ακούσει πολύ πιο ανοιχτά ομοφοβικά λόγια από Αμερικανούς πολιτικούς στην τηλεόραση παρά όσα άκουσα μεγαλώνοντας στην Παλαιστίνη ή ακόμη και σήμερα από πολλούς Παλαιστίνιους στη διασπορά. Υπάρχουν Παλαιστίνιοι που εύχονται βία στους γκέι συγγενείς τους, όπως συμβαίνει με πολλούς Αμερικανούς και Ισραηλινούς, παράλληλα με τον υπόλοιπο κόσμο — αυτό το αφήγημα δεν είναι μοναδικό σε εμάς. Το μοναδικό για εμάς είναι ότι η ομοφοβία χρησιμοποιείται εναντίον μας για να δικαιολογήσει τη γενοκτονία μας. Συχνά παραλείπεται η ευρύτερη πολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνει την καθημερινή ζωή όλων των Παλαιστινίων, δηλαδή ότι η ζωή υπό ισραηλινή κατοχή και γενοκτονία επηρεάζει όλους, συμπεριλαμβανομένων των κουήρ ανθρώπων».

Επιμένω στο σχόλιο του Zaheer, σχετικά με το ότι η ομοφοβία χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τη γενοκτονία. «Όταν το Ισραήλ ρίχνει βόμβες στη Γάζα ή πυροβολεί σε πλήθος στη Ραμάλα, αυτά τα όπλα δεν διακρίνουν βάσει σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου. Έχω, επίσης, ακούσει διαδικτυακά από υποστηρικτές του Ισραήλ ότι αν ήμουν κουήρ στη Γάζα, θα με έριχναν από την ταράτσα ενός κτιρίου. Αυτό το βρίσκω αυτό ειρωνικό, δεδομένου ότι το Ισραήλ δεν άφησε πολλά κτίρια όρθια», μου απαντά με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο Ζaheer. «Μεγαλώνοντας στην Παλαιστίνη, με απασχολούσε περισσότερο να μην πεθάνω προσπαθώντας να περάσω τα τρία ισραηλινά checkpoints για να φτάσω στο σχολείο παρά να ανησυχώ για το αν η οικογένειά μου θα μάθαινε για την κουήρ ταυτότητά μου. Σχεδόν φαίνεται ασυγχώρητο όταν με ρωτούν γιατί οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν αναπτύξει ακόμη ένα κίνημα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιωμάτων. Εμείς ως σύνολο παλεύουμε ακόμα για πολύ βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως ελευθερία κινήσεων, καθαρό νερό, πρόσβαση σε φαγητό, ασφάλεια και πολιτική αυτοδιάθεση. Πολλοί άνθρωποι του λαού μας παλεύουν ακόμη για τις βασικές συνθήκες επιβίωσης που επιτρέπουν στα κινήματα πολιτικών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των ΛΟΑΤΚΙ+ κινημάτων, να αναπτυχθούν πλήρως. Είναι επίσης σημαντικό να αμφισβητούμε την υπόθεση πίσω από αυτό το επιχείρημα. Η ιδέα ότι η κατάσταση των ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιωμάτων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσει τη βία κατά ενός πληθυσμού υποδηλώνει ότι η ζωή των κουήρ ανθρώπων χρησιμοποιείται επιλεκτικά, συχνά από άτομα που δεν προωθούν πραγματικά τα δικαιώματα των κουήρ ατόμων στην κοινωνία τους. Αυτό μετατρέπει τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα σε πολιτικό επιχείρημα αντί για κοινότητα της οποίας η ευημερία προστατεύεται πραγματικά».

Yaffa

Ζητώ και από τα υπόλοιπα άτομα να μου κάνουν το σχόλιό τους. «Είμαι πάντα προσεκτικ@ σχετικά με το ποιος ακριβώς στρέφει μια περιθωριοποιημένη ομάδα εναντίον μιας άλλης περιθωριοποιημένης ομάδας. Τις περισσότερες φορές, όσοι υιοθετούν αυτά τα αφηγήματα —απονομιμοποιώντας την αλληλεγγύη και δικαιολογώντας γενοκτονία λόγω της κατάστασης των ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιωμάτων— είναι άτομα που έχουν πλήρως αποδεχτεί τα καταπιεστικά συστήματα και σπάνια στηρίζουν οποιαδήποτε περιθωριοποιημένη ομάδα. Συχνά είναι κατά των Μαύρων, κατά των τρανς ατόμων, των μεταναστών και γενικά υποστηρικτές κάθε είδους φασιστικής ιδεολογίας», μου αναφέρει το Yaffa. «Χωρίς να αναγνωρίσουμε αυτήν την πραγματικότητα, δεν πιστεύω ότι έχει νόημα να προσπαθούμε να εξηγήσουμε γιατί το να είσαι υπέρ μιας γενοκτονίας λόγω της αντίληψής σου για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα στην Παλαιστίνη είναι πρόβλημα. Δεν έχω γνωρίσει ποτέ κάποιον που να υποστηρίζει πραγματικά την απελευθέρωση όλων και ταυτόχρονα να υποστηρίζει τη γενοκτονία, επειδή θεωρεί ότι υπάρχει “αντίφαση”. Το έργο που πρέπει να γίνει είναι πολύ μεγαλύτερο από την αντιμετώπιση μιας μόνο φασιστικής ιδεολογίας — η απελευθέρωση πρέπει να είναι καθολική, και αυτό δεν μπορεί να συμβεί αν στηρίζουμε μεθόδους  όπως η γενοκτονία. Για όσους προσπαθούν πραγματικά να καταλάβουν πώς να απελευθερώσουν όλους τους ανθρώπους, και ιδιαίτερα τους πιο περιθωριοποιημένους μέσα σε ήδη περιθωριοποιημένες κοινότητες, τους προσκαλώ να κάνουν πραγματική δουλειά: Πώς στηρίζουν τις πραγματικές ανάγκες της ΛΟΑΤΚΙ+ παλαιστινιακής κοινότητας κατά τη διάρκεια μιας γενοκτονίας; Σήμερα, υπάρχει σχεδόν μηδενική στήριξη προς την κουήρ κοινότητα στη Γάζα — ακόμη και από ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι τη στηρίζουν. Το βασικό στοιχείο που λείπει είναι ότι δεν αποτελούμε αντικείμενο συζήτησης. Είμαστε πραγματικοί άνθρωποι, πραγματικά ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα σκοτώνονται στη Γάζα, τρομοκρατούνται στη Δυτική Όχθη και σε κάθε αποικιοκρατικό καθεστώς. Η εστίαση πρέπει να είναι στο πώς στηρίζουμε τα άτομα που πλήττονται περισσότερο, όχι στο πώς χρησιμοποιούμε μια γενοκτονία για να “υπερασπιστούμε” άλλους. Το να είσαι υπέρ της γενοκτονίας των Παλαιστινίων σημαίνει ότι είσαι υπέρ και της γενοκτονίας των ΛΟΑΤΚΙ+ Παλαιστινίων. Δεν υπάρχει καμία διαφορά».

Ο Αfeef μου λέει πως συχνά παραπέμπει τον κόσμο να διαβάσουν τα ρεπορτάζ του από τη Γάζα. «Πήγα στη Γάζα ως ανοιχτά γκέι άνδρας το 2025 και κάλυπτα έναν οροθετικό ασθενή που λαμβάνει τη φαρμακευτική του αγωγή από το “υπό τη Χαμάς” Υπουργείο Υγείας. Συνήθως δεν αλληλεπιδρώ καν με σιωνιστές, αλλά αν ποτέ τύχει η ατυχία να συμβεί, απλά τους στέλνω τεκμηριωμένα άρθρα για το πώς οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες κατασκοπεύουν το Grindr, για το πώς σπέρνουν διχόνοια σε γειτονιές της Δυτικής Όχθης για να κατασκοπεύσουν οικογένειες κουήρ ατόμων και, φυσικά, για το πώς οι γκέι στρατιώτες του IDF που αναπτύσσονται στη Γάζα είναι επίσης μέρος της γενοκτονίας. Το γεγονός είναι ότι πραγματικά κουήρ άνθρωποι υπάρχουν στη Γάζα και το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τους δώσουμε μικρόφωνο ή στυλό για να πουν την ιστορία τους. Μπορούμε να μάθουμε πολλά ακούγοντας ανθρώπους στο πεδίο. Τελικά, κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική ιστορία και τα κουήρ αραβικά άτομα είναι εξίσου πολύπλοκα όσο όλοι οι άλλοι».

Και ενώ οι ιστορίες των κουήρ Παλαιστινίων αγνοούνται συχνά από τα περισσότερα δυτικά μέσα, το Ισραήλ προβάλλεται συχνά ως ένας παράδεισος για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα (και συγκεκριμένα για τους γκέι άνδρες). «Η κουήρ ταυτότητα έχει χρησιμοποιηθεί ως όπλο από τους σιωνιστές εδώ και δεκαετίες. Τη δεκαετία του 1930, οι σιωνιστές ποινικοποίησαν την κουήρ έκφραση, ώστε να ελέγχουν τους νεαρούς άνδρες που σύχναζαν στους δρόμους ή αντιστέκονταν στην αποικιακή κυριαρχία τους, προκειμένου να τους φυλακίζουν. Σήμερα, χρησιμοποιούν την κουήρ ταυτότητα με τον αντίθετο τρόπο: απευθύνονται στην “καταναλωτική τάξη” ως μια δήθεν ανοιχτόμυαλη όαση για να κατασκευάσουν συναίνεση υπέρ της δολοφονίας κουήρ ανθρώπων σε όλη την Παλαιστίνη», μου σχολιάζει ο Αfeef. «Οι σιωνιστές έχουν χρησιμοποιήσει πολλά εργαλεία για να σβήσουν την “ενόχληση” που αποτελούν οι Παλαιστίνιοι, και η κουήρ ταυτότητα έχει αξιοποιηθεί και προς τις δύο κατευθύνσεις. Η πραγματικότητα είναι ότι πρόκειται για μια ομάδα υπεροπτικών επεκτατιστών που διψά απλά και αμετάκλητα για γη και αστική ανάπτυξη, με τίμημα την ανθρώπινη ζωή. Θέλουν περισσότερο χώρο και θα χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε δικαιολογία για να τον αποκτήσουν. Και το πιο ειρωνικό: οι κουήρ σιωνιστές δεν μπορούν καν να παντρευτούν στη δική τους αποικία και η κοινωνία τους παραμένει άκαμπτη, δογματική και συντηρητική. Τίποτα από αυτά δεν έχει λογική μέχρι να συνειδητοποιήσει κανείς ότι τα κουήρ άτομα είναι απλώς ένα πιόνι στο σχέδιό τους».

«Η ισραηλινή κυβέρνηση συχνά τρέχει πληρωμένες διαφημίσεις στα social media με εικόνες από το Tel Aviv Pride, παρουσιάζοντας τον εαυτό της διεθνώς ως σύγχρονη, προοδευτική και μοναδικά ασφαλή για κουήρ άτομα στην περιοχή», προσθέτει ο Ζaheer. «Αλλά αυτό το αφήγημα αγνοεί την πραγματική εμπειρία των κουήρ Παλαιστίνιων, όπως εμένα και άλλα. Έχω ακούσει αμέτρητες ιστορίες και κατά τις δύο τελευταίες επισκέψεις μου στην Παλαιστίνη, άλλοι με προειδοποίησαν ότι οι ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών διεισδύουν τακτικά σε εφαρμογές γνωριμιών για να στοχεύουν κουήρ Παλαιστίνιους. Οι πράκτορες δημιουργούν ψεύτικα προφίλ για να παγιδεύσουν και να συλλέξουν προσωπικά στοιχεία. Συνδέοντας αυτά τα στοιχεία με λογαριασμούς Facebook ή άλλους, μπορούν να απειλήσουν να τα αποκαλύψουν στις οικογένειές τους αν δεν συνεργαστούν ή δεν γίνουν πληροφοριοδότες. Οι ιστορίες αυτών των εκβιασμών από το Ισραήλ δεν είναι απλώς ανεκδοτολογικές, έχουν αναφερθεί εκτενώς από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διεθνή μέσα. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί ενεργά την κουήρ ταυτότητα ως εργαλείο βίας κατά των Παλαιστινίων. Αυτή η πραγματικότητα καθιστά την διεθνή εικόνα του Ισραήλ ως υπερασπιστή των κουήρ ανθρώπων ιδιαίτερα κυνική για πολλούς από εμάς. Δεν είναι δυνατόν να συνδυάσει κανείς τον εορτασμό της ένταξης των ΛΟΑΤΚΙ+ στο Ισραήλ με τις τακτικές που χρησιμοποιούν για να καταπιέσουν άμεσα τους Παλαιστίνιους. Όταν το pinkwashing κυριαρχεί στη συζήτηση, δεν απλοποιεί απλώς την ιστορία, πνίγει τις φωνές των κουήρ Παλαιστινίων και αντικαθιστά την πραγματική μας ζωή με μια αφήγηση που είναι σαφώς ισραηλινή προπαγάνδα».

Αfeef

Πριν ολοκληρώσουμε, ζητώ από το Yaffa και το Ζaheer να μου κάνουν ένα τελευταίο σχόλιο σχετικά με το κουήρ παλαιστινιακό βίωμα. «Το μήνυμα που έχει μεγαλύτερη σημασία για μένα είναι ότι η απελευθέρωση των Παλαιστινίων και η κουήρ απελευθέρωση δεν βρίσκονται σε σύγκρουση μεταξύ τους», μου λέει ο Ζaheer. «Είναι βαθιά συνδεδεμένες. Μιλάω για το ότι είμαι και τα δύο, γιατί θέλω οι άνθρωποι, ειδικά άλλοι κουήρ Άραβες και Παλαιστίνιοι, να ξέρουν ότι είναι δυνατόν να κρατάς όλη σου την ταυτότητα ταυτόχρονα. Δεν χρειάζεται να διαλέξεις ανάμεσα στον λαό σου και την αλήθεια σου. Και τα δύο είναι μέρος αυτού που είμαστε, και τα δύο αξίζουν απελευθέρωση».

«Δεν είμαστε αντικείμενο συζήτησης. Είμαστε οι οραματιστές που κατανοούμε καλύτερα από οποιονδήποτε την απελευθέρωσή μας. Χρειαζόμαστε υλική στήριξη στο έδαφος και υποστήριξη του έργου μας σε παγκόσμιο επίπεδο. Αγοράστε τα βιβλία μας, ακούστε τα podcasts μας, ελάτε στις εκπαιδεύσεις μας για να μάθετε από εμάς — γιατί αυτό το έργο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς εμάς», μου σχολιάζει το Yaffa κλείνοντας την κουβέντα μας.

Vasilis Thanopoulos

Vasilis Thanopoulos

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο [email protected]. Cu!




Δες και αυτό!