Όταν η καταδίκη του Αμβροσίου για ομοφοβία αναγνωρίζεται ως σημαντικό «κοινωνικό αποτύπωμα»

Ένα από τα μεγαλύτερα «όπλα» του συγκεκριμένου ιεράρχη είναι οι άνθρωποι που έχει γύρω του, οι οποίοι κάνουν ό,τι μπορούν για να αλλάξουν το αφήγημα γύρω από το πρόσωπό του.

«Σήμερα βρεθήκαμε στο Αίγιο, στον Ναό της Παναγίας Φανερωμένης, όπου συμμετείχαμε στη Θεία Λειτουργία για τα 50 χρόνια αρχιερατείας του πρώην Μητροπολίτη Καλαβρύτων & Αιγιαλείας Αμβροσίου, σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη κατάνυξη και τιμή». Με αυτόν τον τρόπο σχολίασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο υφυπουργός Πολιτισμού, Ιάσων Φωτήλας, την παρουσία του στο πλευρό του τέως Μητροπολίτη Αμβροσίου.

Ο συγκεκριμένος ιεράρχης συμπλήρωσε 50 χρόνια από τη χειροτονία του και πολλοί έσπευσαν να τον συγχαρούν και να τον «τιμήσουν», σε μια ειδική λειτουργία που πραγματοποιήθηκε στις 17 Αυγούστου στο Αίγιο.

Φυσικά, ο υφυπουργός Πολιτισμού δεν ήταν ο μόνος που δήλωσε το «παρών», αφού στη λειτουργία βρέθηκαν – μεταξύ άλλων – ο δήμαρχος Αιγιαλείας, Παναγιώτης Ανδριόπουλος, και οι γαλάζιοι βουλευτές Ανδρέας Κατσανιώτης και Χριστίνα Αλεξοπούλου.

Η τελευταία, μάλιστα, έσπευσε να φωτογραφηθεί μαζί με τον Αμβρόσιο για τα social media, σημειώνοντας πως: «σήμερα τιμούμε μια σπουδαία πνευματική διαδρομή πενήντα ετών. Η διαποίμανση της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας από τον Σεβασμιώτατο κ. Αμβρόσιο σφράγισε την τοπική μας ιστορία, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά της τόσο στην πνευματική οικοδομή όσο και στην κοινωνική μέριμνα της περιοχής».

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Ιερά Σύνοδος μάς ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να απονείμει στον Αμβρόσιο «τον Χρυσούν Σταυρό μετ’ αστέρος του Παρασήμου του Αποστόλου Παύλου της Εκκλησίας της Ελλάδος», τιμώντας τον για την ποιμαντική του δράση.

Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που παραλείπεται από τις παραπάνω δηλώσεις και ανακοινώσεις και που δημιουργεί εύλογους αλλά και επικίνδυνους προβληματισμούς: η σχέση του Αμβροσίου με τη δικαιοσύνη.

Γιατί πραγματικά δεν γίνεται να μιλάς για το «αποτύπωμα» –όπως προκλητικά αναφέρει και η κ. Αλεξοπούλου– του Αμβροσίου, χωρίς να αναφέρεσαι και στην καταδίκη του από την ελληνική δικαιοσύνη.

Μια καταδίκη που μπορεί να χαρακτηριστεί και «ιστορική», καθώς ο Αμβρόσιος υπήρξε ο πρώτος υψηλόβαθμος κληρικός στην Ελλάδα που καταδικάστηκε βάσει της αντιρατσιστικής νομοθεσίας, με αφορμή ένα ακραία ομοφοβικό κείμενο, το οποίο περιείχε αναφορές που το δικαστήριο έκρινε ότι συνιστούσαν δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους εις βάρος ομοφυλόφιλων πολιτών.

Προφανώς, το κοινωνικό αποτύπωμα του Αμβροσίου δεν περιορίζεται εκεί. Ποιος ξεχνά τις κατάρες προς πολιτικούς, τις δηλώσεις του για το ότι το έγκλημα στα Τέμπη ήταν θεία τιμωρία και, φυσικά, το ξεδιάντροπο ξέπλυμα της Χρυσής Αυγής;

Είναι, ωστόσο, εξαιρετικά ενδεικτικό το πώς ο υψηλόβαθμος κλήρος στην Ελλάδα, αλλά και πολιτικά πρόσωπα του κυβερνώντος κόμματος, αγνοούν και προσπερνούν τόσο επιδεικτικά μια δικαστική καταδίκη που αφορά δημόσιες ομοφοβικές τοποθετήσεις.

Σε μια άλλη χώρα, ένας ιερέας που είχε καταδικαστεί από τη δικαιοσύνη για δημόσιες τοποθετήσεις που κρίθηκαν ότι παραβιάζουν την αντιρατσιστική νομοθεσία θα αντιμετώπιζε, ενδεχομένως, πολύ διαφορετική θεσμική και πολιτική αντιμετώπιση. Στην Ελλάδα, όμως, τον παρασημοφορούμε και τρέχουμε μάλιστα να φωτογραφηθούμε μαζί του, εξαίροντας το κοινωνικό του έργο.

Ως ένα από τα άτομα που συμμετείχαν στη δίκη του Αμβροσίου, επιτρέψτε μου να προσθέσω και κάτι που έχω παρατηρήσει. Ένα από τα μεγαλύτερα «όπλα» του συγκεκριμένου ιεράρχη είναι οι άνθρωποι που έχει γύρω του, οι οποίοι κάνουν ό,τι μπορούν για να αλλάξουν το αφήγημα γύρω από το πρόσωπό του.

Το διαπίστωσα τότε στη δικαστική αίθουσα. Το διαπιστώνω και τώρα, με όλα αυτά που διαβάζω.

Vasilis Thanopoulos

Vasilis Thanopoulos

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο [email protected]. Cu!




Δες και αυτό!