Τι συμβαίνει όταν η παράδοση συναντά το queerness και τα νταούλια την ηλεκτρονική μουσική; Αυτές τις ανοίκειες προσμείξεις εξερευνά η καλλιτέχνιδα Krista Papista, καθώς ως και η ίδια κουήρ γυναίκα έχει μάθει να προσεγγίζει τη ζωή και την καθημερινότητα με εφευρετικούς και αντισυμβατικούς τρόπους. Συζητάμε μαζί της για τον συνδυασμό διαφορετικών μουσικών ήχων και ειδών, την κουήρ σκηνή στην Ελλάδα και τι λείπει από αυτήν.
Πες μας λίγα πράγματα για σένα.
Είμαι η Krista Papista. Είμαι artist/composer. Γεννήθηκα στη Λευκωσία της Κύπρου και έχω βάση μεταξύ Βερολίνου και Αθήνας. Το έργο μου διερευνά και πειραματίζεται με τον φεμινιστικό μυστικισμό, την πειραματική ηλεκτρονική μουσική και τα συντρίμμια της νεωτερικότητας και τις διασταυρώσεις ανάμεσα στα ανθρώπινα τεχνουργήματα. Το έργο μου αγκαλιάζει μια ποιητική της εντροπίας που αναδιατάσσει την ιστορία, ρίχνοντας νέο φως στο παρόν. Το έργο μου συνήθως παίρνει τη μορφή μουσικής, performance και βίντεο.
Ως queer καλλιτέχνιδα με παρουσία στο εξωτερικό, νιώθεις ότι πρέπει να κάνεις «εκπτώσεις» στην Ελλάδα;
Όχι. Στην Ελλάδα απολαμβάνω πάρα πολύ το κοινό μου και είναι τιμή μου να δίνω χώρο στον κόσμο να ξεδίνει. Έχω λάβει απίστευτη αγάπη και εκτίμηση, ειδικά στην Αθήνα.
Στη μουσική σου παρατηρούμε έναν ασυνήθιστο συνδυασμό ήχων και οργάνων. Πιστεύεις ότι αυτό από μόνο του είναι ένας queer τρόπος να παράγεις τέχνη;
Ναι. Ως queer γυναίκα προσεγγίζεις τη ζωή με πιο εφευρετικούς και αντισυμβατικούς τρόπους, οπότε αυτό εφαρμόζεται και στη δουλειά μου. Βρίσκομαι μεταξύ Νότου και Δύσης και οι διαφορετικές πλευρές της ταυτότητάς μου δημιουργούν διχοτομικά ηχητικά μοτίβα: μπουζούκι με σκληρό μπάσο, drum & bass με femme μπαλάντες, techno με κυπριακό slang, experimental electronic tsifteteli.
Νιώθεις ότι «παρεμβαίνεις» σε μια ετεροκανονική παράδοση, η οποία αφήνει ως επί το πλείστον εκτός θηλυκότητες και queer άτομα;
Ναι, έχουμε δουλειά ακόμη.
Τι σημαίνει για σένα να γράφεις ένα τραγούδι αγάπης για δύο κορίτσια σήμερα;
Είναι συγκινητικό στα ελληνικά. Η ελληνική γλώσσα είναι πανέμορφη και έχει μια ιδιαίτερη συναισθηματικότητα και κινηματογραφικότητα που είναι δύσκολο να δημιουργήσεις στα αγγλικά.
Υπάρχει χώρος στην Ελλάδα για ριζοσπαστική queer μουσική και τέχνη ή όλα γίνονται πιο μέινστριμ;
Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι δεν υπάρχει αρκετό funding και σεβασμός για τη μουσική και τις τέχνες από την κυβέρνηση. Ρίξτε λεφτά στις τέχνες, στα sound systems και στους καλλιτέχνες.
Τι χρειάζεται σήμερα η queer σκηνή που δεν έχει;
Στην Αθήνα μας λείπει ένα chic wine bar για queer γυναίκες.
Τι θα ήθελες να νιώθει ένα queer άτομο ακούγοντας τη μουσική σου;
Θα ήθελα να νιώθει τι σημαίνει να έχεις γούστο, καύλα, ελπίδα και δύναμη.
Ποια είναι τα επόμενά σου σχέδια;
Ετοιμάζω νέα έργα, νέο βιβλίο και περιοδικά. Κάποιες ημερομηνίες που μπορώ να ανακοινώσω από τώρα είναι η εμφάνισή μου στην Αθήνα στις 12 Ιουλίου, στα Afters του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, ενώ μαζί με τη συλλογικότητα Boobs Allowed σχεδιάζουμε ένα show πιθανότατα προς τα τέλη Οκτωβρίου. Στις 19 Ιουλίου και στις 19 Νοεμβρίου παίζω στο Βερολίνο για τα Creamcake και Pogo Bar KW, ενώ στις 31 Ιουλίου παρουσιάζω ένα performance στο Palazzolo Acreide στη Σικελία. Στις 20 Αυγούστου θα εμφανιστώ στο Αμβούργο, στο INTERNATIONAL SUMMER FESTIVAL KAMPNAGEL.
