Το δικό του παράπονο εξέφρασε ο Δημήτρης Σταρόβας στην εκπομπή Όλα Γκουντ, με αφορμή τα σχόλια που δέχεται ο Μάρκος Σεφερλής για τον τρόπο που αποτυπώνει τα γκέι άτομα. 

Ο Σταρόβας, ο οποίος συμμετέχει στη σειρά του Σεφερλή “Super Mammy” και στην οποία οι γκέι χαρακτήρες αποτυπώνονται ως καρικατούρες, δήλωσε: «Πόσα χρόνια έχουνε περάσει από τότε που ο Λάκης Λαζόπουλος έκανε τον γκέι σαν ζευγάρι με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο; Έχουν περάσει 300 χρόνια; Μίλησε ποτέ κανείς για αυτό; Δεν είχαν αλλάξει τότε οι εποχές; Τώρα είμαστε ευαίσθητοι και δεν ήμασταν πριν 10 χρόνια; Άσε με ρε τώρα. Που πιο καρικατούρα εκεί πεθαίνεις… Μην πω για τον λόγο γιατί δεν μπορώ άλλο την υποκρισία και κάποια στιγμή πρέπει να πούμε κάποια πράγματα».

Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο επιχείρημα (αν μπορεί να θεωρηθεί ως τέτοιο) για να δικαιολογήσει το ομοφοβικό χιούμορ (του). Το έχουμε ακούσει, διαβάσει αρκετές φορές από άτομα που θέλουν να υπονοήσουν ότι η κριτική μας (ως κοινότητα ή ατομικότητες) επικεντρώνεται εσκεμμένα σε συγκεκριμένα άτομα.

Όλοι αυτοί, ωστόσο, φαίνεται να ξεχνούν ότι για χρόνια οι φωνές μας, οι αντιδράσεις και τα σχόλια μας απορρίπτονταν από τα μέσα ενημέρωσης, που -όπως και η κωμωδία του Σεφερλή- μας αντιμετώπιζαν ως καρικατούρες.

Και για να το πω πιο απλά… φυσικά και αντιδρούσαμε στις καρικατούρες του Λαζόπουλου, στην χονδροφοβία του και στον μισαναπηρισμό του. Φυσικά και πληγωνόμασταν όταν μας έλεγαν “κομμώτριες”, όπως και “πισωγλέντηδες”. Αλλά ποιος μας άκουγε; Κανείς ή για να είμαι ειλικρινής ελάχιστοι.

Και είναι εξαιρετικά προσβλητικό να ακούμε ότι τώρα ξαφνικά γίναμε “ευαίσθητοι” (στερεότυπο κι αυτό), και ότι προσβαλλόμαστε μόνο από συγκεκριμένους ανθρώπους, όταν όλα αυτά τα χρόνια  παλεύουμε για τον χώρο μας και την αντιπροσώπευσή μας.

Και ο Λαζόπουλος ήταν κακοποιητικός και ο Σεφερλής είναι. Και οι δυο τους χρησιμοποίησαν/χρησιμοποιούν τη σάτιρα για να κρυφτούν πίσω από το δάκτυλό τους. Αυτό, όμως, που κάποιοι έχουν την έπαρση να πιστεύουν ότι υπάρχει κάποιο συντονισμένο σχέδιο εξόντωσης συγκεκριμένων προσώπων από πλευράς μας … είναι η επιτομή της καρικατούρας. Γιατί πάλι μας κολλάνε ταμπέλες και μας ταυτίζουν με αρνητικές συμπεριφορές.

Θυμάμαι μια ανοιχτή επιστολή που είχαμε δημοσιεύσει το 2016, με αφορμή το κακοποιητικό χιούμορ του Λαζόπουλου. Κανείς δεν είχε ασχοληθεί τότε. Κανένα άτομο στην τηλεόραση δεν το έκανε θέμα. Κανένα άτομο δεν μας έστειλε “ναι, αλλά για τον Σεφερλή δεν λέτε τίποτα”. 

 

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!