Περισσότεροι από 100 διεθνείς καλλιτέχνες, δημιουργοί πολυμέσων και θεωρητικοί θα συμμετάσχουν στην 6η Μπιενάλε της Αθήνας που φλερτάρει με τον όρο, τη στάση, την (α)πιθανότητα του ΑΝΤΙ. Εμείς κάναμε την επιλογή μας και σας την παρουσιάζουμε …

Actually Huizenga / Patriarchy

Η αυτο-θυματοποιημένη προσωπικότητά της περνά μέσα από ατελείωτα βασανιστήρια ή εναλλάσσεται ως ιέρεια σε αιματηρές μαζικές τελετουργίες. “Patriarchy”, όπως το όνομα της μπάντας της, είναι ο μετα-φεμινιστικός στόχος της και το επιλεγμένο μέσο για την επίθεσή της είναι να ταυτοποιείται με το αρχέτυπο του αβοήθητου γυναικείου θέματος.Η πραγματική persona της τέχνης που αλλάζει συνεχώς μορφή είναι σκόπιμα δύσκολο να αποτυπωθεί μεταξύ των κλάδων, αρνούμενη να συμβιβαστεί σε μία ενιαία ταυτότητα. Η ANTI φιλοξενεί το πραγματικό βίντεο κλιπ τραβήχτηκε στην Αθήνα για την περίσταση και μια ζωντανή παράσταση της.

Heji Shin

Οι φωτογραφίες της Heji Shin απεικονίζουν ζευγάρια της πραγματικής ζωής από ποικίλες εθνικότητες και από ένα ευρύ φάσμα σεξουαλικών προσανατολισμών. Τα μοντέλα είναι εν μέρει ντυμένα με ρούχα που δημιουργούνται από τους σχεδιαστές, παραμορφώνοντας τα όρια μεταξύ της φωτογραφίας μόδας, της τέχνης και της πορνογραφίας. Οι φωτογραφίες που παρουσιάζονται έχουν τροποποιηθεί ψηφιακά, με τα τολμηρά μέρη να είναι καλλυμένα, καθιστώντας τις σκηνές ταυτόχρονα περισσότερο υποδεέστερες και κατευθύνοντας την προσοχή μας σε αυτό που θεωρείται αποδεκτό να παρουσιαστεί και αυτό που συνήθως λογοκρίνεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στον δημόσιο χώρο.

Lizzie Fitch & Ryan Trecartin

Η Lizzie Fitch και ο Ryan Trecartin είναι γνωστοί για τα βιντεοκλίπ σε γρήγορους ρυθμούς τους που κατοικούνται από διαπεραστικούς χαρακτήρες που εμπλέκονται μαχητικά σε αμφίβολες αναζητήσεις ενώ ανταλλάσσουν τα αποσπάσματα διαλόγου που έχουν επηρεαστεί. Οι χαρακτήρες τους κατοικούν σε έναν μετα-φύλο και μετα-φυλετικό κόσμο, λαμβάνοντας μια ποικιλία από ταυτότητες, καθώς διερευνούν πώς η συνεχής παρουσία στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης και στη reality τηλεόραση αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ασχολούμαστε και αλληλεπιδρούμε ο ένας με τον άλλον.

The Bound Collective

Η ομάδα του Bound Collective (ΤΒC) δημιουργεί δημόσιες φιγούρες φτιαγμένες από πολύχρωμες ταινίες σε ανοιχτά μέρη από το 2016. Οι εικονικές αυτές μούμιες εμπνέονται από την κουλτούρα του BDSM. Μέσω της πλήρους μουμιοποίησης, αυτά τα χωρίς φύλο όντα, αφήνουν τα κοινωνικοπολιτιστικά τους αποτυπώματα διαλύονται και μεταμορφώνονται. Το έργο του TBC διερευνά τις σχέσεις μεταξύ φύλου, διαφορετικότητας, αυτοδιάθεσης, πολιτικών ρευμάτων και της σεξουαλικότητάς. Στην Αθήνα σκοπεύουν να θέσουν ερωτήματα σε σχέση με τη σεξουαλικότητα και την ηλικία.


Athens Biennale 2018: 26.10 – 9.12, πληροφορίες: athensbiennale.org

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!