«Σωτήρη, σε πειράξανε;»

Ακόμη μία σειρά που αγαπάμε να βλέπουμε σε επανάληψη. Ίσως όχι τόσο για τις βιτριολικές ατάκες των χαρακτήρων της και σίγουρα όχι γιατί η σειρά διαπραγματευόταν κάποια κουήρ ιστορία. Ακόμη και έτσι, όμως, το «Είσαι το Ταίρι μου» κατάφερε να διαφοροποιηθεί πολύ από το χιλιοφορεμένο storyline που ήθελε τον -στερεοτυπικά- ωραίο να καταλήγει με την – στερεοτυπικά – όμορφη.

Η σειρά προβλήθηκε τη σεζόν 2001-2002 από το Mega. Σε αυτή η Στέλλα (Βίκυ Σταυροπούλου) ερωτεύεται τον Σωτήρη (Αλέξη Γεωργούλη), αδερφό του υποτιθέμενου αρραβωνιαστικού της. Το σενάριο έγραψε ο Λευτέρης Παπαπέτρου, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Αντώνης Αγγελόπουλος.

Ήταν, ωστόσο, η σχέση ανάμεσα στον Σωτήρη και τη Βίκυ μια αφορμή για τη σειρά να δείξει ότι στον έρωτα δεν υπάρχουν στερεότυπα; Θυμάμαι να ρωτώ τον Αλέξη Γεωργούλη.

«Ναι κι αυτό είναι που με κέρδισε περισσότερο στο σενάριο και στον ρόλο του Σωτήρη. Αυτή η αντιδραστικότητα στα στερεότυπα και ο μηχανισμός που είχε να κάνει με την ουσία και όχι με το στερεοτυπικό “φαίνεσθαι”. Ένας μηχανισμός που θα ήταν ίδιος, αν είχαμε να κάνουμε μια δύο άνδρες για παράδειγμα. Αυτό το “δεν κολλάει” δεν υπάρχει στον έρωτα.

Το θέμα είναι αν δυο άνθρωποι μπορούν να μοιραστούν αγάπη. Αναμφισβήτητα είναι μια ιστορία για τη διαφορετικότητα στον έρωτα. Και τώρα που στο λέω, θυμάμαι εκείνη την τελευταία ατάκα του Σωτήρη στο πρώτο επεισόδιο – που λέει ένα “άει στο διάολο” όταν βλέπει για πρώτη φορά τη Βίκυ – και το τι ήθελε να πει μ΄αυτό. Ο κόσμος μάλλον πιστεύει ότι το είπε γιατί θεωρούσε την Βίκυ άσχημη, αλλά στην πραγματικότητα, αυτό το “άει στο διάολο” πήγαινε στον αδερφό του που τον είχε συνηθίσει να βλέπει επιφανειακά τα πράγματα με τις γυναίκες», απάντησε.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!