Πρόσφατα έγινε ένα περιστατικό που πήρε διαστάσεις. Μια γνωστή Αμερικανίδα influencer δήλωσε πως όλη η κοινότητα των κωφών είναι ΛΟΑΤΚΙ+ και δεν έβρισκε κανέναν Straight Cis άντρα. Τελικά ζήτησε συγνώμη. Ωστόσο μου έκανε εντύπωση η τεράστια αντίθεση που επικρατεί στην Ελλάδα, που η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα των κωφών δεν είναι out ή καν αρκετά ορατή. Ονομάζομαι Ανδρέας Πλεμμένος και μένω στην Αθήνα.
του Ανδρέα Πλεμμένου
Με την ευκαιρία που μου δίνει το ΑΝΤΙVIRUS θέλω να μοιραστώ τις σκέψεις μου, τις εμπειρίες μου και να δώσω την ορατότητα που λείπει γενικά στο πως είναι να είσαι ένα κωφό και ΛΟΑΤΚΙ+ άτομο στην Ελλάδα σήμερα.
Λίγο πολύ όλοι ξέρουμε και ζούμε καθημερινά το τι αντιμετωπίζει ένα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομο, σε όποιο κομμάτι της κοινότητας και αν ανήκει είτε είναι out είτε όχι. Διακρίσεις, προκαταλήψεις, έλλειψη συμπερίληψης και κακοποιητικός λόγος είναι σε καθημερινό πρόγραμμα στην κοινωνία, στα Social Media, στις δουλειές και σε κάθε πιθανό κομμάτι της καθημερινότητας. Το πράγμα περιπλέκεται περισσότερο για κάθε άτομο που η ταυτότητα του γίνεται λίγο πιο διαφορετική. Όπως ένας μετανάστης μπορεί να μην έχει πρόσβαση, αποδοχή και κοινωνική τριβή λόγω διαφοράς γλώσσας και εθνικότητας, έτσι περίπου είναι και η ζωή για ένα κωφό ΛΟΑΤΚΙ+ άτομο.
Σε έναν κόσμο που επικρατεί η ακουοκεντρική αντίληψη και δεν έχει φροντίσει να υπάρχει συμπερίληψη και προσβασιμότητα, για όλα τα άτομα στην παιδεία, την ενημέρωση, τον πολιτισμό και την εργασία, το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να ανήκουν σε κοινότητες αλλά πολλές φορές βιώνουν διπλή απόρριψη και διπλό αποκλεισμό. Οι κωφοί ως κοινότητα δεν έχουν την παιδεία και την αποδοχή για τα ΛΟΑΤΚΙ+ μέλη τους και αντίστοιχα τα κωφά ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα μπορεί να βιώσουν ακουοκεντρικό ρατσισμό και από μέλη της γκέι κοινότητας.
Προσωπικά έχω βιώσει και τα δύο φαινόμενα. Και λέω προσωπικά γιατί μπορώ να αναφέρω παραδείγματα και γεγονότα που με σημάδεψαν και μου έδωσαν την λαθεμένη αντίληψη πως αυτά τα ζω μόνο εγώ. Με την πάροδο του χρόνου όμως συνειδητοποίησα πως τα φαινόμενα αυτά είναι γενικά και καθημερινά για αμέτρητα κωφά ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα. Για να μεταφέρω τις προβληματικές συμπεριφορές που μπορεί να συναντήσει κάποιο άτομο σε κάτι τόσο απλό και όμορφο όπως μια γνωριμία ή ένα one night stand, θα πω αυτό το περιστατικό. Συναντιόμαστε με κάποιον, γνωριζόμαστε και περνάμε όμορφα. Μετά το σεξ παρατήρησε το ακουστικό και με ρώτησε για αυτό. Εγώ του εξήγησα τι είναι ακριβώς αυτό το ακουστικό και του μίλησα για την Κωφότητα. Η δική του απάντηση ήταν: Έπρεπε να μου το πεις για να μην κάνουμε τίποτα! Φυσικά αυτό με ξενέρωσε. Ναι δεν βγάζει νόημα και ακόμα δεν το έχω καταλάβει αλλά να ‘μαστε. Αυτά συμβαίνουν.
Εκεί που νόμιζα πως το ζω μόνο εγώ, βλέπω ένα βίντεο από έναν γκέι κωφό Αυστραλό (παγκόσμια κοινότητα άρα παγκόσμιο φαινόμενο) να βιώνει ακριβώς το ίδιο, αλλά στην Αυστραλία. Και στο θέμα της κοινότητας των κωφών θα πω πως ναι, υπάρχουν πολλά ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, που κάνουν διπλό αγώνα να τα βρουν με τον εαυτό τους, τις κοινότητες αλλά και να ζήσουν όπως όλοι. Και όπως ανέφερα είμαστε μια παγκόσμια κοινότητα που θέλει να επικοινωνεί μεταξύ της και να μοιράζεται, αλλά ταυτόχρονα σε κάθε χώρα είναι και διαφορετικό το βίωμα. Φυσικά συνδεόμαστε με τα social, κρατάμε επαφές και ανταλλάζουμε απόψεις και εμπειρίες ΛΟΑΤΚΙ+ κωφών ατόμων.
Γυρνάμε στα ελληνικά δεδομένα. Στον στίβο των προσωπικών γνωριμιών, σε εφαρμογές ή και από κοντά. Θέλετε να κάνετε σεξ ή να βγείτε ραντεβού με ένα κωφό άτομο; Να έχετε υπόψη πως το κωφό άτομο έχει βρει δικούς του τρόπους να επικοινωνεί, αντιμετωπίζοντας καθημερινά λοατκιφοβικές συνθήκες. Και θέλει απλά και πρακτικά πράγματα στην επικοινωνία μιας προσωπικής επαφής. Μπορείτε να μιλάτε με το δικό σας ρυθμό (χαλαρά) και χωρίς εμπόδια στο πρόσωπο, για καλύτερη επικοινωνία. Και να γράψετε στο κινητό ή σε ένα χαρτί αυτό που θέλετε να πείτε αν χρειαστεί. Μην νιώσετε άσχημα για τα όποια ορθογραφικά λάθη. Η επικοινωνία γίνεται για σύνδεση και όχι αξιολόγηση! Όταν υπάρχει αμοιβαίο ενδιαφέρον και σεβασμός είναι ωραίο να βλέπεις αυτούς τους δυο κόσμους να συναντιούνται, που παραδοσιακά χωρίζονται από ένα πολιτιστικό και γλωσσικό χάσμα.
Ευτυχώς τελευταία, βλέπω όλο και συχνότερα να θέλει το ακούον άτομο να μάθει νοηματική γλώσσα και να υπάρχει θέληση για σύνδεση κι επικοινωνία κι από τις δυο πλευρές.
Επιμέλεια κειμένου: Γιάννης Γιαννόπουλος
