Δεν μπορώ με τίποτα να ξεπεράσω τον τρόπο με τον οποίο εξακολουθούμε να μιλάμε για τα ανθρώπινα σώματα.
Τις προάλλες έτυχε να δω ένα απόσπασμα του φετινού GNTM. Σε αυτό ένα νεαρό αγόρι δέχεται θετικά σχόλια για την έκφραση φύλου του και την έντονη θηλυκότητά του, η οποία αναγνωρίζεται ως «διαφορετική», «φρέσκια» και πολύ «μοντέρνα». Το αγόρι τελικά αποχωρεί από το παιχνίδι, μαρτυρώντας μια μάλλον ευκαιριακή σχέση ανάμεσα στο ριάλιτι μόδας και τη λεγόμενη «φρέσκια» και πολύ «μοντέρνα» διαφορετικότητα. Και μετά κουβέντες, συζητήσεις και απόψεις γύρω από τα σώματα: «ανδρικά», «γυναικεία», «σωστά», «λάθος», «όμορφα» και άλλα όχι και τόσο.
Άλλη χρονική στιγμή και άλλο απόσπασμα. Σε αυτό ο Λάκης Γαβαλάς – που σαν αστείο συμμετέχει στο GNTM και στο παραπάνω απόσπασμα – συζητά με την Αφροδίτη Λατινοπούλου. Και εδώ οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από την εμφάνιση, το φύλο και τα σώματα. Και φυσικά την «υπερβολή». Μια «υπερβολή» στην έκφραση ή τη συμπεριφορά που ενώ στο πρώτο απόσπασμα αναγνωρίζεται (έστω και ευκαιριακά) ως «φρέσκια» και μοντέρνα», στο δεύτερο στηλιτεύεται και απομονώνεται. «Το κάνει αυτό η Ακροδεξιά» σκέφτομαι. «Αλλάζει το περιεχόμενο των λέξεων. Το εμποτίζει με μίσος και το εργαλειοποιεί».
Φέρνω στο μυαλό μου αυτά τα δύο αποσπάσματα μαζί. Σαν το ένα να αποτελεί συνέχεια του άλλου. Και ενώ ομολογουμένως υπάρχουν πολλά ζητήματα που με ενοχλούν: η ομοφοβία του Γαβαλά, το βήμα που κάθε φορά δίνεται στη Λατινοπούλου και το πόσο εύκολα βαπτίζουμε το μίσος ελευθερία του λόγου για να το δικαιολογήσουμε – δεν μπορώ με τίποτα να ξεπεράσω τον τρόπο με τον οποίο εξακολουθούμε να μιλάμε για τα ανθρώπινα σώματα. Για την αστυνόμευση που τους κάνουμε και για τους όρους που θέτουμε για το πότε είναι σωστά ή για το πώς πρέπει να ντύνονται, να κάνουν έρωτα, οικογένεια και συνολικά για το πώς πρέπει να υπάρχουν. Και όλα αυτά ενώ πολλά από αυτά τα σώματα δέχονται παρενοχλήσεις και επιθέσεις. Που φοβούνται να κυκλοφορήσουν, μέχρι και που δολοφονούνται.
Θα μου πείτε μπορείς να κατηγορήσεις τα παραπάνω αποσπάσματα για αυτό; Δεν ξέρω. Θα συνεχίζω να ψάχνω για άλλα αποσπάσματα που μιλούν για σεβασμό, αυτοέκφραση και ασφάλεια. Που ενδυναμώνουν και απελευθερώνουν. Όταν τα βρω θα σας απαντήσω. Αλλά είμαι απαισιόδοξος. Εξάλλου το κάνει και αυτό η Ακροδεξιά.
