Η Ιταλία, μια χώρα, που κατατάσσεται συχνά, μεταξύ των χειρότερων χωρών της Δυτικής Ευρώπης για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα, δεν πρέπει να περιμένει καμία πρόοδο, με τη Giorgia Meloni να το ξεκαθαρίζει και ρητά ως πρωθυπουργός.

Κρατώντας μια σημαία με το ουράνιο τόξο, ο Marco Marras ανέβηκε στη σκηνή κατά την έναρξη μιας συγκέντρωσης, που διοργάνωσε η Giorgia Meloni στη Σαρδηνία, στην προεκλογική της εκστρατείας, για να την αντιμετωπίσει σχετικά με τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων. Καθώς οι άνδρες της ασφάλειας κινήθηκαν για να τον διώξουν, ο φοιτητής είπε στη Meloni, που τώρα έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ιταλίας, ότι ήθελε να μπορέσει να παντρευτεί και να δημιουργήσει οικογένεια στη χώρα του. Η Meloni απάντησε: «Θέλεις πολλά πράγματα… όλοι θέλουμε πράγματα. Έχετε ήδη συνδικάτα πολιτών».

«Ενέργησα από αίσθηση καθήκοντος», είπε ο Marras, 24 ετών, «Η Meloni είχε έρθει στην Κάλιαρι για να συναντήσει ένα κοινό «yes men», ανθρώπους που την υποστηρίζουν και την αποκαλούν «μεγάλη Τζώρτζια». Ήθελα να δείξω κάτι, που το εκλογικό της σώμα δε θέλει να δει, ή να αποδεχτεί – ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα – δεν είμαστε τέρατα, αλλά κανονικοί άνθρωποι που θέλουμε βασικά δικαιώματα. Πρακτικά απάντησε: «Να είσαι ευτυχισμένος με αυτό που έχεις» – πιστεύει ότι πρέπει να ζήσω μια λιγότερη ζωή, επειδή είμαι γκέι.»  

Μια κυβέρνηση, υπό την ηγεσία των Brothers of Italy, ενός κόμματος με νεοφασιστική προέλευση, που περιλαμβάνει και το κεντρώο κόμμα, Forza Italia του Silvio Berlusconi, ορκίστηκε το Σάββατο στα καθήκοντά της. Το πρώτο επίσημο βήμα, προς τη συγκρότησή του, είχε ως αποτέλεσμα, την εκλογή δύο αμφιλεγόμενων προσωπικοτήτων: του Ignazio La Russa, ενός πολιτικού των Brothers of Italy, που συλλέγει φασιστικά αναμνηστικά, και του Lorenzo Fontana, μέλος του Συνδέσμου, με απόψεις κατά των αμβλώσεων, και κατά των ομοφυλοφίλων, να είναι ομιλητές, της άνω και κάτω βουλής αντίστοιχα.

Η Ιταλία θέσπισε νόμο για τα πολιτικά συνδικάτα το 2016, όταν η χώρα διοικούνταν από έναν συνασπισμό, υπό την ηγεσία του κεντροαριστερού Δημοκρατικού κόμματος, αλλά το νομοσχέδιο σταμάτησε να νομιμοποιεί τους γάμους μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών. Ταυτόχρονα, μια ρήτρα που θα επέτρεπε σε ένα άτομο να τεκνοθετήσει το παιδί της/του ομόφυλης/ου συντρόφου, διαγράφηκε, μετά από πιέσεις από δεξιά κόμματα και από την Καθολική Εκκλησία.

Ένα κοινό χαρακτηριστικό των ομιλιών της Meloni, μιας αυτοαποκαλούμενης «χριστιανής μητέρας» που λέει ότι υπερασπίζεται τις παραδοσιακές οικογενειακές αξίες, είναι η επανάληψη της άποψής της, ότι ένα παιδί πρέπει να ανατρέφεται μόνο από ετεροφυλόφιλους γονείς.

Η εξωσωματική γονιμοποίηση για ομόφυλα ζευγάρια απαγορεύεται στην Ιταλία, αναγκάζοντας τους ανθρώπους να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για να γίνουν γονείς. Η παρένθετη μητρότητα, εν τω μεταξύ, απαγορεύεται τελείως, και η Meloni έχει προτείνει την επέκταση της απαγόρευσης για την ποινικοποίηση των ομόφυλων ζευγαριών που αναζητούν παρένθετες γυναίκες στο εξωτερικό.

«Είναι σοκαριστικό, μπορεί να κινδυνεύεις με φυλάκιση, ή πρόστιμα ανεξάρτητα από το πού στον κόσμο γεννιέται το παιδί σου μέσω παρένθετης μητρότητας», είπε η Monica Savoca, που ζει στην πόλη Κατάνια της Σικελίας με την Ισπανίδα σύζυγό της, Maria Carreras, και τα δύο παιδιά τους. «Αυτή η συζήτηση για την παρένθετη μητρότητα είναι μέρος ενός μεσαιωνικού οράματος. Νιώσαμε φόβο μετά τις εκλογές – αυτοαποκαλούνται «μετριοπαθείς» όταν, στην πραγματικότητα, μιλάμε για μια ακροδεξιά κυβέρνηση που δε θα έπρεπε να υπάρχει στην Ευρώπη».

Ορισμένες πόλεις και κωμοπόλεις στην Ιταλία υποστηρίζουν την ανατροφή των παιδιών από γκέι άτομα, για παράδειγμα επιτρέποντας στα παιδιά ομόφυλων ζευγαριών να εγγράφονται νόμιμα με τα επώνυμα και των δύο γονέων. Ωστόσο, οι αρχές σε άλλες περιοχές είναι λιγότερο φιλόξενες, όπως στην Κατάνια, όπου το δημαρχείο οδηγείται στα δικαστήρια από τις Savoca και Carreras, αφού αρνήθηκε τη διαδικασία εγγραφής στα μητρώα του δήμου για τα παιδιά τους – Pau, 12 ετών και Mia, 11 ετών.

Οι δύο γυναίκες λένε ότι ποτέ δεν ένιωσαν διακρίσεις, όσον αφορά την αποδοχή της οικογένειάς τους σε άλλους τομείς της κοινωνίας. «Πρέπει να πω ότι η κοινωνία είναι πολύ πιο ανοιχτή από τον πολιτικό κόσμο», είπε η Savoca. Ωστόσο, εάν χάσουν την υπόθεσή τους και δεδομένου του τρέχοντος πολιτικού κλίματος, είναι έτοιμες να εγκαταλείψουν την Ιταλία και να επιστρέψουν για να ζήσουν στην Ισπανία, όπου παντρεύτηκαν και γεννήθηκαν και τα δύο παιδιά μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης, ένα από κάθε μητέρα.

Φοβούνται ιδιαίτερα τον διορισμό της Eugenia Roccella, βουλευτή των Brothers of Italy, η οποία το 2017 δήλωσε ότι ήθελε είτε να καταργήσει είτε να τροποποιήσει σημαντικά το νομοσχέδιο για τα πολιτικά συνδικάτα, ως υπουργός οικογενειών, γεννήσεων και ίσων ευκαιριών. Η Roccella είπε ότι το νομοσχέδιο είχε βλάψει την παραδοσιακή οικογένεια και επίσης απέρριψε έναν νόμο, που θα ποινικοποιούσε την ομοφοβία, υποστηρίζοντας ότι διακυβεύει την ελευθερία του λόγου.

«Αυτή η κυβέρνηση δεν πρέπει να μας κάνει να φοβόμαστε μόνο για τις μειονοτικές ομάδες, αλλά για όλους μας», είπε η Savoca.

Η νέα πρωθυπουργός της Ιταλίας έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν είναι ομοφοβική και ότι δε θα προσπαθήσει να καταργήσει τον νόμο των αστικών συνδικάτων. Ωστόσο, υπάρχουν φόβοι ότι η ηγεσία της θα προκαλέσει αύξηση των ομοφοβικών επιθέσεων. Ο νόμος που θα ποινικοποιούσε την ομοφοβία, που συντάχθηκε από τον Alessandro Zan, έναν γκέι πολιτικό του Δημοκρατικού Κόμματος, μπήκε στο συρτάρι πέρυσι, μετά από μποϊκοτάρισμα από τις δεξιές παρατάξεις.

«Όταν ο νόμος ήταν θέμα, υπήρχε μια αντίδραση όσον αφορά την αύξηση των ομοτρανσφοβικών περιστατικών», είπε ο Zan. «Αυτό συμβαίνει επειδή οι άνθρωποι που έκαναν τις διακρίσεις, ένιωσαν εξουσιοδοτημένοι να το κάνουν. Το ίδιο θα γίνει και με τη δαιμονοποίηση των γκέι οικογενειών. Για αυτόν τον λόγο, πρέπει να είμαστε πραγματικά σκληροί στην αντιπολίτευση, καθώς δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι τα κόμματα εκμεταλλεύονται τα ανθρώπινα δικαιώματα για να εξασφαλίσουν ένα πολιτικό μέρος ψηφοφόρων».

Ο Marras, ο οποίος δέχτηκε μπαράζ διαδικτυακών προσβολών για την αντιπαράθεσή του με τη Meloni, ανησυχεί ότι η κυβέρνησή της θα προσπαθήσει να δικαιολογήσει την ομοφοβία και μπορεί να προσπαθήσει να παραβιάσει τον νόμο των αστικών συνδικάτων.

«Θα μπορούσαν να τροποποιήσουν τον νόμο για να επιτρέψουν σε «αντιρρησίες συνείδησης», οι οποίοι για παράδειγμα θα μπορούσαν να είναι δήμαρχοι, να μπορούν να αρνηθούν μια πολιτική ένωση για ηθικούς λόγους», είπε. «Έτσι, διατηρούν τον νόμο, αλλά εμποδίζουν την εφαρμογή του».

Τι σημαίνει η εκλογή της Μελόνι για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα στην Ιταλία