Mπορεί φέτος η τηλεόραση να περιόρισε σημαντικά την ενασχόλησή της με τα ΛΟΑΤΚΙ+ ζητήματα, αυτό δεν σημαίνει όμως ότι περιόρισε και την προβολή του κακοποιητικού της λόγου γι΄αυτά.
Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες κάνω μία αποτίμηση της τηλεοπτικής χρονιάς που πέρασε και συγκεκριμένα του τρόπου με τον οποίο η τηλεόραση διαχειρίστηκε θέματα που σχετίζονται με τη ΛΟΑΤΚΙ+ πραγματικότητα.
Μια (προσωπική) αποτίμηση που βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αφού με βοηθά να κατανοήσω το πώς (συν)διαμορφώνεται κάθε φορά το κοινό αφήγημα γύρω από τα κουήρ άτομα.
Η αλήθεια είναι ότι τις προηγούμενες χρονιές και με αφορμή την ψήφιση της ισότητας στον γάμο δόθηκε αρκετός τηλεοπτικός χρόνος σε θέματα που είχαν να κάνουν με τη ζωή (ή πιο σωστά πτυχές της) των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων. Αυτό φυσικά δεν αναγνωρίζεται απαραίτητα ως κάτι θετικό, κυρίως αν σκεφτείς πως ο περισσότερος από αυτόν τον χρόνο σπαταλήθηκε για να στηθούν λαϊκά δικαστήρια και για να φιλοξενηθούν οι απόψεις συντηρητικών και ακροδεξιών προσώπων. Και έχει την αξία του να το αναγνωρίσουμε αυτό, κυρίως αν θέλουμε να μιλήσουμε για τη φετινή (τηλεοπτική) σεζόν.
Γιατί μπορεί φέτος η τηλεόραση να περιόρισε σημαντικά (πρώτη παρατήρηση αυτή) την ενασχόλησή της με τα ΛΟΑΤΚΙ+ ζητήματα, αυτό δεν σημαίνει όμως ότι περιόρισε και την προβολή του κακοποιητικού της λόγου (δεύτερη παρατήρηση)γι΄αυτά. Ωστόσο, αυτό που άλλαξε είναι ότι ξαφνικά χάθηκε τον ενδιαφέρον της για όσα έχουμε να πούμε εμείς τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, δείχνοντας σαφή προτίμηση σε πρόσωπα με ομοφοβικές και τρανσφοβικές θέσεις.
Και ενώ τις προηγούμενες χρονιές ζούσαμε ένα βάρβαρο τηλεοπτικό ντιμπέιτ μεταξύ διαφορετικότητας και ομοτρανσφοβίας (όπου πάντα και τα δύο αναγνωρίζονταν ως σεβαστές και ισότιμες απόψεις), φέτος είναι σαν να χάσαμε αυτό το ντιμπέιτ με τη ρητορική μίσους να είναι ο μεγάλος νικητής. Και κάπως έτσι οι περισσότερες τηλεοπτικές συζητήσεις που έγιναν για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα αυτήν τη χρονιά, έγιναν χωρίς αυτά. Και σαν να μην έφτανε αυτό, έγιναν και με τη συμμετοχή ομοφοβικών/τρανσφοβικών ανθρώπων (πολιτικών, δημοσιογράφων, κ.α.). Ακόμα και στην κάλυψη των (πολλών) ομοτρανσφοβικών επιθέσεων είδαμε το βίωμα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων να υποτιμάται, να υποβαθμίζεται και κυρίως να υποεκπροσωπείται.
Τη σημασία του έχει επίσης να παρατηρήσουμε και το πόσο πολύ αυξήθηκε φέτος η χρήση του όρου «woke» στα δελτία ειδήσεων και τα τηλεοπτικά πλατό, αλλά και πόσα (εσκεμμένα)λάθη έγιναν στην κάλυψη ειδήσεων που είχαν να κάνουν με την τρανς ταυτότητα. Μια παρατήρηση που αποτελεί μια εξαιρετικά ανησυχητική ένδειξη ότι η τηλεόραση στη χώρα μας έχει ενσωματώσει και κανονικοποιήσει ακροδεξιές (τραμπικές κ.α.) θεωρίες.
Φυσικά, υπήρχαν και εξαιρέσεις. Οι οποίες, μέσα από τις εκπομπές που παρουσίασαν ή μέσα από τις σειρές που έγραψαν, κατάφεραν να δημιουργήσουν μικρά τηλεοπτικά safe spaces. Πρέπει να το αναφέρουμε. Αλλά επιτρέψτε μου να πιστεύω πώς όσο σημαντικές και αν είναι οι εξαιρέσεις αυτές, είναι πραγματικά λίγες. Ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι πολλές περισσότερες!
