Ανάμεσα στις πολλές σειρές μυθοπλασίας που γέμισαν τα τηλεοπτικά προγράμματα και τους δεκάδες χαρακτήρες για των οποίων τις ιστορίες αγωνιούσε καθημερινά το τηλεοπτικό κοινό, για ακόμη μια χρονιά, οι ΛΟΑΤΚΙ+ και κουήρ χαρακτήρες φαίνεται να μην «χώρεσαν» στις παραγωγές της ελληνικής τηλεόρασης.
Η φετινή τηλεοπτική σεζόν της ελληνικής τηλεόρασης ολοκληρώθηκε και ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή για μια αποτίμηση της ορατότητας των ΛΟΑΤΚΙ+ και κουήρ χαρακτήρων στις οθόνες μας.
Οδυσσέας και Άγγελος – Σέρρες – ANT1:
Η δεύτερη σεζόν της τηλεοπτικής σειράς «Σέρρες» του Γιώργου Καπουτζίδη, προβλήθηκε το φετινό φθινόπωρο στον ΑΝΤ1. Όπως μας έχει συνηθίσει ο γνωστός σεναριογράφος, επέστρεψε και φέτος ως μια φωτεινή εξαίρεση στο σκοτάδι που ρίχνει η ελληνική τηλεόραση στην εκπροσώπηση των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, με το κεντρικό ζευγάρι της σειράς τον Οδυσσέα και τον Άγγελο να χαρίζουν στο κοινό μερικές από τις πιο τρυφερές και ρεαλιστικές κουήρ στιγμές της σεζόν. Το τηλεοπτικό τους φιλί και η συναισθηματική ερωτική σκηνή που ακολούθησε την εξομολόγηση της αγάπης του Άγγελου για τον Οδυσσέα, αποτέλεσαν σημείο αναφοράς για να σχολιαστεί το πόσο όμορφα και χωρίς να υποπέσει σε στερεότυπα, δηλώθηκε το πολύ απλό, ότι ο έρωτας και οι ανθρώπινες εκφράσεις του δεν είναι δικαίωμα μόνο των στρέιτ.
Θεία Σταματίνα:
Η κωμικά συντηρητική, όμως βαθιά υποστηρικτική θεία του Οδυσσέα στις «Σέρρες», έκανε στις οθόνες μας το πιο αναπάντεχο coming out της χρονιάς ως ίντερσεξ. Η Σταματίνα μαθαίνει ότι είναι το «Ι» στο ΛΟΑΤΚΙ+ και αμέσως αποφασίζει -σε μια «άθελά της» δυναμική κίνηση εκπροσώπισης των ίντερσεξ ατόμων- ότι πρέπει να μπει πρώτη, δημιουργώντας τον θρυλικό αναγραμματισμό του ακρωνυμίου ΙΚΤΟΛΑ. «Δεν μου εξήγησε κανείς. Και την έζησα πολύ μόνη μου τη ζωή. Πάντα ήμουν στο ανάμεσα, σα να ζούσα σε μια χαραμάδα. Αυτήν μου έδωσαν για χώρο να ζω. Μία χαραμάδα. Έτσι ζούσα». Μέσα από τα λόγια της θείας Σταματίνας, ακούγεται πιο δυνατά από ποτέ η ανάγκη για ενημέρωση, σεβασμό και ορατότητα γύρω από τα ίντερσεξ ζητήματα.
Χρόνης Κομνηνός – Grand Hotel – ANT1:
Ο Χρόνης Κομνηνός είναι ο πανταχού παρόν και πάντα ανθρώπινος αστυνόμος της σειράς «Grand Hotel» του ΑΝΤ1, που ολοκληρώθηκε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα. Η κουήρ ταυτότητά του παρέμεινε κρυφή σχεδόν μέχρι τα τελευταία επεισόδια της σειράς, καθ΄ όλη τη διάρκεια της οποίας σχολιάζεται από τους υπόλοιπους χαρακτήρες το γεγονός ότι έχει παραμείνει ανύπαντρος και χωρίς κάποια σύντροφο. Η αποκάλυψη στο κοινό γίνεται μόνο όταν ο αγαπημένος του αστυνόμου από τα νεανικά του χρόνια εμφανίζεται, για να τον προειδοποιήσει ότι οι αποδείξεις της αγάπης τους – κάποιες ερωτικές επιστολές που είχαν παραμείνει στην κατοχή του – έχουν πέσει σε λάθος χέρια και η ταυτότητά του κινδυνεύει να αποκαλυφθεί. Δεδομένου ότι η σειρά διαδραματίζεται στα 1925, δεν προκαλεί εντύπωση η απόκρυψη της ΛΟΑΤΚΙ+ ταυτότητας του Κομνηνού με κάθε κόστος, μιας και η ομοφυλοφιλία στην Ελλάδα ήταν ποινικοποιημένη. Ωστόσο έλειψαν μερικές έστω ιδιωτικές τρυφερές σκηνές μεταξύ των δύο αντρών που συναντήθηκαν μετά από τόσα χρόνια, με τα μάτια τους ακόμη γεμάτα αγάπη και πόνο για τον έρωτα που δεν μπόρεσαν να ζήσουν. Η άρνηση της αγάπης τους μέχρι τέλους και ο αστυνόμος συμβιβασμένος και μόνος σε ένα φινάλε-αφιέρωμα στα happy endings των υπόλοιπων χαρακτήρων με τις οικογένειές τους, δεν ήταν αυτό που θέλαμε να δούμε.
Άννα και Ελένη – Άγιος Έρωτας – Alpha:
Ίσως το ζευγάρι που δίχασε περισσότερο το ελληνικό κοινό φέτος, σίγουρα πάντως το μόνο λεσβιακό ζευγάρι που απασχόλησε, καθώς δεν υπήρξε άλλο. Ο έρωτας τους στη σειρά «Άγιος Έρωτας» έρχεται αντιμέτωπος με τα κοινωνικά ταμπού μιας καθόλα πατριαρχικής ελληνικής επαρχίας της δεκαετίας του ΄50, που χαρακτηρίζεται από τη σκληρότητα των συντηρητικών αντρών της εποχής. Ο σύζυγος της Άννας μετατρέπεται στον χειρότερο εφιάλτη της, όταν μαθαίνει για την ταυτότητά της και η κακοποίηση γίνεται μέρος της καθημερινότητάς της, την ίδια στιγμή που η Ελένη αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο από τον πατέρα της, όταν του αποκαλύπτει τα συναισθήματά της για την άλλη γυναίκα. Ομοφοβία, κακοποίηση, αορατότητα, δυστυχία, αυτά μας παρουσιάζονται ως κυρίαρχα βιώματα των λεσβιών. Και ενώ μέσα στις αντιξοότητες που αντιμετωπίζει το ζευγάρι μας χαρίζει δυνατές σκηνές λεσβιακής αγάπης, το τέλος που επιφύλασσε για αυτές ο σεναριογράφος -μακάρι να μπορούσαμε να πούμε ότι- δεν ήταν το αναμενόμενο. Οι τελευταίες στιγμές του ζευγαριού στην οθόνη προβάλλονται με φόντο το νοσοκομείο. Η Άννα έχει χάσει το παιδί της ως αποτέλεσμα της κακοποίησης από τον άντρα της και η Ελένη ετοιμάζεται να συμφωνήσει σε έναν λευκό στρέιτ γάμο που θα γίνει το εισιτήριό της για το Παρίσι. Αβέβαιο μεν γεμάτο επιθυμία δε το μέλλον τους, όμως απ’ ότι φαίνεται στην ελληνική μυθοπλασία προτιμάμε τις λεσβίες «μακριά και αγαπημένες».
Στα δάχτυλα του ενός χεριού μετράμε τους κουήρ χαρακτήρες που εμφανίστηκαν την τηλεοπτική σεζόν 2025-2026 και οριακά μπορούμε να ξεχωρίσουμε μια δυο εξαιρέσεις μη προβληματικής εκπροσώπησης των ατόμων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στις οθόνες μας. Φυσικά η εμφάνισή τους και μόνο είναι σημαντική, το ίδιο και η παρουσίαση των δυσκολίων που αντιμετώπιζαν και αντιμετωπίζουν σε κάθε εποχή. Όμως μας λείπουν από την ελληνική μυθοπλασία οι κουήρ ιστορίες αγάπης, η εκπροσώπηση χωρίς στερεότυπα, οι αναπολογητικοί έρωτες και οι περήφανες εκφράσεις κουήρ ταυτοτήτων.
