Η οργάνωση Trans Europe Central Asia (TGEU) κατέγραψε 273 δολοφονίες τρανς και φυλοδιαφορετικών ατόμων σε όλο τον κόσμο κατά το τελευταίο έτος, δηλαδή κατά μέσο όρο μία δολοφονία κάθε 32 ώρες.
Οι δολοφονίες καταγράφηκαν σε 35χώρες, ο δεύτερος υψηλότερος αριθμός από την έναρξη της καταγραφής, ενώ για πρώτη φορά καταγράφηκαν και στη Ρουμανία και το Καμερούν. Συνολικά, μέσα από το πρόγραμμα Trans Murder Monitoring έχουν καταγραφεί πλέον πάνω από 5.500 δολοφονίες παγκοσμίως από την έναρξη της συλλογής δεδομένων το 2009.
Η ετήσια έκθεση δημοσιεύεται με αφορμή τη σημερινή Διεθνή Ημέρα Τρανς Μνήμης. Το πρόγραμμα καταγράφει μόνο τις δολοφονίες που έχουν αναφερθεί, ενώ το έργο της παρακολούθησης γίνεται όλο και πιο δύσκολο. Ο συνολικός αριθμός των αναφερόμενων δολοφονιών είναι κάτω από 300 για δεύτερη μόλις φορά την τελευταία δεκαετία, αλλά η βία δεν έχει μειωθεί. Η συρρίκνωση του χώρου της κοινωνίας των πολιτών, η εχθρότητα των μέσων ενημέρωσης και του κράτους έναντι των τρανς ατόμων, καθώς και οι περικοπές στη χρηματοδότηση, μειώνουν την πιθανότητα μια δολοφονία να αναφερθεί και να καταγραφεί.
Τα ευρήματα:
– 273 τρανς και φυλοδιαφορετικά άτομα αναφέρθηκαν ως δολοφονημένα μεταξύ 1 Οκτωβρίου 2025 και της 30 Σεπτεμβρίου 2026 – δηλαδή μία δολοφονία κάθε 32 ώρες.
– 35 διαφορετικές χώρες κατέγραψαν δολοφονίες, αριθμός που αποτελεί τον δεύτερο υψηλότερο που έχει καταγραφεί ποτέ. Μόνο το 2024 ήταν μεγαλύτερος ο αριθμός των χωρών που κατέγραψαν τέτοια περιστατικά (38).
– Ένα στα τρία θύματα ήταν εργαζόμενο στο σεξ (32%), μια ομάδα που εξακολουθεί να αποτελεί την πλέον στοχοποιημένη.
– Σε συμφωνία με τα μοτίβα των προηγούμενων ετών, σχεδόν όλες οι καταγεγραμμένες δολοφονίες (95%) ήταν γυναικοκτονίες (τα θύματα ήταν τρανς γυναίκες ή τρανς θηλυκότητες), ενώ τα τρία τέταρτα (75%) των θυμάτων ήταν Μαύρα ή μη λευκά τρανς άτομα.
– Η ηλικιακή κατανομή των θυμάτων φαίνεται να μετατοπίζεται ελαφρώς προς μεγαλύτερες ηλικίες. Το 2026, περισσότερο από το ένα τρίτο (35%) των θυμάτων ήταν ηλικίας 31-40 ετών, ενώ ένα στα πέντε (21%) ήταν ηλικίας 19-25 ετών – η ηλικιακή ομάδα που σταθερά καταγράφει το μεγαλύτερο ποσοστό κατά την πρώτη δεκαετία του προγράμματος TMM. Ένα στα είκοσι (5%) θύματα του τελευταίου έτους ήταν ανήλικα, κάτω των 18 ετών.
– Επτά στις δέκα (69%) δολοφονίες σημειώθηκαν στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική. Η Βραζιλία βρίσκεται και πάλι στην πρώτη θέση, καθώς αντιστοιχεί σε μία στις τρεις δολοφονίες (32%) παγκοσμίως. Ο αριθμός των δολοφονιών στο Μεξικό συνέχισε να μειώνεται, φτάνοντας στο χαμηλότερο επίπεδο (29) από το 2011. Ωστόσο, το 2026 καταγράφηκε ο υψηλότερος αριθμός δολοφονιών που έχει σημειωθεί ποτέ στην Αργεντινή (16) και ο δεύτερος υψηλότερος στο Εκουαδόρ (16), από την έναρξη του προγράμματος TMM.
– Ο αριθμός των καταγεγραμμένων δολοφονιών στην Ασία (32) μειώθηκε, μετά το ιστορικά υψηλό επίπεδο της προηγούμενης χρονιάς (51). Ωστόσο, ο φετινός αριθμός πιθανότατα υποεκτιμά την πραγματική έκταση του φαινομένου. Ορισμένοι συνεργαζόμενοι φορείς παρακολούθησης στην Ασία ανέφεραν ότι δεν διέθεταν τη δυνατότητα να συλλέξουν και να παράσχουν δεδομένα φέτος, επικαλούμενοι την έλλειψη πόρων, ακόμη και ηλεκτρικής ενέργειας.
– Στην Ευρώπη αναφέρθηκαν 13 δολοφονίες, ο υψηλότερος αριθμός από το 2023. Η πλειονότητα των θυμάτων είχε μεταναστευτικό υπόβαθρο.
– Μία στις δέκα δολοφονίες καταγράφηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες (29), σε παρόμοιο επίπεδο με το 2025 (31).
– Τα δύο πέμπτα (40%) των καταγεγραμμένων δολοφονιών διαπράχθηκαν με πυροβολισμό, ενώ το ένα τέταρτο (24%) με μαχαίρωμα. Τρεις στις δέκα δολοφονίες (30%) σημειώθηκαν στον δρόμο και μία στις τέσσερις (25%) στην κατοικία του ίδιου του θύματος.
– Μεταξύ των δραστών των οποίων τα στοιχεία ήταν γνωστά, ένας στους τέσσερις (25%) ήταν νυν ή πρώην σύντροφος, ερωτικός σύντροφος ή σύζυγος του θύματος. Άλλες κατηγορίες δραστών που αναφέρθηκαν συχνά ήταν οργανωμένες ομάδες μίσους ή συμμορίες (15%), άγνωστα άτομα (14%), αστυνομικοί/στρατιωτικοί (12%) και πελάτες εργαζομένων στο σεξ (8%).
– Σύλληψη δράστη πραγματοποιήθηκε μόνο σε μία στις πέντε δολοφονίες (21%) στις οποίες οι τοπικές αρχές είχαν καταγράψει κάποια μορφή ανταπόκρισης.
«Αυτές οι δολοφονίες δεν είναι απλώς αριθμοί σε μια έκθεση. Είναι φίλ@, συνάδελφ@, αδέλφια, γονείς και μέλη των κοινοτήτων μας. Καθώς αυτές οι δολοφονίες αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο, απαιτούμε κάτι περισσότερο από συμπόνοια: απαιτούμε δικαιοσύνη, σωστές έρευνες και λογοδοσία για κάθε ζωή που χάθηκε. Οι Μαύρες τρανς γυναίκες δικαιούνται το δικαίωμα να ζουν με ασφάλεια, ελευθερία και αξιοπρέπεια», γράφει η Purity Tumukwasibwe, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της TGEU.
«Οι νόμοι που στοχεύουν τα δικαιώματα των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο —ιδίως των ατόμων που υφίστανται φυλετικές διακρίσεις και προέρχονται από τον Νότο — και που ποινικοποιούν την εργασία στο σεξ, αποτελούν κρατικά εργαλεία που διευκολύνουν τη δολοφονία τρανς μεταναστριών και τρανς σεξεργαζομένων. Πρέπει να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε σε αυτούς τους νόμους και να χτίζουμε κοινότητες που προσφέρουν φροντίδα, είναι ισχυρές και ανθεκτικές. Ο φασισμός και τα «φρούρια» θα πέσουν μόνο μέσω των συλλογικών μας αγώνων και μέσω των συμμαχιών μας με όσους βρίσκονται στο περιθώριο και με τους αποικιοκρατούμενους λαούς», έγραψε η Tayri Fadil, επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της TGEU.
Ολόκληρη η έκθεση εδώ.









