Την επίθεση που δέχθηκε εχθές το βράδυ έξω από το Sodade2 καταγγέλλει μέσα από ανάρτησή της στο Facebook, η Ελένη Θεοδοσοπούλου. Σύμφωνα με την καταγγελία, μετά το κλείσιμο του μαγαζιού και αφού η ίδια και ο φίλος της βρίσκονταν έξω μιλώντας σε κάποια παιδιά, ένα άλλο άτομο που βρισκόταν εκεί άρχισε να κάνει προσβλητικά σχόλια ενώ κάποια στιγμή τους πέταξε το ποτήρι που κρατούσε. 

Ολόκληρη η καταγγελία:

“Φτιάχνουμε μαγαζιά, χώρους ασφαλείας και αγκαλιάς, παρελάσεις και γιορτές, και ονομάζουμε την κοινότητα «οικογένεια». Σε αυτή την λέξη «οικογένεια» μάλλον θα πρέπει να βασίσουμε την θλιβερή πραγματικότητα, αφού μέσα στις περισσότερες οικογένειες γίνονται τα χειρότερα, τα οποία θέλουμε πάντα να τα κρύβουμε, να τα κουκουλώνουμε, να δείχνουμε μόνο χρώματα, γκλίτερ και αγώνα.

Νομίζω πως είναι περιττό να κάτσω να γράψω ακριβώς τι εννοώ με αυτό, ξέρουμε όλοι και ας μιλάνε ελάχιστοι για τον ρατσισμό που υπάρχει μέσα στην ίδια την κοινότητα. Γράφω γιατί θέλω να μιλήσω για ένα συγκεκριμένο περιστατικό που έγινε εχθές το βράδυ στο Sodade. Ένα μαγαζί που ειλικρινά αγαπώ και λυπάμαι για αυτό που έγινε μετά από μια πολύ όμορφη βραδιά.

Έχουμε πάρει την απόφαση να βγούμε μετά από πολύ καιρό λόγω της πανδημίας, με τον κολλητό μου φίλο, συγκάτοικο και συνάδελφο. Ετοιμαζόμαστε και πάμε στο Sodade που έχει show. Περνάμε υπέροχα, η μουσική είναι τέλεια, το show φανταστικό, το μαγαζί μια χούφτα άνθρωποι που έχουμε όλοι γίνει μια παρέα. Στις 12 τα φώτα ανάβουν και αρχίζουμε όλοι να βγαίνουμε προς τα έξω. Ποσού να προλάβεις να πιεις μέχρι τις 12 θα πω εγώ, έχοντας πιει 2 ποτά και ο Γιώργος 1.

Έξω από το μαγαζί συνεχίζουμε να είμαστε όλοι μια παρέα, βρίσκουμε 1-2 ανθρώπους που δεν τους ξέρουμε καλά αλλά έχουμε συναντήσει ξανά σε αντίστοιχες βραδιές και κάνουμε πλάκα με την παρέα τους. Ένα παιδί που ξέρει ο Γιώργος έχει αυτοκίνητο και κάνουνε χιούμορ για να μας πάει σπίτι. Η πλάκα ξεκίνησε ως εξής:

-Παιδί με αυτοκίνητο: Θα σας πάω σπίτι αλλά με τι αντάλλαγμα;
-Γιώργος: Την καλή μας παρέα στη διαδρομή. Σήμερα συνοδεύω την κοπέλα μου.

Και εμείς και η παρέα γελάμε και συνεχίζουμε την πλάκα.

-Ελένη: έλα πάμε σιγά σιγά αγάπη μου έχω και δουλειές στο σπίτι..
Και τέτοια χαζά.

Ξαφνικά έρχεται από το πουθενά θαμώνας του ίδιου μαγαζιού, ένα ψηλό καστανόξανθο παιδί -μεθυσμένο – και μπαίνει στην παρέα η οποία καταλαβαίνουμε ότι είναι η παρέα του. Κολλάει το πρόσωπο του στον Γιώργο και αρχίζει μια κουβέντα η οποία για πολλή ώρα πιστεύαμε ότι είναι συνέχεια της πλάκας.

-Μεθυσμένος: τι γκόμενα ρε φίλε που θα μας πεις πως πας και με γυναίκες.

Πραγματικά για τα επόμενα 5 λεπτά πιστεύουμε ότι κάνει πλάκα και σχεδόν δεν αντιδράμε. Κάποια στιγμή η κατάσταση άρχισε να αγριεύει και γυρνάμε να φύγουμε.

Την ώρα που έχουμε γυρίσει την πλάτη μας και οι προσβολές έχουν πλέον φτάσει σε σημείο ντροπής (παλιό αδερφή, πουσταρα, που τον παίρνεις και έχει γίνει ο κώλος σου να, άντε και γαμήσου, αδερφαρα του κερατά που δεν μπορείς να αποδεχθείς αυτό που είσαι και μας πουλάς παραμύθια) ο μεθυσμένος θαμώνας αποφασίζει να μας πετάξει στην πλάτη το νερό/ποτό που κράταγε στα χέρια του.

Γυρνάμε και απαντάμε, προφανώς σε πιο ήπιους τόνους από τον ίδιο. Αποφασίζει να μας πετάξει το ποτήρι στην πλάτη.

Το ποτήρι σπάει και τα γυαλιά πετάγονται στην πλάτη μας. Ο ήχος από τα γυαλιά, η λέξη «γυαλιά» και τα ραγισμένα γυαλιά στο πάτωμα ξυπνάνε για όλους μας άσχημες μνήμες. Δεν χρειάζεται να πω τίποτα άλλο.

Συνεχίζει να βρίζει και έρχεται έτοιμος για καυγά να αρπάξει τον Γιώργο. Οι φίλοι του τον σταματάνε με πολλή προσπάθεια αφού είναι πλέον αποφασισμένος να παίξει ξύλο. Τον αρπάζουν ενώ συνεχίζει με τους ίδιους χαρακτηρισμούς και φεύγουν.

Τα γυαλιά έχουν μείνει στο πάτωμα μπροστά από το μαγαζί.

Από ένα μαγαζί.. safe space..

Μάθαμε ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος δημιουργεί πυκνά συχνά τέτοια σκηνικά. Ας του απαγορεύεται η είσοδος σε ένα μαγαζί σαν αυτό.

Η οικογένεια μας λοιπόν χθες δεν μίλησε, δεν υπερασπίστηκε το σωστό, ευχαριστούμε πολύ την αγαπημένη μας καινούργια φίλη Ζιζέλ που ήταν εκεί να μιλήσει και να μας αγκαλιάσει”.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Έχω περάσει από όλα τα “αρνητικά στάδια του ρατσισμού εντός της κοινότητας”
    1) Αρχικά θεωρούσα ότι είμαι στρέητ τρομάρα μου και μάλιστα ήμουν ομοφοβικός
    2) Μετά όταν αποδέχτηκα τον εαυτό μου, πάλι είχα έναν βαθμό εσωτερικευμένης ομοφοβίας, π.χ. μπορεί να στηλίτευα μέλη της κοινότητας με “effeminate” ρουχισμό, εμφάνιση, μακιγιάζ, φωνή κ.λ.π., να στηλιτεύω κάποιες εικόνες του pride κλπ.
    Με αφορμή αυτό, θέλω να “ξεφύγω” λίγο από το θέμα και να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον φεμινισμό (3ου και 4ου κύματος) που με βοήθησε να απεμπλακώ από όλα αυτά, όπως και από πολλά άλλα πατριαρχικά στερεότυπα. Και, επειδή ξέρω ότι αρθρογραφεί και εδώ (μακάρι να δει το σχόλιο) ένα τεράστιο ευχαριστώ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ στην admin του “ναι, είσαι μισογύνης” γιατί χάρη σε αυτήν μυήθηκα πιο ενεργά στον φεμινισμό (ενώ πάντα θεωρούσα ότι είμαι φεμινιστής τρομάρα μου, στο θέμα των γυναικών, είχα προσεγγίσει εντέλει το θέμα τελείως επιφανειακά και δεν είχα απεμπλακεί από κάποια έμφυλα στερεότυπα), έμαθα επιστημονική ορολογία είτε για καταστάσεις που γνώριζα, αλλά δεν ήξερα πώς λέγονται, αλλά και έννοιες που δε γνώριζα καν, και, όπως είπα πιο πριν, με βοήθησε να απεμπλακώ από όλα τα πατριαρχικά στερεότυπα, να γίνω όντως -όσο μπορώ- ουσιαστικός φεμινιστής και να καταλάβω πόσο επείγουσα είναι η ανάγκη κατάλυσης της τοξικής κατάστασης που διανύουμε και λέγεται πατριαρχία 🙂 (Συγγνώμη που ξέφυγα από το θέμα :p)

Comments are closed.