Οι δημοσιογράφοι του μεγαλύτερου ρωσόφωνου ΛΟΑΤΚΙ+ μέσου ενημέρωσης, Parni+, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα, μετά τον χαρακτηρισμό του μέσου ως «εξτρεμιστικού».
Το Parni+, ιδρύθηκε το 2008, αρχικά ως πηγή ενημέρωσης για τον HIV, που απευθυνόταν σε γκέι και bi άνδρες. Έκτοτε, εξελίχθηκε σε ένα μέσο που καλύπτει όλες τις πτυχές της ενημέρωσης σχετικά με τα ΛΟΑΤΚΙ+ ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων των διακρίσεων, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της μετανάστευσης.
Τον Απρίλιο του 2026, το Parni+ χαρακτηρίστηκε από ρωσικό δικαστήριο ως «εξτρεμιστική οργάνωση», ύστερα από αγωγή του ρωσικού Υπουργείου Δικαιοσύνης προς το μέσο, για την κάλυψη θεμάτων που αφορούν τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα και τα δικαιώματά τους, σε μια περίοδο κατά την οποία όπως υποστήριξε ενισχύονται οι ρωσικοί νόμοι περί «ΛΟΑΤΚΙ προπαγάνδας».
Έκτοτε, η πλειονότητα της συντακτικής ομάδας αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί, ενώ ορισμένα μέλη της εξακολουθούν να βρίσκονται σε χώρες που δεν θεωρούνται ασφαλείς για ΛΟΑΤΚΙ+ ακτιβιστά από τη Ρωσία.
Ο ιδρυτής και αρχισυντάκτης του Parni+, Γεβγκένι Πισέμσκι, δεν εξεπλάγη από τον χαρακτηρισμό του δικαστηρίου, όμως, ανησυχεί για τους χρήστες του ιστότοπου, λέγοντας: «Αν κάποιος στη Ρωσία μοιραστεί την ανάρτηση ή το άρθρο μας, γράψει ή μας στείλει την προσωπική του ιστορία, τίθεται σε μεγάλο κίνδυνο. Το κράτος προσπαθεί να κάνει την ίδια τη σύνδεση ανάμεσα σε εμάς και το κοινό μας επικίνδυνη».
Ο ίδιος πρόσθεσε: «Ποτέ δεν ήθελα να φύγω με αυτόν τον τρόπο. Είχα μόλις 24 ώρες για να φύγω, αφού ασκήθηκαν ποινικές διώξεις εναντίον μου. Αγόρασα ένα εισιτήριο, πέταξα στο Ηνωμένο Βασίλειο και υπέβαλα αίτηση για πολιτικό άσυλο».
Η Ίτιλ Τιόμναγια δημοσιογράφος του ρωσόφωνου ΛΟΑΤΚΙ+ μέσου ένιωσε «μια κάποια ανακούφιση» μετά την αγωγή, λεγόντας: «Δεν νομίζω ότι είμαι πλέον σε θέση να αισθανθώ πολλά πράγματα γι’ αυτό σε προσωπικό επίπεδο. Μπορώ μόνο να καταγράψω τα γεγονότα, σχεδόν σαν να συμβαίνουν σε κάποιον άλλον». Η ίδια αποκάλυψε ότι είχε ετοιμάσει μια τσάντα έκτακτης ανάγκης από το 2019, αλλά ήλπιζε ότι δεν θα χρειαζόταν ποτέ να τη χρησιμοποιήσει.
«Άφησα πίσω μου ολόκληρη τη ζωή μου στη Ρωσία: την καριέρα μου, όλους τους φίλους που είχα αρχίσει να αποκτώ από τα δεκατρία μου χρόνια, το πιο κοντινό σε εμένα πρόσωπο και αμέτρητα πράγματα που δεν μπορούν ποτέ να αντικατασταθούν», πρόσθεσε η Τιόμναγια.
Ο Νταμίρ Μούσιν, ο οποίος εντάχθηκε στην ομάδα τον Αύγουστο του 2023 ως σύμβουλος υποστήριξης, αναγκάστηκε να μετακινείται ανάμεσα σε δομές φιλοξενίας στη Γεωργία, το Μαυροβούνιο, την Τουρκία, την Τσεχία, την Αρμενία και την Ισπανία.
«Η εμπειρία της μετανάστευσης ήταν κόλαση», δήλωσε ο Μούσιν. «Έζησα σε δομές φιλοξενίας, κάποιες φορές πεινούσα, αγοράζοντας τις φθηνότερες πατάτες που είχαν αρχίσει να φυτρώνουν και τρώγοντας μόνο αυτές».
«Στη Μαδρίτη, πέρασα τρεις μήνες ζώντας σε έναν ξενώνα για άστεγους, όπου τελικά κατέρρευσε η υγεία μου. Λιποθύμησα, έπαθα υπερτασική κρίση και το άσθμα μου επιδεινώθηκε πολύ. Η χειρότερη στιγμή ήρθε όταν με λήστεψαν. Μου πήραν το σακίδιο με όλα τα έγγραφα που είχα, τον φορητό υπολογιστή μου και έναν σκληρό δίσκο που περιείχε 20 χρόνια δουλειάς. Χωρίς τις οργανώσεις αλληλεγγύης και τους απλούς ανθρώπους που με βοήθησαν, θα είχα καταλήξει να πεθαίνω στους δρόμους της Μαδρίτης».
Ο Γιάροσλαβ Ρασπούτιν εντάχθηκε στην ομάδα τον Δεκέμβριο του 2022 και λέει: «Οποιαδήποτε χώρα θα μπορούσε να με απελάσει. Καμία άλλη χώρα εκτός από τη Ρωσία δεν έχει υποχρέωση να με προστατεύσει – και η Ρωσία έχει, αλλά δεν θα το κάνει».
Ο Ρασπούτιν μοιράστηκε λεπτομέρειες για το πως τα γεγονότα έχουν επηρεάσει την ψυσική του υγεία: «Είναι πολύ δύσκολο. Είμαι εξαντλημένος και η κατάθλιψή μου έχει γίνει πιο έντονη. Βλέπω τακτικά τον ψυχοθεραπευτή μου και παίρνω φαρμακευτική αγωγή υπό παρακολούθηση».
Ο Βαντίμ Βαγκάνοφ, ο οποίος έκανε αίτηση για εργασία στο Parni+ το 2021, δήλωσε: «Έχουν ασκηθεί εναντίον μου κατηγορίες σε πέντε διαφορετικές υποθέσεις βάσει της νομοθεσίας περί ξένων πρακτόρων και σε ακόμη επτά για ΛΟΑΤΚΙ προπαγάνδα. Τον Μάιο, οι Αρχές άνοιξαν επίσης ποινική υπόθεση εναντίον μου και με έβαλαν στη ρωσική ομοσπονδιακή λίστα καταζητούμενων».
Μιλώντας για το ρωσικό κράτος και τις αντί-ΛΟΑΤΚΙ πολιτικές που εφαρμόζει, ο Βαγκάνοφ δήλωσε ότι «χαρακτηρίζοντάς μας εξτρεμιστές το κράτος προσπαθεί να διαγράψει τελέιως τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα από τη δημόσια ζωή».
Παρά τις τεράστιες αλλαγές που έχουν επιβληθεί στις ζωές τους, οι δημοσιογράφοι δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν. «Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι στη Ρωσία που μας διαβάζουν, και είναι φοβισμένοι και μόνοι. Χρειάζεται να δουν ότι κάποιος εξακολουθεί να τους μιλά με μια φυσιολογική, ανθρώπινη φωνή», δήλωσε ο αρχισυντάκτης του ΛΟΑΤΚΙ+ μέσου.
Το ΛΟΑΤΚΙ+ μέσο εξακολουθεί να λειτουργεί και να δημοσιεύει άρθρα, παρά τις προσπάθειες της ρωσικής κυβέρνησης εναντίον του. «Το κράτος θέλει τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα να ξαναμείνουν μόνα με το άγχος τους κάπου στη Ρωσία και να σκέφτονται, “ίσως υπάρχει κάτι λάθος με εμένα”», λέει ο Πισέμσκι. Γι’ αυτό η αποστολή μας έχει γίνει ακόμη πιο ξεκάθαρη «το Parni+ δεν είναι απλώς ένας ιστότοπος. Είναι ένας σύνδεσμος για την κοινότητα», κατέληξε ο ιδιοκτήτης του μέσου.
Με πληροφορίες από PinkNews.
