Τη ρατσιστική επίθεση εις βάρος της και εις βάρος ενός gay νεαρού καταγγέλει μέσα από τον λογαριασμό της στο Facebook, η Πάολα Ρεβενιώτη.

“Πριν μια ώρα με παίρνει ένα gay παιδί τηλέφωνο από τη Βόρειο Ελλάδα. Είχε κατέβει Αθήνα για 2-3 μέρες. Είναι ένα αγοράκι με κάπως θηλυκή συμπεριφορά και εμφάνιση. Μου λέει ‘είμαι στο παρκάκι απέναντι από τον σταθμό Λαρίσης στο σπίτι σου κι αν δεν έχεις δουλειά, έλα να κάτσουμε λίγο, φεύγω για την πόλη μου’. Πράγματι κατεβαίνω εγώ, πάω στο παρκάκι και εκείνη την ώρα δεχόταν ρατσιστική επίθεση από 3 αλήτες νεαρούς που καθόντουσαν στα παγκάκια. Βρισίδια, φωνές και του όρμησαν. Τρέχω εγώ, βάζω τις φωνές, τρώω ένα μπουκάλι νερό πάνω μου. Όρμησαν για ξύλο, βάζει τις φωνές ο άλλος, τσιρίζω κι εγώ και μόλις είδαν ότι φωνάζουμε την αστυνομία, συνέχισαν να πετάνε πέτρες και να ορμάνε. Τρέχουμε και οι 2 απέναντι σε ένα σουβλατζίδικο να σωθούμε μέχρι να έρθει η αστυνομία. Μέσα στο σουβλατζίδικο ήταν 3 της ελληνορωμαϊκής πάλης, ο ένας στα 40 και οι υπόλοιποι πιο μικρές ηλικίες και τρώγανε σουβλάκια. Κάτι Όλύμπιον Ελληνορωμαϊκή’ γράφανε οι μπλούζες τους. Φωνάζει το παιδί ‘μου κάνανε επίθεση κάτι αλήτες’ (όπως μου εξήγησε, όπως καθόταν στο παγκάκι του ζήτησαν τσιγάρο, τους έδωσε, του βούτηξαν το πακέτο και μετά τον έβριζαν. Πουστάρα και διάφορα ωραία λόγια). Πετάγεται ο ένας της ελληνορωμαϊκής. ‘Άει μωρή αδερφή΄και σε μένα ‘καριόλα τραβέλο μην φας και από εμάς ξύλο’. Βγήκαμε από το σουβλατζίδικο, ήρθε το 100, αυτοί είχαν εξαφανιστεί. Πάω το παιδί στο σταθμό, γυρίζω και ξεφτιλίζω τους 3 της ρωμαϊκής πάλης, αφού πρώτα τους είπα ότι υπάρχει και εισαγγελέας και θα τους κοτσάρω μήνυση. Είδαν που δεν φοβήθηκα και δεν συνέχισαν.

Η βρωμοελλάδα του σήμερα

Είχα να δεχθώ τέτοια επίθεση πάνω από 25 χρόνια”

 

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!