Το πρόγραμμα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης ξεκινά φέτος σε όλα τα σχολεία της χώρας.

Αυτό τουλάχιστον ανακοίνωσε η υπουργός Παιδείας, κ. Νίκη Κεραμέως, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Σεξουαλικής Υγείας (4/9).

Και ενώ περιμένουμε με αγωνία να δούμε πόσο συμπεριληπτικό θα είναι το υλικό που θα περιλαμβάνει το μάθημα αυτό (προσωπικά κρατώ μικρό καλάθι – ακόμη θυμόμαστε τις ομοφοβικές αναφορές σε σχολικά εγχειρίδια), φαίνεται πως ήδη κάποιοι γονείς έχουν αρχίσει να αντιδρούν ζητώντας (από τώρα) την απαλλαγή των παιδιών τους.

Κυκλοφορεί, μάλιστα, στο διαδίκτυο και μία αφίσα – κάλεσμα σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας, κατά του προγράμματος της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και με σύνθημα της “Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι υπόθεση της οικογένειας”.  Σύμφωνα -πάντα- με την αφίσα, το κάλεσμα γίνεται από τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνών (ξέρετε αυτά που εναντιώνονται και στο δικαίωμα της άμβλωσης). 

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση δεν αναφέρεται μόνο στο κομμάτι της υγείας, αλλά θέτει ένα σημαντικό γνωστικό υπόβαθρο, προκειμένου η κοινωνία να αναγνωρίσει και να αποδεχθεί έννοιες, όπως η “διαφορετικότητα”, η “συναίνεση”, το “δικαίωμα στην έκφραση” κλπ, δομώντας τις σχέσεις που αναπτύσσουμε μεταξύ μας. Γι΄αυτό και αποτελεί το πιο σημαντικό μας όπλο στην αναχαίτηση φαινομένων σχολικού εκφοβισμού, σεξουαλικής παρενόχλησης/κακοποίησης κλπ.

Βασική προϋπόθεση, η σεξουαλική αυτή διαπαιδαγώγηση να είναι συμπεριληπτική, απενοχοποιημένη και να ανταποκρίνεται στα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα. Μια προϋπόθεση που επιβάλλεται να διαχειριστεί το σύστημα παιδείας και καθόλου δεν πρέπει να επηρεάζεται από τα εκάστοτε “πιστεύω” των γονιών.

Κοινώς, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση αποτελεί (όπως η γλώσσα, τα μαθηματικά, η φυσική κλπ) ζήτημα βασικής παιδείας και όχι οικογένειας.

Γιατί αλλιώς ακόμη θα αναρωτιόμασταν ακόμη για τον αν “η γη είναι επίπεδη” ή για το αν “ο άνθρωπος περπάτησε στο φεγγάρι”.

Υ.Γ. Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση χωρίς ολοκληρωμένη αναφορά στις ΛΟΑΤ+ ταυτότητες δεν είναι σεξουαλική διαπαιδαγώγηση.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!