Η πρόσκληση της Hilary Cass από την Παιδοψυχιατρική Εταιρεία Ελλάδος να επιμορφώσει επαγγελματίες υγείας και ψυχικής υγείας εγείρει σοβαρό επιστημονικό και δεοντολογικό ζήτημα, όταν η ίδια εκπροσωπεί μια έκθεση που έχει δεχθεί τεκμηριωμένη κριτική για ασυνέπεια στην αξιολόγηση αποδείξεων και για περιοριστικές συστάσεις, χωρίς επαρκώς τεκμηριωμένες εναλλακτικές.
Γράφουν οι Υπερήφανοι Γονείς
Η εκπαίδευση ειδικών υγείας δεν είναι ουδέτερη πράξη. Όταν ένα άτομο προσκαλείται να διδάξει ιατρούς και ειδικούς ψυχικής υγείας, μεταφέρει όχι μόνο γνώση, αλλά και προτεραιοποιεί στοιχεία, αξιολογικά κριτήρια και πρακτικές συνέπειες. Στην περίπτωση της Cass, η συγκεκριμένη επιμόρφωση δεν μπορεί να διαχωριστεί από το γεγονός ότι η έκθεσή της οδήγησε σε περιορισμό πρόσβασης σε φροντίδα για τρανς και φυλοδιαφορετικά παιδιά και εφήβους στην Αγγλία.
Μεθοδολογικές αδυναμίες
Είναι επιστημονικά και δεοντολογικά ορθό να αναλαμβάνει ρόλο εκπαιδεύτριας σε ένα πεδίο όπου η δική της προσέγγιση έχει αμφισβητηθεί από ειδικούς και μελέτες; Οι Noone et al. στο BMC Medical Research Methodology εφάρμοσαν το εργαλείο ROBIS στις επτά συστηματικές ανασκοπήσεις του Cass Review και κατέληξαν ότι υπάρχει μεγάλη μεροληψία και στις επτά.
Η Cass προτείνει θεωρητικά μια «ολιστική», ψυχοκοινωνική και μη ιατρική προσέγγιση ως κύρια απάντηση στη δυσφορία/ασυμφωνία φύλου. Ωστόσο, η ίδια αναγνωρίζει ότι η τεκμηρίωση για τις ψυχολογικές παρεμβάσεις είναι επίσης ανεπαρκής και ότι απαιτείται περισσότερη έρευνα.
Δεν είναι επιστημονικά έγκυρο να λέει κανείς «δεν έχουμε αρκετά δεδομένα για τις ορμόνες, άρα προτιμούμε ψυχολογική προσέγγιση», σαν να μπορεί το ένα να υποκαταστήσει το άλλο!
Οι συνέπειες για τα φυλοδιαφορετικά παιδιά
Όταν μια τέτοια προσέγγιση γίνεται επίσημη πολιτική, το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς «περισσότερη προσοχή και ασφάλεια». Στην Αγγλία, η εφαρμογή των συστάσεών της οδήγησε σε τερματισμό της χορήγησης αναστολέων εφηβείας και σε αυστηρότερους όρους πρόσβασης σε ορμονοληψία, δημιουργώντας κενό φροντίδας, όχι καλύτερη φροντίδα.
Μετέτρεψε την αβεβαιότητα της επιστημονικής τεκμηρίωσης σε λόγο για περιορισμό ή καθυστέρηση φροντίδας, χωρίς να προσφέρει ισχυρή απόδειξη ότι ο περιορισμός αυτός είναι ασφαλέστερος ή ότι μειώνει τη βλάβη.
Η έκθεση Cass δεν δημιουργήθηκε εν κενώ. Εμφανίστηκε σε μια περίοδο έντονης αντί-τρανς ρητορικής, όπου η «ανησυχία για τα παιδιά» χρησιμοποιείται συχνά ως πρόφαση για περιορισμό δικαιωμάτων.
Η πρόσκληση της Cass να εκπαιδεύσει ειδικούς είναι πολιτική και ιατρική νομιμοποίηση μιας συγκεκριμένης προσέγγισης. Είναι μεταφορά μιας πολιτικής επιλογής, με συνέπειες για την υγεία και τα δικαιώματα φυλοδιαφορετικών νέων.
Οι διοργανωτές μιας τέτοιας επιμόρφωσης φαίνεται να συμβάλλουν στη δημιουργία σύγχυσης στον επιστημονικό χώρο, αντίστοιχης με εκείνης που έχει προκύψει στην Αγγλία από την εφαρμογή των συστάσεων της Cass, οι οποίες αμφισβητούνται ως προς το κατά πόσο ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού που υποτίθεται ότι αποσκοπούν να προστατεύσουν.
Μέσα από την προώθηση συγκεκριμένων, επιστημονικά αμφισβητούμενων και ενδεχομένως μεροληπτικά επιλεγμένων δεδομένων, υπάρχει ο κίνδυνος να ενισχυθούν πρακτικές που, άμεσα ή έμμεσα, παραπέμπουν σε πρακτικές μεταστροφής της ταυτότητας φύλου των τρανς και φυλοδιαφορετικών παιδιών και εφήβων.
Από τους ειδικούς που θα εκπαιδευτούν από εκεί, το μόνο που μπορούμε, δυστυχώς, να περιμένουμε είναι η κακοποίηση και ο τραυματισμός των φυλοδιαφορετικών παιδιών και νέων, σε μια εποχή που βάλλονται από τις ιδεοληψίες εκφραστών συγκεκριμένης πολιτικής τάσης.
Το αίτημά μας
Καλούμε τους διοργανωτές να επανεξετάσουν άμεσα την πρόσκληση της Hilary Cass και να μην προχωρήσουν στην πραγματοποίηση της συγκεκριμένης επιμόρφωσης χωρίς προηγουμένως να διασφαλιστούν η επιστημονική πολυφωνία, η παρουσίαση των διαθέσιμων ερευνητικών δεδομένων και η συμμετοχή εκπροσώπων της τρανς και φυλοδιαφορετικής κοινότητας.
Η υγεία, η ασφάλεια και τα δικαιώματα των παιδιών μας δεν είναι πεδίο πειραματισμού ούτε διαπραγματεύσιμη υπόθεση, εξαιτίας πολιτικών, ιδεολογικών ή επιστημονικά αμφισβητούμενων επιλογών. Απαιτούμε υπεύθυνη επιστημονική ενημέρωση, ισότιμη πρόσβαση σε φροντίδα επιβεβαίωσης φύλου και σεβασμό στην ταυτότητα και την αυτοδιάθεση κάθε παιδιού και εφήβου.
