Σύμφωνα με νέα έρευνα του Πανεπιστημίου του Νιούκαστλ, οι αλγόριθμοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης τείνουν όλο και περισσότερο να αποκαλύπτουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή/και την ταυτότητα φύλου των χρηστών, πριν ακόμη κάνουν coming out.
Η έρευνα είσαγει για πρώτη φορά τον όρο «αλγοριθμικό outing» (algorithmic outing), κατά τον οποίο οι πλατφόρμες μπορούν να εντοπίσουν αν κάποιο άτομο ανήκει στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, αναλύοντας το εξατομικευμένο περιεχόμενο που παρακολουθεί, αλλά και στοιχεία που βασίζονται σε δείκτες αλληλεπίδρασης, όπως το like σε ένα βίντεο, η παρακολούθηση ενός συγκεκριμένου δημιουργού ή η παραμονή σε σχετικές αναρτήσεις.
Ο κύριος συγγραφέας της μελέτης, ο Δρ. Τζάστιν Έλις, δήλωσε ότι το φαινόμενο εντείνεται καθώς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνεχίζουν να εξελίσσονται. «Αρκετά συμμετέχοντα μας είπαν ότι ο αλγόριθμος “ήξερε” ότι ήταν κουήρ πριν καν το συνειδητοποιήσουν τα ίδια».
Τα συμμετέχοντα στην έρευνα περιέγραψαν την εμπειρία τους με πλατφόρμες, όπως το TikTok, όπου παρατήρησαν ότι η ροή τους πολύ γρήγορα κατακλύζεται από ΛΟΑΤΚΙ+ περιεχόμενο με βάση τα likes, τα follows ή τις συνήθειες προβολής τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό λειτούργησε ενθαρρυντικά για τα άτομα στο να εξερευνήσουν την ταυτότητά τους ιδιωτικά. Ωστόσο, πολύ περισσότερο, προκάλεσε σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την ιδιωτικότητα και την ασφάλειά τους, αλλά και την έλλειψη ελέγχου ως προς το πότε και πώς γίνεται το coming out.
«Αυτή η εμπειρία περιγράφηκε ως επιβεβαιωτική για ορισμένα άτομα, αλλά ως συγκρουσιακή ή ακόμη και τρομακτική για άλλα —ιδίως όταν συνέβαινε σε δημόσιους ή ημι-δημόσιους χώρους. Το να βλέπεις ΛΟΑΤΚΙ+ περιεχόμενο να εμφανίζεται στην οθόνη σου, ενώ βρίσκεσαι στο λεωφορείο ή σε ένα καφέ δεν είναι μια ουδέτερη εμπειρία. Οι οθόνες είναι ορατές, και οι αλγόριθμοι δεν λαμβάνουν υπόψη τον κίνδυνο, το πλαίσιο ή την προσωπική ετοιμότητα του κάθε ατόμου», επισήμανε ο Δρ. Έλις.
Στο πλαίσιο εις βάθος συνεντεύξεων που πραγματοποιήθηκαν με 20 ΛΟΑΤΚΙ+ ενήλικα άτομα ηλικίας 18 έως 60 ετών, τα συμμετέχοντα ανέφεραν ότι συχνά χρησιμοποιούν ρυθμίσεις απορρήτου, πολλαπλούς λογαριασμούς ή παθητική περιήγηση όταν βρίσκονται σε δημόσιους χώρους για να αποφύγουν την ανεπιθύμητη προσοχή, την παρενόχληση ή ακόμη και το outing.
Την ίδια στιγμή που πολλά δήλωσαν ότι εκτιμούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τη σύνδεση και το αίσθημα της κοινότητας που μπορούν να καλλιεργήσουν, περιέγραψαν επίσης αυξημένη ανησυχία, για το γεγονός ότι οι αλγόριθμοι ελέγχουν όλο και περισσότερο το περιεχόμενο που εμφανίζεται στις οθόνες τους. «Οι αλγόριθμοι ταξινομούν, προβλέπουν και κατηγοριοποιούν τους χρήστες με τρόπους που αντανακλούν υπάρχουσες προκαταλήψεις και εδραιωμένες κοινωνικές εντάσεις. Για τα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι πρέπει να εξασφαλίζουν την ασφάλειά τους όχι μόνο από άλλους χρήστες, αλλά και από τις ίδιες τις προθέσεις των πλατφόρμων», δήλωσε ο Δρ Έλις.
Ζητώντας άμεσα μεγαλύτερη διαφάνεια και υπευθυνότητα από τις ψηφιακές πλατφόρμες, τα συμμετέχοντα συζήτησαν πρακτικές λύσεις, μεταξύ των οποίων σαφέστεροι μηχανισμοί συγκατάθεσης, λειτουργίες προστασίας της ιδιωτικότητας και εργαλεία που θα επιτρέπουν στους χρήστες να απομακρύνουν γρήγορα ευαίσθητο περιεχόμενο από τις οθόνες τους, σε μη ασφαλείς καταστάσεις.
«Εάν οι πλατφόρμες πρόκειται να προσδιορίζουν την ταυτότητα των χρηστών τους, είναι απαραίτητο να αναλάβουν την ευθύνη για το πώς και πού αυτή η ταυτότητα καθίσταται ορατή, προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων», κατέληξε ο Δρ. Έλις.
