Αντιδράσεις έχει προκαλέσει η πρόταση του ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργου Αυτιά, στην Κομισιόν για χρηματοδότηση «πρότυπων κοινοτήτων παιδιών και γονέων ΑΜΕΑ».
Σύμφωνα με ανάρτηση της ομάδας «Μηδενική Ανοχή»: Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων», ο Γιώργος Αυτιάς ανέφερε στην πρότασή του τη δημιουργία «ευρωπαϊκών χωριών για παιδιά ΑΜΕΑ».
«Η αντικατάσταση της οικογενειακής εξάρτησης από ένα ιδρυματικό πλαίσιο δεν επιλύει το πρόβλημα, αλλά το μετατοπίζει. Η μεταφορά των αναπήρων από την οικογενειακή κηδεμονία σε ένα ευρωπαϊκά χρηματοδοτούμενο γκέτο διαιωνίζει τον κύκλο της εξάρτησης των αναπήρων από την αντοχή των γονιών τους», αναφέρει στην ανάρτησή της η ομάδα.
Ακολουθεί η σχετική ανάρτηση:
Τα όμορφα «ειδικά χωριά» όμορφα καίγονται
Σφοδρές αντιδράσεις έχει προκαλέσει στην αναπηρική κοινότητα η παρέμβαση του ευρωβουλευτή της ΝΔ Γιώργου Αυτιά στην Κομισιόν, με την οποία ζητά χρηματοδότηση για «πρότυπες κοινότητες παιδιών και γονέων ΑΜΕΑ».
Στην πρότασή του αναφέρεται σε χρηματοδότηση «ευρωπαϊκών χωριών για παιδιά ΑΜΕΑ», παρουσιάζοντας ως «κοινωνική πολιτική» τη δημιουργία γκέτο για ανάπηρα άτομα.
Η πρόταση Αυτιά συνδέεται με τη φιλανθρωπική οργάνωση «4ΑΜΕΑ» και το λεγόμενο «Second Family Village», που προβάλλεται δημόσια από τη Νένα Χρονοπούλου και τον Τάσο Μητρόπουλο.
Η καταπίεση των αναπήρων δεν παράγεται μόνο από το κράτος, τους ειδικούς και τα ιδρύματα. Μπορεί να αναπαράγεται και μέσα στην οικογένεια, όταν η αγωνία γίνεται υπερπροστασία και η «φροντίδα» κηδεμονία, όταν οι ανάπηροι αντιμετωπίζονται ως αιώνια παιδιά και όχι ως υποκείμενα δικαιωμάτων.
Γι’ αυτό και το ερώτημα «τι θα γίνουν τα παιδιά μας όταν πεθάνουμε;» δεν μπορεί να απαντηθεί με «ειδικά χωριά».
Η αντικατάσταση της οικογενειακής εξάρτησης από ένα ιδρυματικό πλαίσιο δεν επιλύει το πρόβλημα, αλλά το μετατοπίζει. Η μεταφορά των αναπήρων από την οικογενειακή κηδεμονία σε ένα ευρωπαϊκά χρηματοδοτούμενο γκέτο διαιωνίζει τον κύκλο της εξάρτησης των αναπήρων από την αντοχή των γονιών τους.
Η απάντηση, από τη σκοπιά του κοινωνικού μοντέλου για την αναπηρία, δεν είναι να μετακινηθούν οι ανάπηροι σε «ειδικά χωριά», αλλά να αρθούν τα εμπόδια που τους αποκλείουν από την κοινωνία.
Αυτό σημαίνει δημόσια εγγυημένη προσωπική βοήθεια, προσβάσιμη κατοικία μέσα στην κοινότητα, σταθερές υπηρεσίες υποστήριξης στη γειτονιά, ενταξιακή εκπαίδευση, εργασία με δικαιώματα όπου είναι εφικτή και επιθυμητή, δημόσιες μεταφορές, υγεία, πολιτισμό και κοινωνικές σχέσεις χωρίς ιδρυματικούς όρους.
Η λύση δεν είναι να φτιάξουμε μια παράλληλη ζωή για τους ανάπηρους, αλλά να αλλάξει η κοινωνία που τους αποκλείει.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η πρόταση του Αυτιά, η οποία υπάρχει επίσημα στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, παραβιάζει τα άρθρα 17, 19 και 23 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Αναπήρων του ΟΗΕ.
Θα μπορούσαμε επίσης να αναφέρουμε ότι η πρόταση για δημιουργία γκέτο βρίσκεται στον ιδεολογικό αντίποδα των αναπηρικών κινημάτων, αλλά μάλλον αυτό είναι αυτονόητο για όσες και όσους σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Υπάρχει όμως και μια ενδιαφέρουσα συγκυρία που εκθέτει ανεπανόρθωτα τον ευρωβουλευτή Αυτιά και το κόμμα του ενώπιον επίσημου ευρωπαϊκού οργάνου.
Την ίδια ώρα που ο Αυτιάς κατέθετε την πρόταση για την πραγματοποίηση του οράματος της «4ΑΜΕΑ», η Κομισιόν ανακοίνωνε την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Αναπήρων έως το 2030.
Εκεί δηλώνει ρητά ότι στόχος είναι η πλήρης συμμετοχή των αναπήρων στην κοινωνία, η ανεξάρτητη διαβίωση, η αποϊδρυματοποίηση και η αυτοδιάθεση, μεταξύ άλλων με τη δημιουργία της «EU Alliance for Independent Living».
Δηλαδή ένας ευρωβουλευτής αξίωσε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για να χτιστεί ο διαχωρισμός από την αρχή, την ίδια στιγμή που η επίσημη ευρωπαϊκή θέση, προφανώς υπό την πίεση που ασκούν τα αναπηρικά κινήματα πανευρωπαϊκά, αντιτίθεται στον χωρικό διαχωρισμό.
Και αυτό δεν είναι απλώς αντίφαση. Είναι πολιτικό ξεγύμνωμα.
Πάντως, αν ο Αυτιάς πρόσθετε και την ανάγκη «εθνικής ανατροφής» στα «παιδικά χωριά ΑΜΕΑ», θα μπορούσε κάλλιστα να συγκριθεί με το μαύρο παρελθόν και τις Παιδουπόλεις της Φρειδερίκης.
Η κοινωνία δεν ανήκει στους μη ανάπηρους και δεν αξιώνουμε να μας παραχωρούν μια θέση στο περιθώριο της.
Διεκδικούμε τη θέση που εμείς ορίζουμε.
Και τα όμορφα «ειδικά χωριά», όμορφα καίγονται.
ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ
Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων
