Σε μια συγκινητική ανάρτηση προχώρησε η ηθοποιός Νάγια Τ. Καρακώστα, με αφορμή μια φράση που της μοιράστηκε ένα κορίτσι για το πρώτο λεσβιακό φιλί στην ελληνική τηλεόραση.
Η ηθοποιός αποκάλυψε με μια ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram ότι, ενώ βρισκόταν στην παράσταση «Στρακαστρούκες», ένα κορίτσι της είπε: «είσαι ο λόγος που μίλησα στη μαμά μου».
Η Νάγια Τ. Καρακώστα συμμετείχε στη σειρά του Mega «Η Γη της Ελιάς», όπου μαζί με την Αγγελική Κιντώνη αντάλλαξαν το πρώτο λεσβιακό φιλί στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης.
«Ιανουάριος 2023: το πρώτο λεσβιακό φιλί στην ελληνική τηλεόραση από τη @igitiselias_official είναι γεγονός. 2023! Η έκβαση της ιστορίας των ηρωίδων μας δεν ήταν η επιθυμητή: καμία Αγάπη δεν σκοτώνει!Ούτε “θολώνει”», γράφει τώρα η ηθοποιός.
Ακολουθεί η ανάρτηση:
«είσαι ο λόγος που μίλησα στη μαμά μου» μου είπε το άγνωστο εκείνο κορίτσι καθώς αναμέναμε να ξεκινήσουν οι “Στρακαστρούκες”(@dimitris_samolis @marioskakoullis_ ευχαριστούμε)
45 δευτερόλεπτα τηλεοπτικού prime time
τόσο κράτησε
45 δευτερόλεπτα / τόσο χρειάστηκε
και πλημμύρισαν τα πνευμόνια απο ανάσα
«και εγώ (έτσι) είμαι»
άρθρωσε στα προσβλητικά σχόλια.
Ιανουάριος 2023: το πρώτο λεσβιακό φιλί στην ελληνική τηλεόραση από τη @igitiselias_official είναι γεγονός. 2023! Η έκβαση της ιστορίας των ηρωίδων μας δεν ήταν η επιθυμητή: καμία Αγάπη δεν σκοτώνει!
Ούτε “θολώνει” (!)
Κρατάω όμως αυτό το “και” συνοδευόμενο από το “είμαι”. Αυτός ο προσθετικός αυτο-προσδιορισμός που βρίσκει αποκούμπι.
Η Χριστίνα Τριχά, στο άρθρο της στο @antivirusmagazine γράφει για τη σκηνή: “Ξαφνικά η Αντωνία είμαι εγώ και η Αλκμήνη όλες οι Αλκμήνες που φίλησα στη ζωή μου. Συνειδητοποιώ πως μας βλέπουν όλοι. Όλη η prime time με βλέπει να φιλιέμαι, όλο το δυναμικό κοινό μπορεί να πατήσει pause, skip ή slow motion στην πιο ευάλωτη στιγμή μου. Την στιγμή που έκρυβα μια ζωή”.
Έχουν περάσει 3 χρόνια από τότε / έχω περάσει και με έχει διαπεράσει ένας Έρωτας από τότε / έχουν περάσει 3 χρόνια και το κρυφτό δεν λέει να σταματήσει.
Μα κοιτώντας -μέσα και γύρω- παίρνω ανάσες από αυτό το “και”. Αυτό που αντιλαμβάνεται την ευθύνη της δραματουργίας και τη σημασία της ορατότητας (@ykapoutzidis σου χρωστάμε πολλά!). Τη δύναμη του να γινόμαστε λόγοι με τη δημιουργία μας και η δημιουργία μας Λόγος -πώς αλλιώς;!-.
Κρατάω αυτό το “και” που πάει κόντρα σε αντίστοιχα prime times που ακυρώνουν τις ταυτότητές μας / τις δικές μας, των λιμανιών μας & των παιδιών μας.
Κρατάω αυτό το “και εγώ” που μας χωράει, μας ξαλαφρώνει και μας κινεί να βγαίνουμε στους δρόμους διεκδικώντας γιορτάζοντας την πολυ-ταυτοτική Αγάπη.
Κρατάω αυτό το “είμαι”
ως φυλή, φίλη & φιλί.
Ας δενόμαστε &
Ας δινόμαστε
-ανεμπόδιστα & ταυτόχρονα-
Υ.Γ: χωμένη τότε στην αγκαλιά των φιλενάδων μου, στο σπίτι των αναμνήσεων, παρακολουθούσαμε τη σκηνή – και κάπου εκεί ανάμεσα στην αγωνία και στα βουρκωμένα μάτια, έσκασε ένα κεράκι γενεθλίων και η πρώτη κάρτα του πρώτου εκείνου φιλιού / με την ευχή να πολλαπλασιαστούν / & οι κάρτες & τα φιλιά.
