Η Angelika Dusk επέλεξε να γυρίσει πίσω στον χρόνο για να ξαναβρεί την ταυτότητά της

Μετά την παρουσίαση του album “REWIND” στο Gazarte Roof Stage, σε μια βραδιά με έντονες αναφορές στην αισθητική των 80’s, γεμάτη χορό και νοσταλγική διάθεση, συναντήσαμε την Angelika Dusk. Μια καλλιτέχνιδα που επέλεξε να γυρίσει πίσω στον χρόνο για να ξαναβρεί την ταυτότητά της. Μιλήσαμε για το album, τη μητρότητα, την ελευθερία της έκφρασης και την ανάγκη να παραμένουμε αληθινοί χωρίς περιορισμούς.

Πώς θα ήθελες να συστηθείς στο κοινό του περιοδικού;

    Είμαι η Angelika Dusk, τραγουδοποιός-τραγουδίστρια, λατρεύω τα 80s, χορεύω όπου και όποτε ακούσω μουσική που γουστάρω, μ’αρέσει να γνωρίζω καινούριους ανθρώπους, να κάνω ενδιαφέρουσες συζητήσεις, να ζω καινούργιες εμπειρίες, να ταξιδεύω, να περνάω χρόνο μόνη μου, να βλέπω αστυνομικά θρίλερ. Είμαι μαμά ενός εξάχρονου κοριτσιού που είναι ατομάρα, και ταυτόχρονα “σκυλομαμά” δύο και -σε λίγο καιρό- τριών σκύλων. Αγαπώ και κάνω «κλικ» με ανθρώπους που είναι “έξω-καρδιά”, που λένε αυτό που σκέφτονται με χιούμορ κι ας σε έχουν μόλις γνωρίσει, και που δεν αρκούνται στο “small talk”. 

    Έχεις αναφέρει ότι με το νέο σου album “REWIND” επιστρέφεις στις ρίζες σου για να ξαναβρείς τον εαυτό σου. Τι είναι αυτό που σε έκανε να νιώσεις την ανάγκη να γυρίσεις πίσω;

      Είχα χάσει τον εαυτό μου πριν πέντε χρόνια γιατί με ενδιέφερε πολύ η γνώμη των άλλων: για τη μουσική μου, για το πώς πρέπει να είμαι στα live, ποιες κινήσεις πρέπει να κάνω για να έχω μεγαλύτερη απήχηση, τί να τραγουδάω. Έφτασα στο σημείο να χάσω την ταυτότητά μου, έχασα το κέντρο και την ηρεμία μου και τότε είπα «δεν θα ξανατραγουδήσω ποτέ…». Μεσολάβησε και ο κορονοϊός, τότε που όλοι αναγκαστικά κλειστήκαμε πρακτικά και συναισθηματικά, και στο διάστημα αυτό γέννησα και την κόρη μου.  Ήταν μεγάλο δώρο. Ωστόσο, οι συνθήκες της γέννας ήταν δύσκολες και ενώ θα έπρεπε να τη θυμάμαι σαν μια φάση που η ζωή μου έφερε ό,τι πιο πολύτιμο, το παιδί μου, δυστυχώς η διαδικασία του τοκετού αποτυπώθηκε μέσα μου σαν μία εμπειρία που με ταλαιπώρησε αρκετά ψυχολογικά. Έπαθα επίσης επιλόχεια κατάθλιψη, μία πάθηση αρκετά συχνή, που δεν συζητάμε εύκολα ενώ θα έπρεπε να το κάνουμε, να μοιραζόμαστε αυτό που νιώθουμε και να βοηθάμε η μία την άλλη. Μετά από πολλή προσπάθεια, κατάφερα να μαζέψω τα κομμάτια μου και να είμαι ξανά καλά. Έπειτα έπρεπε να έρθω ξανά σε επαφή με την καλλιτεχνική μου ταυτότητα, αυτό που είμαι εγώ στα αλήθεια. Για αυτό επέστρεψα στη μουσική με την οποία μεγάλωσα, την πρώτη μου αγάπη, τα 80’s. Για να αντλήσω από μία εποχή εποχή πιο ανέμελη και να δημιουργήσω μουσική που με εκφράζει 100%, χωρίς να είναι επηρεασμένη από την άποψη κάποιου άλλου.

      Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι από το album και γιατί;

        Χμ… δύσκολο να διαλέξω γιατί κάπως τα «γέννησα» κι αυτά, τα βλέπω και αυτά σαν παιδιά μου, αλλά θα έλεγα το Breaking my Heart γιατί έχει το στοιχείο της απελευθέρωσης αλλά και της σάτιρας, έχει φλερτ, έχει το «απαγορευμένο» που είναι ο πειρασμός στη ζωή, και, σίγουρα, γιατί είναι πολύ χορευτικό. Και το βίντεο κλιπ έχει φτιαχτεί με χιούμορ γιατί θέλαμε να προσθέσουμε ένα κωμικό στοιχείο, δηλαδή ντυθήκαμε σε στυλ 80ς και οι χορευτές και εγώ. Θυμάστε το 80’s Instagram challenge που είχε γίνει viral πριν από λίγο καιρό και έπρεπε να ποστάρεις μία φωτογραφία σου σα να βγήκες από τα 80’s, με την βοήθεια του ΑΙ; Ε λοιπόν εγώ είχα ήδη τέτοια φωτογραφία, δεν χρειάστηκα ΑΙ, απλά χρησιμοποίησα μια φωτο από το βίντεο κλιπ (γέλια). 

        Ποια ήταν η αγαπημένη σου στιγμή στη δημιουργία του “REWIND” και πώς είναι να συνεργάζεσαι με τον Rupert Christie (ο οποίος έχει συνεργαστεί με U2, Coldplay, Green Day);

          Θα μπορούσα να είμαι στο στούντιο 24 ώρες το 24ωρο, αλήθεια. Λατρεύω όλες τις στιγμές: να κάθομαι στο πάτωμα με το bic στυλό μου και τα χαρτιά μου και να γράφω στίχους, να δοκιμάζω χροιές και μελωδικές ιδέες στο μικρόφωνο, να παίζουν κιθάρα και μπάσο οι μουσικοί και να τρώμε κρουασάν σοκολάτας ή cookies και να λέμε ένα σωρό βλακείες την ώρα της σύνθεσης – ηχογράφησης. Είμαι ευγνώμων που συνεργάζομαι με τον Rupert γιατί, εκτός από εκπληκτικός επαγγελματίας, με γνώσεις, είναι και ένας από τους πιο καλούς και γλυκούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Συνδυασμός δυσεύρετος που δεν αφήνω με τίποτα.

          Θα έλεγα πάντως, ότι η πιο μαγική στιγμή για μένα είναι το να δημιουργείται ένα τραγούδι από το απόλυτο τίποτα. Κάθε φορά που έβγαινα από το στούντιο έχοντας γράψει ένα καινούριο τραγούδι, το άκουγα στα ακουστικά μου περπατώντας στους δρόμους του Λονδίνου με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά και χόρευα. 

          Στην παρουσίαση του δίσκου που πραγματοποιήθηκε στο gazarte roof stage, τραγούδησες το “Stronger” και στην οθόνη προβλήθηκε ο αριθμός της γραμμής SOS 15900, που παρέχει υποστήριξη σε επιζώσες έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας. Τι σε οδήγησε στην απόφαση αυτή;

            Το «Stronger» μιλάει για τη δύναμη που μπορεί να βρει ένας άνθρωπος μέσα του, ακόμα κι αν έχει περάσει πολύ δύσκολες καταστάσεις. Δυστυχώς, υπάρχουν πάρα πολλές γυναίκες που ζουν καθημερινά μέσα στον φόβο, στη βία, την κακοποίηση, χωρίς να ξέρουν πού να απευθυνθούν για να ζητήσουν βοήθεια ή αν υπάρχει διέξοδος. Θεωρώ πως δεν πρέπει να περιμένουμε από τα θύματα να είναι συνεχώς «δυνατά». Είναι ευθύνη όλων μας να δημιουργήσουμε μια κοινωνία όπου δεν θα χρειάζεται να παλεύουν μόνα τους, και αυτό το τραγούδι είναι απλώς μια υπενθύμιση αυτού. Σημειώνω μόνο πως στην ηχογράφηση υπάρχει το αντίστοιχο νούμερο 911, της αμερικανικής αστυνομίας,  και αναφορά σε ένα (δυστυχώς) σύνηθες φαινόμενο που μια γυναίκα λέει στον τηλεφωνητή ότι θέλει να παραγγείλει μια πίτσα, ενώ εκείνος καταλαβαίνει ότι βρίσκεται σε κίνδυνο και στέλνει βοήθεια.

            φωτογραφία: Νίκος Κουστένης

            Θεωρείς ότι οι καλλιτέχνες έχουν την ευθύνη να παίρνουν θέση απέναντι σε κοινωνικά ζητήματα, όπως τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα (και στις καταπατήσεις αυτών); 

              Όλοι μπορούμε να πάρουμε θέση. Αλλά δεν σημαίνει ότι επειδή κάποιος είναι δημόσιο πρόσωπο μπορεί να τοποθετείται επί παντός επιστητού. Προσωπικά, ποτέ δεν σκέφτηκα ότι η σεξουαλικότητα κάποιου είναι κάτι που τον καθορίζει. Τι θα πεί «εχω γκέι ή στρέιτ φίλους;» Έχω φίλους. Τελεία. Με ενδιαφέρει ο χαρακτήρας κάποιου, η καλοσύνη του, το χιούμορ του, οι στιγμές που θα μοιραστούμε μαζί. Αυτό που με εξοργίζει είναι ότι αυτά τα θέματα θα έπρεπε να είναι αυτονόητα και δυστυχώς δεν είναι. Πώς είναι δυνατόν να συζητάμε το 2026 (ή και το 1800 μη σου πω) αν δύο άνθρωποι μπορούν να αγαπιούνται ελεύθερα, ή ότι ένα παιδί δεν χρειάζεται απαραίτητα τον συνδυασμό μπαμπά-μαμά; Ένα παιδί χρειάζεται αγάπη, αυτό μόνο, και γονείς ευτυχισμένους. Τώρα, εγώ, ως γυναίκα και ως μουσικός, μεγάλωσα θαυμάζοντας καλλιτέχνες όπως ο Freddie Mercury, ο Elton John, ο George Michael, η Melissa Etheridge, άνθρωποι που μέσα από τη μουσική και την προσωπικότητά τους αμφισβήτησαν τα στερεότυπα και άνοιξαν δρόμους. Και σκέφτομαι πόσο φτωχότερος θα ήταν ο κόσμος μας χωρίς αυτούς.

              φωτογραφία: Νίκος Κουστένης

              Ως μαμά, πως βλέπεις τη σύγχρονη κοινωνία και τι θα ήθελες να αλλάξεις σε αυτή, ώστε το παιδί σου να μεγαλώσει σε έναν καλύτερο κόσμο;

                Αυτό που θα ήθελα περισσότερο είναι η κόρη μου να μεγαλώσει σε έναν κόσμο όπου θα αισθάνεται ελεύθερη να είναι ο εαυτός της. Να μη φοβάται να διαφέρει, να λέει τη γνώμη της, να κάνει λάθη, να αγαπάει όποιον θέλει και να κυνηγάει τα όνειρά της, ακόμα κι αν δεν είναι αυτά που περιμένουν οι άλλοι από εκείνη. Μια κοινωνία που δεν θα υπάρχουν τα «πρέπει» που μας ωθούν να ζούμε για αυτό που θέλουν οι άλλοι από μας και να καταλήγουμε ενοχικοί και καταπιεσμένοι. Είναι οκ να φοβάσαι, είναι οκ να κλαις, είναι οκ να φοράς ό,τι θες, να αγαπάς όποι@ θες, να δημιουργείς ό,τι θέλεις κάνοντας αυτό που αγαπάς.

                Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια;

                  Ξέρω κι εγώ, κάτσε μόλις κυκλοφόρησα το άλμπουμ το οποίο ίδρωσα και πέρασα τόσα για να το δημιουργήσω! (γέλια). Σίγουρα θα κάνουμε πάντως συναυλίες που σε μεταφέρουν στην καρδιά των 80’s, με τραγούδια δικά μου και πολλές διασκευές από Madonna και Michael Jackson σε Μαντώ, Αλέξια και Άννα Βίσση κ.α. Έχω πολλή όρεξη να γράψω κι άλλα τραγούδια, δεν έχω ιδέα όμως τι στυλ θα είναι. Θα δείξει όταν κάτσω πάλι στο πάτωμα με το bic στυλό μου!

                  Πώς θα ήθελες να κλείσουμε τη συνέντευξη; 

                    Ένα μεγάλο ευχαριστώ θέλω να πω, αλήθεια, για την ευκαιρία να βρεθώ στην παρέα σας. Θα χαρώ να δω και οποι@ θέλει στην επόμενη συναυλία μου, να τραγουδήσουμε μαζί, να χορέψουμε και να γνωριστούμε. Στις 27 Δεκεμβρίου θα βρίσκομαι στην Πλατεία Αγίου Ανδρέα Λαμπρινής, στο πλαίσιο των Χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων του Δήμου Αθηναίων, για ένα ξεχωριστό 80’s live, με μία δόση Χριστουγεννιάτικης μαγείας. 

                    συνέντευξη: Άντζελα Αυγουστάτου

                    κεντρική φωτογραφία: Μαρίζα Καψαμπέλη


                    Πατήστε REWIND και ακούστε τα νέα τραγούδια της Angelika Dusk στο Spotify|Apple Music




                    Δες και αυτό!