Η δικαστική δικαίωση ήρθε την περασμένη Παρασκευή για τη Βανέσα Βενέτη. Την τρανς γυναίκα που έχουμε γνωρίσει μέσα από το avmag.gr και το Antivirus. Που μας έχει μιλήσει για τον δικαστικό αγώνα που ξεκίνησε εδώ και τρία χρόνια. Για να έχει επικοινωνία με το παιδί της. Η απόφαση έφτασε στα χέρια της σήμερα και με συγκίνηση ανήρτησε στο Facebook την ετυμηγορία, μιλώντας για νίκη. Αλλά και για τον δρόμο που έχει ακόμα μπροστά μέχρι την τελική δικαστική δικαίωση:

Αγαπημένες φίλες, φίλοι και φίλ@ μου. Σε συνέχεια της ανάρτησης που είχα κάνει τη Παρασκευή σχετικά με την ευτυχία. Δεν μπορούσα να το πω δημόσια τη Παρασκευή καθώς μόλις τότε είχε βγει η πολύαναμενόμενη απόφαση του δικαστηρίου και η συμβουλή της δικηγόρου μου ήταν να μη γράψω τίποτα δημόσια μέχρι να τη πάρουμε στα χέρια μας.

Σήμερα λοιπόν τη πήραμε και αυτό που έχω να πω είναι ότι πρόκειται για μια σπουδαία, μια τεράστια ΝΙΚΗ. Μετά από τρία χρόνια κατά τα οποία υπέφερα από τη χυδαία, ρατσιστική και σεξιστική συμπεριφορά της αντίδικου πλευράς, η οποία χρησιμοποίησε εξευτελιστικές μεθόδους στη προσπάθεια της να με κάνει να φοβηθώ, να λυγίσω, να σπάσω και στο τέλος να παραιτηθώ των δικαιωμάτων μου, η αγάπη μου για το παιδί μου, αλλά και η αγάπη και η συμπαράσταση που δέχτηκα από πάρα – πάρα πολύ κόσμο (από όλες, όλα και όλους εσάς και όχι μόνο) με κράτησε όρθια.

Προσπάθησαν να με παρουσιάσουν ως ψυχικά ασταθή

Προσπάθησαν να με παρουσιάσουν με την ανοχή κάποιων δικαστών ως ψυχικά ασταθή, ως επικίνδυνη και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Είχαμε το παράδοξο να παρουσιάζω συνεχώς χαρτιά από ψυχιάτρους και ψυχολόγους του δημοσίου, αλλά και ιδιώτες και οι αντίδικοι να μη χρειάζεται να μπούνε σε αυτή τη διαδικασία καθώς μόνο αυτοί ζητούσαν.

Έπρεπε με δύο λόγια να αποδεικνύω συνεχώς ότι δεν είμαι ψυχικά ασταθής καθώς είχαν συνδέσει τη ταυτότητα του φύλου μου και όσων προκλήσεων απορρέουν από αυτή με κάποια ψυχική ασθένεια. Λέγοντας ότι είμαι επικίνδυνη για το παιδί που λατρεύω όσο τίποτα στον κόσμο. Ζήτησα λοιπόν να οριστεί ένας πραγματογνώμονας από το δικαστήριο που να εξετάσει και τις δύο μας και να τελειώνει μια και καλή το θέμα σχετικά με το αν κάποια από τις δυο μας έχει θέματα που θα πρέπει να διαχειριστεί και επίσης να ορίσει παιδοψυχίατρο να βοηθήσει το παιδί ώστε να αντιληφθεί τις αλλαγές που έχουν επέλθει μέχρι σήμερα.

Δεκτή η έφεση

Η απόφαση του Εφετείου Αθηνών είναι ότι κάνει δεκτή την έφεση μου και ορίζει πραγματογνωμοσύνη για τις αντιδίκους, αλλά και για το παιδί, ότι ακριβώς ζητούσα σε πρώτη φάση. Μέσω αυτής της απόφασης όπως είναι φυσικό, δεν θα δω το παιδί μου αύριο το πρωί (δεν το περίμενα άλλωστε). Αλλά ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ έγινε το πρώτο και σημαντικότερο βήμα, ώστε αυτό να συμβεί σύντομα.

Έχω μπροστά μου δρόμο και τουλάχιστον ακόμη ένα δικαστήριο. Αφού πρώτα πάνε όλα καλά με τη πραγματογνωμοσύνη, πολλά έξοδα τα οποία θα καλυφθούν από το crowd funding που έχω φτιάξει και που τόσο πολύ έχετε στηρίξει, αλλά για αυτό το φτιάξαμε και για αυτό το στηρίξατε. Είναι ιστορική στιγμή για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Χώρα μας. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ένα δικαστήριο δεν αντιμετώπισε με ρατσιστικά κριτήρια το δίκαιο αίτημα μιας τρανς γυναίκας να βλέπει το παιδί της. Ένα ιστορικό βήμα που μάλιστα δημιουργεί και δεδικασμένο σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο, όταν (που όλες και όλοι ελπίζουμε να μη ξανασυμβεί) ξανά υπάρξει σύνδεση της ταυτότητας φύλου και ψυχικής αστάθειας σε σχέση με τη τρανς γονεικότητα. Είναι μια νίκη για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα lgbtqi δικαιώματα, αλλά και μια νίκη του φεμινισμού ενάντια στον σεξισμό και την πατριαρχία. Καθώς μη ξεχνάμε ποτέ ότι η βάση της τρανσφοβίας είναι ο μισογυνισμός.

Ευχαριστώ

Χρωστάω ένα τεράστιο ευχαριστώ με όλη τη καρδιά μου σε όλες, όλα και όλους όσους στάθηκαν δίπλα μου. Ειλικρινά μόνη μου δεν θα μπορούσα ποτέ να φτάσω μέχρι εδώ. Αυτό δεν υπολόγισε η αντίδικος πλευρά, όταν ξεκίνησε αυτή η δικαστική διαμάχη, την αγάπη, την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση που θα δεχόμουν, για να είμαι ειλικρινής, ούτε κι εγώ το περίμενα, ειδικά σε τέτοιο μέγεθος, αλλά αυτός είναι ο δικός μας κόσμος κι αυτός ο δικός τους.

Η τελική δικαστική δικαίωση είναι πολύ κοντά

Ευχαριστώ επίσης δημόσια τη δικηγόρο μου τη κυρία Πέπυ Αγγελάκη. Η οποία στάθηκε δίπλα μου από τη πρώτη στιγμή που γνωριστήκαμε. Και είχε να αντιμετωπίσει εκτός των άλλων και κάποια λάθη του προηγούμενου δικηγόρου μου. Τα οποία φυσικά εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο οι αντίδικοι. Με πίστεψε, την πίστεψα και ήρθε αυτή η δικαίωση. Και το κυριότερο, από την αρχή με είδε ως άνθρωπο. Και η σχέση μας εδώ και πολύ καιρό είναι φιλική. Κλείνω λέγοντας ότι ο (δικαστικός) πόλεμος δεν έχει ακόμη τελειώσει, αλλά κέρδισα, κερδίσαμε τη πιο σπουδαία μάχη που με κάνει αισιόδοξη για πρώτη φορά ότι η τελική και οριστική νίκη είναι πλέον κοντά και πολύ σύντομα θα είναι κοντά μου η αγγελουδίνα μου. Σας ευχαριστώ ολόψυχα για ακόμη μία φορά.

Στο Δημοτικό, όταν η δασκάλα μας έβαλε "Σκέφτομαι και γράφω" να πούμε τι θέλουμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε, απάντησα: Πρώτα γιατρός και όταν γεράσω περιπτεράς. Από μικρός μου άρεσε η ποικιλία και τη σύνταξη ούτε καν που τη σκεφτόμουνα. Στη συνέχεια ασχολήθηκα ερασιτεχνικά με σχολικές εφημερίδες και όταν πέρασα στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ άρχισα να δουλεύω κανονικά στον ειδικό τύπο σχεδόν από το πρώτο έτος. Το Αntivirus το αγαπάω όπως ο Αθηναίος το χωριό του. Ενώ είμαι αναγκασμένος να ζω από την κανονική μου δουλειά, το Antivirus είναι η πραγματική δημοσιογραφία και το ρεπορτάζ που θα ήθελα να κάνω. Από το 2007 υπάρχει αυτή η σχέση αγάπης.