Η Τσάιναταουν του Σαν Φρανσίσκο δεν διαθέτει μόνο μερικές από τις πιο ξεχωριστές αγορές, τα πιο ιδιαίτερα εστιατόρια και την πιο χαρακτηριστική αρχιτεκτονική της πόλης, αλλά φιλοξενεί επίσης το OUT Museum, το πρώτο κινεζικό ΛΟΑΤΚΙ+ μουσείο στον κόσμο.
Το δωρεάν μουσείο άνοιξε τον Μάιο και αυτή τη στιγμή διαθέτει έναν εκθεσιακό χώρο με μία αίθουσα, ο οποίος είναι ανοιχτός μόνο τα Σάββατα ή κατόπιν κράτησης μέσω της ιστοσελίδας του. Οι διοργανωτές ελπίζουν να επεκτείνουν τον χώρο και το ωράριο λειτουργίας του τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με πληροφορίες του Associated Press.
Οι πρώτες εκθέσεις του μουσείου περιλάμβαναν μια όπερα από δύο άτομα, ένα χρονολόγιο που παρουσιάζει την πορεία της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας της Κίνας μέσα στην ιστορία, μια διαδραστική έκθεση με νήματα, όπου οι επισκέπτες μπορούν να καταγράψουν τις δικές τους εμπειρίες σχετικά με τη σεξουαλικότητα και το φύλο, καθώς και εγκαταστάσεις με παλιές φωτογραφίες, οικογενειακά κειμήλια, προσωπικά ενθύμια και άλλα αντικείμενα.
Το μουσείο ήταν ιδέα της Σιανγκτσί Τσεν, μιας καλλιτέχνιδας που εγκατέλειψε την Κίνα όταν η αντί-ΛΟΑΤΚΙ+ κυβέρνηση άρχισε να καταστέλλει τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα και τον ακτιβισμό. Η ίδια ανέπτυξε έντονη δράση ως κουήρ ακτιβίστρια όταν ήρθε στο Σαν Φρανσίσκο το 2022, με βίζα επισκέπτριας ερευνήτριας. Κατά τη διάρκεια της έκθεσής της στο Asian Art Museum και της καλλιτεχνικής της φιλοξενίας στο Chinese Culture Center του Σαν Φρανσίσκο, είχε πολλές ευκαιρίες να συνδεθεί με την τοπική κουήρ ασιατοαμερικανική κοινότητα, αλλά και με την κοινότητα της Τσάιναταουν γενικότερα.
Η Τσεν κατάφερε να συγκεντρώσει χρήματα για να ανοίξει το μουσείο, το οποίο αυτή τη στιγμή στελεχώνεται αποκλειστικά από εθελοντά.
Η ίδια δήλωσε στο KTVU ότι θέλει το μουσείο να εμπνέει και να εκπαιδεύει, και ελπίζει ότι θα συμβάλει στο να φέρει πιο κοντά την τοπική κουήρ κινεζική κοινότητα. Είπε ότι έχει «συγκινηθεί» από τους Κινέζους μετανάστες και μετανάστριες, τόσο στρέιτ όσο και κουήρ, που επισκέπτονται το μουσείο για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους για το γεγονός ότι δίνει χώρο και φωνή στις ΛΟΑΤΚΙ+ κινεζικές ιστορίες.
Η κινεζόγλωσση ιστοσελίδα του μουσείου αναφέρει ότι είναι αφιερωμένο στη «διαφύλαξη των κουήρ δημιουργιών, των διαδρομών ζωής, των κοινωνικών κινημάτων και της πολιτιστικής παραγωγής μέσα από μια κινεζόφωνη οπτική στην επανασύνδεση της τέχνης, των εγγράφων και των ιστοριών των ΛΟΑΤΚΙ+ Κινέζων, των Κινέζων μεταναστών και των κοινοτήτων της διασποράς», καθώς και στη λειτουργία του ως γέφυρα για κουήρ εμπειρίες από διαφορετικές περιοχές, που συνδέει τις εμπειρίες ζωής διαφορετικών γενεών και «επιτρέπει σε όλα στην κοινωνία να βρουν κατανόηση, διάλογο και κοινό έδαφος».
Η συγγραφέας και ακτιβίστρια Έλεν Ζία, μέλος του συμβουλίου του μουσείου, επισήμανε ότι το μουσείο είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς το εχθρικό, προς τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα αίσθημα έχει διαδοθεί στις κινεζικές κοινότητες, τόσο στις ΗΠΑ, όπου μεγαλύτερης ηλικίας και θρησκευόμενα άτομα μπορεί να τρέφουν αρνητικά συναισθήματα απέναντι στην κουήρ κοινότητα, όσο και στην ηπειρωτική Κίνα, όπου η κυβέρνηση θεωρεί τα ΛΟΑΤΚΙ+ ακτιβιστά, απειλή για την κρατική εξουσία.
«Είναι ένας φυσικός χώρος που λέει ότι υπάρχουμε και ότι υπάρχει ομορφιά στη ζωή μας, η οποία αποτυπώνεται στα έργα τέχνης που δημιουργούμε, στις παραστάσεις που δίνουμε και στα βιβλία που γράφουμε», δήλωσε η Ζία.
Το μουσείο βοηθά και άλλους ανθρώπους «να δουν την ανθρωπιά μας», πρόσθεσε. «Αυτή είναι η όμορφη τέχνη που δημιουργούμε, φανταζόμαστε και προσφέρουμε στον κόσμο».
Ο καλλιτέχνης Ντίξον Νγκάι, από το Χονγκ Κονγκ, δήλωσε στο Associated Press: «Παρόλο που δεν προβαλλόμαστε από τα παραδοσιακά ή τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, υπάρχουμε και πιστεύω ότι θα συνεχίσουμε μόνο να προχωράμε μπροστά».
Με πληροφορίες από LGBTQ Nation.
