Είναι κορίτσι, και εσύ είσαι ένας περήφανος μπαμπάς που θα πρέπει τώρα να ανησυχεί για χίλια δυο. Δεν είναι ότι θα προτιμούσες αγόρι, όχι, ίσα ίσα η γέννηση της κόρης σου είναι ό,τι καλύτερο σου συνέβη ποτέ. Σε λένε χαζομπαμπά και καμαρώνεις. (…Κι ύστερα σου θυμίζουν ότι θα μεγαλώσει και θα έχει μια μέρα αγόρι. Οφείλεις να ενσαρκώσεις τον κτητικό ρόλο που θα αποδείξει την προστατευτικότητα και την αγάπη σου, οπότε κορδώνεσαι και απαντάς, “πάνω απ’το πτώμα μου!”) Πάνω απ’το πτώμα σου θα έχει αγόρι η αγαπημένη σου κόρη, κι ας είναι μωρό ακόμα, κι ας μην ξέρει τι είναι όλα αυτά που συζητάς για εκείνη στα μεγαλίστικα.

Μεγαλώνει και μαθαίνει. “Θα δείρω όποιον σε αγγίξει” της λες, και “αν κάποιος σε πληγώσει θα τον σκοτώσω.” Αυτά είναι σημαντικά λόγια, που τα λες επειδή είσαι μπαμπάς, γιατί αν ήσουν μαμά δε θα μπορούσες να δώσεις μπουνιές και να σκοτώσεις έναν έφηβο, δυνατότερο μυικά από εσένα. Η κόρη σου τώρα έχει εμπεδώσει πως εισαι ισχυρός επειδή είσαι άντρας, και πως έχεις μια παράξενη εξουσία πάνω της, γιατί αν κάποιος την πληγώσει θα πρέπει να την σώσεις εσύ, ο άντρας, και κάπου μέσα της η βεβαίωση πως ένας άντρας θα τη σώσει από έναν άλλο άντρα μόνο ασφάλεια δεν της προσφέρει, και μόνο σημαντική δεν την κάνει να νιώθει. Εμπεδώνει επίσης πως δεν μπορεί να σώσει τον εαυτό της.

Οι εμπορικές εφηβικές ταινίες παρουσιάζουν συχνά έναν μπαμπά που βγάζει όπλο στον φίλο της κόρης, τον αγριοκοιτάζει σαν να μην μπορεί να αντέξει ότι “το κοριτσάκι του μεγαλώνει και ίσως κάνει σεξ”, και σκάει μύτη σε ραντεβού που δεν εγκρίνει ώστε να τα χαλάσει. Από πατέρα σε γιο δεν γίνεται ποτέ. Στην κόρη, αποτελεί κανόνα. Έρχεται όμως η μέρα που η κόρη σου θα παντρευτεί και τότε με χαρά θα την παραδώσεις στον σύζυγό της. Η κόρη σου είναι ιδιοκτησία σου, και θα παραμείνει μέχρι να την παραδώσεις στον επόμενο ιδιοκτήτη.

Η κόρη σου μαθαίνει πως οι μαμάδες δεν έχουν πρόβλημα με τα ραντεβού και τα φλερτ, αλλά πως οι μπαμπάδες έχουν. Παρατηρεί και μαθαίνει, από μικρό παιδί, πως οι μπαμπάδες σαστίζουν και δεν αντέχουν την ανάπτυξη της σεξουαλικότητας της κόρης. Πως οι μπαμπάδες δεν “επιτρέπουν” τα ραντεβού. Και κάπως έτσι αυξάνεις δραστικά τις πιθανότητες η κόρη σου να κακοποιηθεί σεξουαλικά.

Στην πορεία της ζωής της, μαθαίνει ότι αφέντης και προστάτης της σεξουαλικότητάς της είναι ο πατέρας, καθώς τα αγόρια ενδέχεται να την πληγώσουν, και άρα οφείλει να τα φοβάται και να φυλάγεται. Είναι σίγουρα κατώτερή τους, αφού δε μπορεί να προστατευτεί από αυτόν τον κίνδυνο, και αφού πρέπει ένα άλλο αρσενικό να την φυλάξει. Η συναίνεσή της δεν έχει σημασία. Αν όταν θέλει να κάνει σεξ, δεν κάνει, διότι ένα αρσενικό το απαγορεύει, τότε το να κάνει σεξ όταν δεν θα θέλει θα έχει την ίδια μηδαμινή σημασία. Ένα αρσενικό αποφασίζει και πάλι για μια σεξουαλικότητα για την οποία η ίδια δεν αποφάσιζε ποτέ. Μαθαίνει να μισεί το σώμα της. Να κάνει σεξ για την ικανοποίηση του άντρα και μόνο (αφού το ρόλο του πατέρα-αφέντη μετά θα πάρει ο εραστής-αφέντης), και πείθεται πως η επιλογή συντρόφου, η πιο προσωπική επιλογή, χρειάζεται έγκριση τρίτων. Κάθε προσωπική εξουσία στο σώμα της έχει χαθεί.

Είναι η πρώτη οπισθοχώρηση στην κακοποίηση, και το πρότυπο του κακοποιού είναι ο πατέρας. Κανείς δε λέει στο γιο του “αν ποτέ σε φλερτάρει κοπέλα θα την σκοτώσω”. Όμως τα κορίτσια ακούν συνεχώς τέτοια σχόλια, θεωρώντας πως “ανήκουν” στον πατέρα, που αρνείται να τις παραδώσει στον επόμενο ιδιοκτήτη μέχρι να επιλέξει τον κατάλληλο. Το προξενιό δεν ήταν παρά ένα μικρό κομμάτι της πατρικής κυριαρχίας μιας ξεκάθαρα ανδροκρατούμενης κοινωνίας. Η μορφή που ασπάζεται το χιούμορ ανά τα χρόνια έχει πολλά να πει για τα προβλήματα και την κακοποίηση στην εκάστοτε εποχή.

Κι εσύ, που είσαι χαρούμενος, γιατί “είναι κορίτσι”, θυμήσου πως δεν πρέπει ποτέ να πεις στην κόρη σου πως “όταν μεγαλώσει πρέπει να βρει κάποιον όμορφο, έξυπνο, ευγενικό.” Θυμήσου να μη δώσεις ποτέ οδηγίες που δημιουργούν προϋπάρχοντα μοτίβα. Ένα παιδί με αυτοπεποίθηση θα ξέρει από μόνο του τι του ταιριάζει να επιλέξει στην ερωτική ζωή του ως έφηβος και ενήλικας. Ένας άνθρωπος δε θα έχει ποτέ αυτοπεποίθηση αν του επιβάλλουν το τι πρέπει να βρει σε κάποιον για να υπάρξει ερωτική έλξη.

Μην πεις ποτέ στην έφηβη κόρη σου κάτι που δεν θα έλεγες στον έφηβο γιο σου. Μην πεις “πρόσεχε μη σε ξεγελάσει και σου πει ψέματα πως σ’αγαπά” (όλοι ξεγελαστήκαμε, δε μπορείς να το αποτρέψεις) αλλά θυμήσου να πεις πως ο “ξεγελασμένος” δεν είναι ανόητος ή φταίχτης. Θυμήσου να πεις πως η ζωή συνεχίζεται.

Είναι κορίτσι, και φοβάσαι πως κάποιο αγόρι θα την πιέσει να κάνουν σεξ. Κατάπιε αυτό το φόβο σου, σβήβε τον από το μυαλό σου, και μην τον αναφέρεις ποτέ.

Λέγοντας στην κόρη σου πως ένα αγόρι ίσως την ξεγελάσει με σκοπό το σεξ, της λες πως είναι χαζή και αφελής. Πως και να μην τη θεωρείς χαζή, θεωρείς τον κόσμο κακό, και άρα την προδιαθέτεις για μια ζωή καταδικασμένη σε έναν κόσμο κακό. Πως ένα αγόρι είναι πιο ικανό να επιβάλει τα θέλω του, να παρασύρει ή να εξαπατήσει, γιατί τα κορίτσια είναι ανόητα, εύπιστα, κατώτερα. Της διδάσκεις πως οι άντρες είναι αυτοί που θέλουν σεξ, αγνοώντας εντελώς ότι σεξ θέλουν και οι γυναίκες. “Αν θέλεις σεξ όσο θέλει και ένας άντρας, κάτι πάει λάθος με εσένα” της μαθαίνεις. “Σου διδάσκω ότι το σεξ είναι κάτι από το οποιό πρέπει να προστατευτείς. Είμαι μισογύνης, και θεωρώ πως μια γυναίκα δεν πρέπει να κάνει σεξ όσο ελεύθερα όσο ένας άντρας. Σου μεταφέρω το μίσος μου. Κάνε το και δικό σου.”

Το κάνει. Είναι κορίτσι, και πρέπει να προσέχεις πολύ περισσότερο απ’όσο περίμενες. Κάθε “πρόσεχε” που θα λες από εδώ και πέρα, θα αποθηκεύεται στην καρδιά της κόρης σου σαν μια προσωπική της αδυναμία.

Η εικόνα ενός πατέρα να απειλεί μια κοπέλα να μην αγγίξει το δεκαεπτάχρονο γιο του πριν το ραντεβού είναι παράλογη, όταν όμως οι ρόλοι αντιστρέφονται, εμφανίζεται μια πλήρως αποδεκτή και διαδεδομένη τακτική. Προκειμένου οι άνθρωποι να πάψουν να βασανίζονται κοινωνικά και να βασανίζουν τη σεξουαλικότητά τους αλλά και αυτή των γύρω τους, οι γονείς πρέπει να σταματήσουν να αντιμετωπίζουν τα αγόρια ως εκ γενετής βίαια και κακοποιητικά. Παράλληλα, η επόμενη γενιά κοριτσιών θα πρέπει να αναθραφεί με την πεποίθηση πως ο γυναίκες είναι δυνατές και ανεξάρτητες, ελεύθερες να απολαύσουν το σεξ με οργασμική ευχαρίστηση ή να το αρνηθούν χωρίς καμία περεταίρω εξήγηση, όποτε και όπως το επιθυμούν. Τα κορίτσια πρέπει να σταματήσουν να μεγαλώνουν με την ακλόνητη πεποίθηση πως πρέπει να προστατευτούν από κάποιον άντρα με το να διασωθούν από κάποιον άλλο. Η κουλτούρα της πριγκίπισσας στον πύργο πρέπει επιτέλους να πεθάνει.

Είναι κορίτσι, και είσαι ο μπαμπάς της. Ξεκίνα από τώρα.

Γεννήθηκα στο Harrogate, ζω στην Ελλάδα. Διηγήματά μου έχουν βραβευτεί από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, τις Εκδόσεις Πατάκη, την Ευρωπαϊκή Ένωση Επαιδευτικών και το Υπουργείο Παιδείας. Το 2009 εκδόθηκε το πρώτο μου δοκίμιο από τις Εκδόσεις Πατάκη και εν συνεχεία συμμετείχα σε τρεις ποιητικές συλλογές από τις Εκδόσεις Μαίανδρος. Από το 2011 είμαι επίσημο μέλος της Ένωσης Συγγραφέων και Λογοτεχνών Ευρώπης. Έχω σπουδάσει Αγγλική Φιλολογία και Μετάφραση, και έχω παρακολουθήσει μαθήματα δημοσιογραφίας στο London School of Journalism και μαθήματα Ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Cambridge. Έχω συνεργαστεί με διάφορα μέσα ενημέρωσης (Vice, Lifo, Protagon, Huffington) και επίσης ασχολούμαι με την παραγωγή βίντεο. Βρείτε με στο mic_christina@hotmail.com .