homophobiaΆλλη μια ομοφοβική επίθεση σημειώθηκε στο κέντρο της Αθήνας, εχθές το βράδυ, εις βάρος ενός νεαρού gay άνδρα.

Όπως περιέγραψε και ο ίδιος στη σελίδα που διατηρεί στο Facebook:

“Όπως πήγαινα να συναντήσω τους φίλους μου για την σαββατιάτικη έξοδο μας, βλέπω ένα αυτοκίνητο να περνά από δίπλα μου, το παράθυρο να ανοίγει και έναν τυπά να με φτύνει (όντας άχρηστος αρκετά, δεν με πέτυχε). Όλο αυτό συνέβη σε κλάσματα δευτερολέπτων με αποτέλεσμα να μην προλάβω να αντιδράσω. Συνέχισα να περπατώ και να πίνω την μπύρα μου. Άλλωστε δεν ήταν (δεν είναι και δεν θα είναι) η πρώτη φορά που βρίσκομαι θύμα ακραίων ομοφοβικών επιθέσεων.

Μόλις λίγα μέτρα μετά, το ίδιο αυτοκίνητο ανεβαίνει με ορμή πάνω στο πεζοδρόμιο, όπου και περπατούσα, με ξεκάθαρο σκοπό να με πατήσει. Πάλι καλά, κατάλαβα αμέσως ποιο είναι το αμάξι και άρχισα να τρέχω την στιγμή που οι 5 τύποι, που βρίσκονταν εντός αυτού, βγήκαν και άρχισαν να με κυνηγούν. Ας είναι καλά ο στίβος, διάνυσα ένα χιλιόμετρο, έφτασα στην Αλεξάνδρας και μόνο ένας τύπος με ακολουθούσε πια. Του πέταξα την μπύρα και διέσχισα την αλεξάνδρας, δίχως να με νοιάζει αν περνούσαν ή όχι αυτοκίνητα.

Ήμουν σίγουρος πως το ακραίο αυτό σκηνικό είχε λάβει τέλος. Δεν πτοήθηκα, είχα άλλωστε άλλη μία μπύρα να πιω πριν πάω στο προκαθορισμένο πάρτυ. Επιπλέον, απείχα λίγα λεπτά μόλις από την πλατεία Εξαρχείων και ένιωθα κάποια ασφάλεια (fuckin kidding me, right?).  Είχαν περάσει 5 λεπτά, εγώ σκεφτόμουν ήδη άλλα, και το ίδιο αμάξι σταματά μπροστά μου, και ο ίδιος τύπος που με κυνήγαγε αρχίζει να με κυνηγά, και πάλι σαν λυσσασμένος, και ο ίδιος εγώ, τρέχω να σώσω το τομάρι μου. Και, ούτε την 2η μπύρα κατάφερα να πιω καθώς την πέταξα, με όση δύναμη είχα, πάνω στο μαύρο τους τζιπ.”

Παρά το τρομακτικό περιστατικό πάντως, ο νεαρός καταλήγει στα δικά του συμπεράσματα:

“…1) σας ευχαριστώ, διότι η, κακή αυτή, αρχή της εξόδου μου, με έκανε να εκτιμήσω πολύ περισσότερο την υπέροχη συνέχεια της βραδιάς.
2) σας ευχαριστώ, που μου θυμίσατε ποιοι με έκαναν να αισθάνομαι χάλια τόσα χρόνια, ποιοι είναι οι βασανιστές μου και ποιους οφείλω να αντιμάχομαι.
κ’ 3) σας μισώ που το timing της ομοφοβίας σας με ανάγκασε να σπαταλήσω 2 γεμάτα μπουκάλια μπύρας.
υστερόγραφο: όπως και να ‘χει, το make up δεν κατάφεραν να μου το χαλάσουν”.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!