Μια απάντηση στο ομοφοβικό βίντεο που δημοσίευσε πρόσφατα φοιτήτρια έδωσε το Rethymno Pride, τονίζοντας ότι «θα μπορούσαμε να είμαστε σύμμαχα στην εξάρθρωση της καταπίεσης που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όλα, όλες, όλοι βιώνουμε».
Η ανάρτηση του αυτοοργανωμένου Pride στο Ρέθυμνο ήρθε με αφορμή το βίντεο μιας φοιτήτριας του Πανεπιστημίου Κρήτης, στο οποίο υιοθετούσε έναν ομοτρανσφοβικό λόγο.
Ωστόσο, όπως επισημαίνει το Rethymno Pride, «αυτή η συζήτηση δεν αρμόζει να γίνεται με όρους απομόνωσης μεμονωμένων ατόμων (το λεγόμενο cancel culture), αλλά ως κοινωνικό ζήτημα με συστημικές προεκτάσεις που μας αφορά όλα, όλες και όλους».
Η ανάρτηση του Rethymno Pride στο Instagram:
Τελικά η θρησκεία είναι η αιτία ή η αφορμή;
Παρατηρώντας το κύμα αντιδράσεων γύρω από το φετινό αυτοοργανωμένο Pride στο Ρέθυμνο, χαιρόμαστε που η προσπάθειά μας μάλλον έπιασε τόπο και θέλουμε να τοποθετηθούμε πάνω σε κάποια ζητήματα που έχουν αναδυθεί.
Θεωρούμε ότι ο λόγος γύρω από τα λοατκι+ άτομα και δικαιώματα δεν είναι ζήτημα προσωπικής άποψης αλλά κομμάτι μιας ευρύτερης κοινωνικής διαδικασίας που βρίσκεται στο κέντρο των πολιτικών συγκρούσεων.
Αυτή η συζήτηση δεν αρμόζει να γίνεται με όρους απομόνωσης μεμονωμένων ατόμων (το λεγόμενο cancel culture), αλλά ως κοινωνικό ζήτημα με συστημικές προεκτάσεις που μας αφορά όλα, όλες και όλους.
Συνθήματα που εμπεριέχουν θρησκευτική θεματολογία δεν αντιτίθεται σε οποιαδήποτε μορφή πίστης, αλλά στοχεύουν στο να αναδείξουν τον ρόλο της εκκλησίας στην καταπίεσή μας.
Το θρησκευτικό αίσθημα εργαλειοποιείται από το κράτος και την εκκλησία με σκοπό την περιθωριοποίηση, τον αποκλεισμό και τη δαιμονοποίηση της λοατκι+ κοινότητας για την εξυπηρέτηση ορισμένων πολιτικών συμφερόντων.
Η θρησκεία δημιουργεί τόσο έντονες αντιδράσεις και λόγω της σχέσης της με τον εθνικισμό.
Η ελληνική ταυτότητα είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον χριστιανισμό και μαζί έχουν φυσικοποιήσει και επιβάλει ένα σύνολο από ετεροκανονικά πρότυπα ζωής.
Στα πλαίσια του εθνικισμού, οι ρόλοι των φύλων και η πυρηνική οικογένεια είναι θεμελιώδεις για την οργάνωση και αναπαραγωγή του έθνους.
Η επιβολή τους είναι καταναγκαστική, και ενθαρρύνει την άσκηση βίας (ψυχολογικής, κοινωνικής και σωματικής) στα «αποκλίνοντα άτομα», ώστε να επανέλθει η «σωστή» έμφυλη τάξη πραγμάτων που απαιτεί το έθνος.
Αυτό προτάσσεται σαν λύση σε περιόδους οικονομικής και κοινωνικής αγανάκτησης, ώστε η οργή της κοινωνίας να στραφεί στο εσωτερικό της και όχι στις κυρίαρχες τάξεις που δημιουργούν τις αναταραχές εξ αρχής.
Οι ομοτρανσφοβικές επιθέσεις που βιώνει η κοινότητα μας πανελλαδικά κανονικοποιούνται μέσα από αφηγήσεις, αντιλήψεις και επικλήσεις στην θρησκεία, την πατρίδα και την αντρική τιμή, ως πλαίσια μέσα στα οποία θεωρείται φυσιολογικό να χλευάζουν και να περιθωριοποιούν τα λοατκι+ άτομα ως παράδειγμα προς αποφυγήν.
Στο κλίμα της αυξανόμενης (προ)πολεμικής προπαγάνδας, με το πρόσχημα της υπεράσπισης των εθνικών φρονημάτων μας, εδραιώνονται οι σύγχρονες αντιμεταναστευτικές πολιτικές, οι ιδιωτικοποιήσεις, και η εντατική εκμετάλλευση ανθρώπων και περιβάλλοντος.
Αντίθετα, στην διεκδίκηση για την queer απελευθέρωση αναγνωρίζουμε έναν αγώνα που αφορά ολόκληρη την κοινωνία και μας επιτρέπει να δημιουργούμε έναν κόσμο που δεν βασίζεται στους διαχωρισμούς και τις διακρίσεις.
Θα μπορούσαμε να είμαστε σύμμαχα στην εξάρθρωση της καταπίεσης που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όλα, όλες, όλοι βιώνουμε.
