Για τον Michael και τον Robert, ένα φιλάκι στα πεταχτά, πριν τον καθιερωμένο περίπατο τους γύρω από τη λίμνη, αγκαλιά με τον γιο τους, Michael, ήταν μια απλή στιγμή της καθημερινότητας  τους. Για τον φωτορεπόρτερ Ross Baughman, όμως, ήταν το στιγμιότυπο που περίμενε πώς και πώς για να απαθανατίσει με τον φακό της φωτογραφικής του μηχανή. «Οι γκέι μπαμπάδες που φιλιούνται» (Gay Dads Kissing) αποτελεί μια φωτογραφία σταθμό για τη ΛΟΑΤΚΙ+  εκπροσώπηση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Το 1982, ο Ross Baughman παρατήρησε έναν ιδιαίτερο τίτλο σε μια εναλλακτική εφημερίδα της Νέας Υόρκης. Το άρθρο τιτλοφορούνταν «Η μηνιαία συνάντηση των γκέι μπαμπάδων». Η έντονη περιέργεια τον οδήγησε στο να παρακολουθήσει αρκετές από τις συναντήσεις τους και να γνωρίσει μερικά από τα μέλη της ομάδας. Τη δεκαετία του 1980, οι περισσότεροι γκέι άνδρες δε μιλούσαν για τη σεξουαλικότητά τους, πόσο μάλλον οι ομοφυλόφιλοι άνδρες που μεγάλωναν παιδιά. Ο Baughman αποφάσισε για λογαριασμό του περιοδικού Life να παρουσιάσει τη ζωή δυο γκέι πατεράδων, μαζί με τα παιδιά τους.

Σε συνεργασία με τη δημοσιογράφο Anne Fadiman, ο φωτορεπόρτερ ήθελε να παρουσιάσει μια πολύχρωμη οικογένεια, όπου οι γκέι μπαμπάδες είναι δυο ορατοί και υγιείς άνθρωποι. Φυσικά ένα τέτοιο εγχείρημα ήταν πολύ τολμηρό για την εποχή. Η λέξη γκέι δε χρησιμοποιούνταν καν στο περιοδικό Life. Ούτε υπήρχε παρουσίαση ΛΟΑΤΚΙ+ θεμάτων. Τόσο στο εσωτερικό του περιοδικού, πόσο μάλλον στο εξώφυλλό του.

Το ζευγάρι που θα έβγαινε στο εξώφυλλο ήταν ο Michael και ο Robert, οι οποίοι ζούσαν έξω από το Τορόντο, στον Καναδά. Εκεί, κατοικούσαν μαζί με τα τέσσερα παιδιά τους. Ανάμεσα τους και η κόρη τους με σύνδρομο Down, η οποία φαίνεται στο παρασκήνιο της φωτογραφίας. Ο Baughman έμεινε αρκετές ημέρες με την οικογένεια απαθανατίζοντας καθημερινές στιγμές. Τα παιδιά να παίζουν Pac-man στο σαλόνι ή να πλατσουρίζουν στην πισίνα. Επίσης, σύμφωνα με τις επιθυμίες του εκδότη, ο φωτορεπόρτερ είχε τραβήξει αρκετές φωτογραφίες που προορίζονταν για εξώφυλλο του περιοδικού.

Ένα 12σέλιδο άρθρο, με κείμενο και φωτογραφικό υλικό, δημιουργήθηκε, καθώς και μια φωτογραφία για εξώφυλλο. Τελικώς, οι ιθύνοντες του περιοδικού έκαναν πίσω και αποφάσισαν ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να γίνουν εξώφυλλο «οι γκέι μπαμπάδες». Ενώ από το άρθρο που εντέλει δημοσιεύτηκε έλλειπε μια φωτογραφία. Η πιο σημαντική. Η φωτογραφία των δυο μπαμπάδων να φιλιούνται αγκαλιά με τα παιδιά τους.

Ο Baughman ήξερε πόσο σημαντική ήταν αυτή η φωτογραφία και γι’ αυτό επεδίωξε και κατάφερε να τη δημοσιεύσει το 1983 στο περιοδικό Christopher Street, ένα περιοδικό με γκέι θεματική, με τίτλο «Ο μπαμπάς ξέρει καλύτερα». Ακόμα, η φωτογραφία δημοσιεύτηκε στην ειδική έκδοση του περιοδικοί Esquire, με τίτλο «ο Αμερικάνος Άνδρας, 1946-1986».

Οι πρωταγωνιστές αυτής της θρυλικής φωτογραφίας είναι μαζί για πάνω από 40 χρονιά, ενώ το 2011 επισημοποίησαν τη σχέση τους με γάμο. Διαθέτουν μια επιτυχημένη επιχείρηση εστίασης και ζουν ευτυχισμένοι. Δυστυχώς η κόρη τους, Brittan, που φαίνεται στο παρασκήνιο της φωτογραφίας πέθανε στα 33 της από πνευμονία. Τα άλλα τρία παιδιά συνεχίζουν τις ζωές τους με τις οικογένειες τους, τα παιδιά τους, και τις καριέρες τους.

Στο μεταπτυχιακό (Επικοινωνία και ΜΜΕ στο ΕΚΠΑ) αντί να κάνω διπλωματική για τον Αλμοδόβαρ έκανα για το Ζεϊμπέκικο. Στη δραματική σχολή («δήλος» - Δήμητρα Χατούπη) αντί να παίξω την Πατρόνα έπαιζα τον Καπετάνιο. Γράφω μπας και θυμηθώ κάτι από το ταμπεραμέντο της παιδικής ηλικίας, εκείνου του αγοριού που φόραγε τα τακούνια της μαμάς και έπαιζε με τη barbie και τη bibibo. Αγαπημένη μου φράση: «Ο καθωσπρεπισμός και οι νοικοκυραίοι μου μαύρισαν την ψυχή. Ευχαριστώ, δε θα πάρω.»