Ο Πάρις Θωμόπουλος πρωταγωνιστεί στη σειρά της ΕΡΤ “Η Τούρτας της Μαμάς”, ως ένας ανοιχτά γκέι στρατιωτικός που ζει σε ένα (μάλλον) ιδανικό οικογενειακό περιβάλλον. Αλήθεια τι έχει να πει ο ίδιος γι΄αυτό;

Θέλεις να μας πεις δυο λόγια για τη συμμετοχή σου στη σειρά;

Η συνεργασία μου με τον Αλέξανδρο προέκυψε εντελώς τυχαία, όπως συμβαίνουν τα περισσότερα όμορφα πράγματα. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα ήμουν το παιδί της Καίτης και του Κώστα, που έβλεπα από μικρός στα Εγκλήματα (γέλια). Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι σε αυτή τη σειρά.

Πώς θα παρουσίαζες τον ρόλο σου;

Ο Πάρης είναι ένας γκέι στρατιωτικός, ο οποίος δεν απεικονίζεται ως καρικατούρα, όπως συμβαίνει συνήθως. Αυτός θεωρώ πως είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο ο ρόλος έχει επιτυχία. Οι γονείς του τον έχουν αποδεχτεί, πράγμα που δε συμβαίνει με τα περισσότερα γκέι άτομα στη χώρα μας. Έχει κάποιες αρχές, είναι αρκετά σκληρός. καθώς είναι στρατιωτικός. Με γοήτευσε ο ρόλος. Το γεγονός ότι είμαι στρέιτ με έκανε ακόμα περισσότερο να θέλω να υποδυθώ έναν γκέι χαρακτήρα.

Πάνω σε αυτό που λες, στο εξωτερικό κυρίως, γίνεται μια προσπάθεια να υποδύονται τους γκέι ρόλους ανοιχτά γκέι ηθοποιοί, αφού πολλοί απ΄αυτούς δεν έχουν πρόσβαση σε ένα ευρύτερο ρεπερτόριο. Ποια είναι η γνώμη σου;

Πράγματι μπορεί να συμβαίνει αυτό, χωρίς όμως να μιλάμε για απόλυτες καταστάσεις. Στην Ελλάδα γνωρίζω περιπτώσεις γκέι ατόμων που υποδύονται στρέιτ ρόλους. Αντίστοιχα θεωρώ πως αν ένας στρέιτ ηθοποιός είναι καλός, μπορεί να υποδυθεί γκέι χαρακτήρες.

Στην σειρά, βλέπουμε την οικογένεια του Πάρη να έχει αποδεχθεί πλήρως τη σεξουαλική του ταυτότητα. Πόσο κοντά πιστεύεις ότι είναι η αποτύπωση αυτή σε σχέση με την ελληνική οικογένεια;

Δεν μπορώ να γνωρίζω ακριβώς, όμως μπορώ να πω με σιγουριά ότι είμαστε πίσω όσον αφορά στην αποδοχή. Παρά τα βήματα που έχουν γίνει, θεωρώ έχουμε δρόμο ακόμα να διανύσουμε. Ακούω πολύ συχνά για ομοφοβικές επιθέσεις. Αυτό δεν έχει να κάνει απαραίτητα με την οικογένεια, αλλά με το πως αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι άνθρωποι την ομοφυλοφιλία. Η πλειοψηφία των οικογενειών θεωρώ πως δεν αποδέχεται την ομοφυλοφιλία των παιδιών τους. Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στην Ελλάδα.

Θέλεις να μας κάνεις ένα σχόλιο για τη σκηνή του coming out που είδαμε;

Καταρχάς, να σημειώσω ότι εμένα αυτή η σκηνή με φόβιζε από όταν αρχή. Ήταν μια βαθιά εξομολόγηση συναισθημάτων κι έπρεπε να βουτήξω σε αυτό και να το αποδώσω σε σύντομο χρονικό διάστημα. Επίσης, δεν κοιτούσα κάποιον άνθρωπο εκείνη την ώρα, κοιτούσα την κάμερα, Αυτό το έκανε ακόμα πιο δύσκολο. Θεωρώ πως ήταν ένα συγγραφικό επίτευγμα του Αλέξανδρου και το feedback που δέχομαι από τα ΜΜΕ είναι πολύ θετικό. Η φράση που είπα, «όταν η αλήθεια δεν είναι ελεύθερη, η ελευθερία δεν είναι αληθινή», ήταν μια πάρα πολύ δυνατή φράση. Με αντιπροσωπεύει κι εμένα και θεωρώ πως έχει εφαρμογή σε πολλά πράγματα.

Δεδομένου του ότι η σειρά διαχειρίζεται ένα ανοιχτά γκέι χαρακτήρα που εργάζεται στον στρατό, έχεις δεχθεί αρνητικά σχόλια;

Όχι, δεν έχω δεχτεί. Στα κοινωνικά δίκτυα σχολιάστηκε μόνο παίζω έναν λοχαγός που έχει γένια (γέλια). Σίγουρα θα έχουν ειπωθεί, αλλά εγώ δεν έχω δει κάτι. Επίσης, είναι σημαντικό να πούμε πως η σεξουαλική ταυτότητα δεν έχει να κάνει με τον χώρο ή το επάγγελμα.

Θα εμφανιστεί ο Παναγιώτης στη σειρά;

Μου την κάνουν πολύ συχνά την ερώτηση. Ναι εννοείται, αλλά δεν ξέρω σε πιο επεισόδιο.

Σε ρωτάω, γιατί θα ήταν ωραίο να φανεί και η ομόφυλη συντροφικότητα με έναν ρεαλιστικό τρόπο, που δεν συνηθίζεται στις ελληνικές σειρές.

Εννοείται πως θα ήταν ωραίο. Νομίζω ότι είναι στα σχέδια να γίνει. Δε γνωρίζω, βέβαια, όμως αν θα λογοκριθεί η σκηνή από το κανάλι. Αυτό το φοβάμαι.

Θεωρείς πως είναι σημαντική αυτού του είδους η αποτύπωση στη τηλεόραση;

Φυσικά. Στην τηλεόραση δείχνουμε ένα κομμάτι της ζωής, της οποιαδήποτε ζωής. Αν η σειρά διαχειρίζεται τις ομόφυλες σχέσεις, θα πρέπει να το δείξει. Ένας έρωτας πρέπει να αναδειχθεί.

Θέλεις να μας πεις και δυο λόγια για τον εαυτό σου;

Ξεκίνησα ως μουσικός, είμαι κι από μουσική οικογένεια. Δεν είχα ιδέα ότι θα γίνω ηθοποιός. Τηλεόραση δεν είχα κάνει, δεν είχα ιδιαίτερη εμπειρία. Μόνο θεατρική. Με γεμίζουν οι παραστάσεις, σε συνδυασμό με τον ρόλο. Εκεί αφαιρώ τον εγωκεντρισμό μου και εστιάζω στο σύνολο.

Έχεις κάποια σχέδια για το μέλλον;

Προς το παρόν δεν έχω κάποια, δεδομένης και της κατάστασης. Ευελπιστώ το θέατρο να αρχίσει να δουλεύει και πάλι, αν και το πότε είναι μεγάλο θέμα. Μακάρι να γίνει σύντομα.

Η πανδημία πώς σε επηρέασε σε προσωπικό επίπεδο;

Εμένα δεν με επηρέασε τόσο πρακτικά γιατί εγώ δουλεύω εν μέσω καραντίνας και βιοπορίζομαι. Συναισθηματικά στεναχωριέμαι για το χώρο και τους συναδέλφους. Το έχει ανάγκη ο άνθρωπος το θέατρο, την έκφραση, τη μουσική, τις τέχνες γενικότερα. Με αυτά σκέφτεσαι, φαντάζεσαι, ερωτεύεσαι. Τώρα αυτά μας τα στερούνε.

Θα ήθελες να πεις κάτι στα άτομα που μας διαβάζουν;

Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και βγάλτε τον πραγματικό εαυτό σας προς τα έξω. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι είτε δημιουργικός, είτε χρήσιμος, αν είναι καταπιεσμένος. Με ενοχλούν πολύ οι ομοφοβικοί άνθρωποι. Δεν μπορώ να ακούω ιστορίες βίας.

Πάνω σε αυτό να σου κάνω μια τελευταία ερώτηση: Πιστεύεις ότι οι άνθρωποι μπορούν να ξεπεράσουν τα στερεότυπα;

Οι άνθρωποι της τέχνης είμαστε πιο εξοικειωμένοι με κάποια πράγματα. Σίγουρα σε περιπτώσεις όπως είναι η επαρχία, για παράδειγμα, είναι πιο δύσκολο. Φαντάζομαι όλα αυτά θα ξεπεραστούν με την τριβή, σιγά σιγά. Πιστεύω γίνονται θετικά βήματα, πχ η πρόσφατη εμφάνιση στα μέσα ενημέρωσης ενός ομόφυλου ζευγαριού που μεγαλώνουν ένα παιδάκι. Δεν ξέρω πως θα το εκλάβει ο κόσμος που έχει στερεότυπα. Αλλά για τη δική μας κοινωνία είναι ένα βήμα παραπάνω.

Θεωρείς ότι η σειρά βοηθάει προς αυτήν την κατεύθυνση;

Θα ήθελα πολύ να βοηθήσει. Αυτό όμως θα το δείξει ο χρόνος.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Έρωτας είναι…ειδικά στη φώτο πίσω από τον τίτλο του άρθρου και στην τελευταία αχχχ (αν μου ερχόταν στην πόρτα μου και μου έριχνε τέτοιο βλέμμα θα έλιωνα) <3

Comments are closed.