Συνέντευξή στο βρετανικό BBC έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σχολιάζοντας – μεταξύ άλλων – τη σύνθεση του υπουργικού του συμβουλίου, στο οποίο συμμετέχουν μόλις πέντε γυναίκες σε σύνολο 51 ανθρώπων.

Με αφορμή αυτό, η δημοσιογράφος τον ρώτησε «αν υποστηρίζει την ισότητα των φύλων».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αφού απάντησε πως «θα ήθελα να κάνω περισσότερα επάνω σε αυτό», συμπλήρωσε πως «δυστυχώς δεν είχαμε τόσες γυναίκες που να ενδιαφέρονται για την πολιτική», για να προκαλέσει την εύλογη αντίδραση της δημοσιογράφου.

«Σοβαρολογείτε; Σε ολόκληρη τη χώρα δεν υπάρχουν γυναίκες…» του απαντά η δημοσιογράφος, με τον Κ. Μητσοτάκη να αντιτείνει πως «το κάναμε αυτό», επικαλούμενος πως το 40% των υποψηφίων στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας ήταν γυναίκες «που είναι ένα μεγάλο βήμα μπροστά, αλλά εάν δείτε τη σύνθεση του κοινοβουλίου, δεν έχουμε τόσες πολλές…».

Η δημοσιογράφος επέμεινε, υπενθυμίζοντας στον πρωθυπουργό πως «μα έχετε την εξουσία κύριε πρωθυπουργέ… Εικοσιένα από τα 51 μέλη της κυβέρνησης δεν είναι μέλη του κοινοβουλίου. Είναι άνθρωποι με δυνατότητες, τεχνοκράτες μπορείτε να τους περιγράψετε… Θα μπορούσατε να πείτε «θα βρω 21 έμπειρες γυναίκες»».

«Είμαι σίγουρη ότι μπορώ να πάω να βρω για εσάς 21 έμπειρες γυναίκες για να καλύψουν τις θέσεις» συνέχισε η δημοσιογράφος, με τον Κ. Μητσοτάκη να υποστηρίζει πως ρώτησε πολλές γυναίκες αλλά ήταν «κάτι παραπάνω από διστακτικές για να αναλάβουν τη θέση».

«Οι γυναίκες που έχουμε είναι υπερβολικά ικανές, είμαι σίγουρος ότι θα κάνουν φανταστική δουλειά και θα βοηθήσουν και άλλες γυναίκες να μπουν στο υπουργικό συμβούλιο», πρόσθεσε ο Κ. Μητσοτάκης.

Στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι από το  40% των γυναικείων υποψηφιοτήτων της ΝΔ, μόλις το 14,5% (23 γυναίκες*) κατάφερε τελικά να εκλεγεί (27% για το ΣΥΡΙΖΑ, 18% για το ΚΙΝΑΛ, 33% για το ΚΚΕ, 30% για την Ελληνική Λύση και 44,5% για το Μέρα25). 

Με βάση τα παραπάνω ποσοστά αντιλαμβανόμαστε ότι το πρόβλημα της περιορισμένης γυναικείας αντιπροσώπευσης στην πολιτική δεν δημιουργείται από το γεγονός ότι «οι γυναίκες δεν ενδιαφέρονται να μπουν στην πολιτική», όπως υποστήριξε ο πρωθυπουργός, αλλά από μια πατριαρχική αντίληψη που εξακολουθεί να υπάρχει στην ελληνική κοινωνία και που δεν τις αναγνωρίζει ως δυναμικά πολιτικά όντα, ικανά να μας εκπροσωπήσουν σε εθνικό επίπεδο.

Γυναίκες δηλαδή υπάρχουν, απλώς δεν τις εκλέγουν. Και πώς να τις εκλέξουν δηλαδή όταν αυτή η στερεοτυπική αντίληψη ενδυναμώνεται κάθε φορά από πολιτικές αποφάσεις και συμπεριφορές, όπως αυτή της σύνθεσης ενός υπουργικού συμβουλίου 5 γυναικών και 46 ανδρών ή από την αξιοποίηση των γυναικών μόνο σε υπουργεία δευτερευούσης σημασίας;

Είνα σαφές πως η επίτευξη μιας ισότιμης αντιπροσώπευσης απαιτεί καθαρά ποιοτικά κριτήρια και μια συγκεκριμένη κυβερνητική βούληση που θα ενδυναμώσει και θα προβάλλει με κάθε τρόπο την πολιτική συνείδηση της γυναικείας ταυτότητας.

Από την άλλη, το να δικαιολογούμε αυτή την ανισότητα «κατηγορώντας» τις γυναίκες ότι δεν ενδιαφέρονται για την πολιτική κι όχι το υπάρχον πολιτικό σύστημα που τις θέλει μόνο να στέκονται στο πλάι του ανδρός του ως καλές σύζυγοι και νοικοκυρές (νομίζω ότι η κεντρική φωτογραφία από την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης τα λέει όλα) είναι βαθιά σεξιστικό.

Τελειώνοντας να πω, πως το πρόβλημα αυτής της μη συμπεριληπτικότητας δεν αναφέρεται μόνο στη Νέα Δημοκρατία αλλά στο σύνολο του τωρινού ελληνικού πολιτικού κόσμου.

Πολύ φοβάμαι και του μελλοντικού!


* Μαριέτα Γιαννάκου, Όλγα Κεφαλογιάννη, Φωτεινή Πιπιλή, Νίκη Κεραμέως, Ζωή Ράπτη, Άννα Καραμανλή, Σοφία Βούλτεψη, Νόνη Δούνια, Μίκα Ιατρίδη, Διονυσία – Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, Ελένη Ράπτη, Άννα Ευθυμίου, Μαρία – Αλεξάνδρα Κεφαλά, Ασημίνα Σκόνδρα, Παρασκευή Βριζίδου, Μαριλένα Σουκουλή, Κατερίνα Μονογιού, Στέλλα Μπίζιου, Ζέττα Μακρή, Άννα Μάνη – Παπαδημητρίου, Φωτεινή Αραμπατζή, Κατερίνα Παπακώστα – Παλιούρα, Ντόρα Μπακογιάννη.

 

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Τα γεγονότα δεν απατούν, όντως εκλέχθηκαν λίγες γυναίκες στις φετινές εκλογές. Δεν νομίζω όμως πως πρέπει να ρίξουμε το βάρος φαίνομενα που στις μέρες μας (νομίζω πως όλοι συμφωνούμε) πολύ ή λίγο, είναι οπισθοδρομικά (μιάς και αναφέρθηκε η πατριαρχεία).
    Αν γνώμη σας δεν έχει ακόμα αλλάξει, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω πως γύρω στο ένα τρίτο του πληθυσμού της Ελλάδας βρίσκεται στην Αττική, εκεί που βρίσκεται η πρωτεύουσα της χώρας μας. Πιστεύετε πως στο κέντρο πολιτισμού μας, η πατριαρχεία, οι οπισθοδρομικές ιδέες και ο σεξισμός έχουν καλύψει τα μάτια του κόσμου; Θα έλεγα πως ως δικαιολογία δεν στέκει, ως πως είναι γελοία. Ο κόσμος που αναζητά τον πολιτισμό έρχεται στην πρωτεύουσα για να τον βρει. Ο κόσμος που θέλει να σπουδάσει και να διευρύνει τον νου του, εκεί θα στραφεί και ο άνθρωπος που αναζητά το καλύτερο για την οικογένεια του και χρειάζεται τις υπηρεσίες της πόλης εκεί θα κατευθυνθεί. Ο άνθρωπος αυτός θα φροντίσει να μην χαραμήσει την ψήφο του.
    Το γεγονός πως ο κόσμος αποφάσισε να εκλέξει λιγότερες γυναίκες απ’ότι άνδρες και το ποσοστό δεν ήταν ανάλογο, δεν θα το μάθουμε ποτέ. Οι λόγοι ποικιλούν από απλή λογική εώς τα δευτερεύοντα συμφέροντα που μπορεί να έχει κάποιος. Θεωρώ, χωρίς να έχω κάποια έλξη στον καινούργιο πρωθυπουργό, πως απάντησε όσο καλύτερα απάντησε και δεν άφησε το θέμα ελλιπές. Από κείνη και πέρα η ίδια η δημοσιογράφος πρέπει να καταλάβει πως δεν μπορεί να μεταβάλει τις εκλογές και τις αποφάσεις του λαού, όσοι εκλέχθηκαν, ικανοί ή όχι, άνδρες ή γυναίκες, είναι αυτοί που είναι.
    Επίσης δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί η απάντηση ως «σεξιστική» μιάς και ο πρωθυπουργός έδωσε μια πιθανή απάντηση για το πού, ίσως να ευθύνεται το φαινόμενο.
    Τέλος θα έπρεπε να αναφερθεί πως ξεφεύγουμε από την έννοια του σεξισμού (*σεξισμός: προκατάληψη ή διάκριση για το φύλο ενός ατόμου), μιάς και δεν θίχτηκε, προσβλήθηκε και γενικότερα δεν έγινε στόχος επιθετικών σχολίων από τον πρωθυπουργό. Το μόνο πράγμα που ίσως να μπορούσε να χαρακτηριστεί «σεξιστικό» είναι η ίδια η απόφαση του λαού, κάτι που είναι άκρως αδύνατο να γίνει αφού ο ίδιος ο λαός πήρε αυτή την απόφαση.

Comments are closed.