Την τρανσφοβική απόφαση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής καταδίκασαν οι Υπερήφανοι Γονείς, τονίζοντας ότι «η διαφορετικότητα και η ποικιλομορφία δεν απειλούν τον αθλητισμό – τον εμπλουτίζουν».
Υπενθυμίζεται ότι με βάση τη νέα πολιτική, μόνο άτομα «βιολογικού γυναικείου φύλου» χωρίς το γονίδιο SRY θα μπορούν να λάβουν μέρος στις κατηγορίες γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028 – μια επιλογή που αποκλείει ουσιαστικά όλες τις τρανς αθλήτριες αλλά και σημαντικό μέρος των ίντερσεξ αθλητών.
«Αυτή η πολιτική επιλογή αγνοεί και αποκλείει πραγματικούς ανθρώπους. Τρανς και ίντερσεξ αθλήτριες που αθλούνται από μικρή ηλικία, που προπονούνται καθημερινά, που αφιερώνουν τα χρόνια τους στο όνειρο που έχει κάθε νέα/-ος αθλήτρια/-τής», αναφέρουν οι Υπερήφανοι Γονείς.
Ακολουθεί το Δελτίο Τύπου των Υπερήφανων Γονέων:
Ως Υπερήφανοι Γονείς εκφράζουμε την έντονη αντίθεσή μας στον αποκλεισμό των τρανς και ίντερσεξ αθλητριών από τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 έως το 1996, η ΔΟΕ εφάρμοσε σειρά πρακτικών ελέγχου φύλου: εξετάσεις σώματος μπροστά σε επιτροπή, γυναικολογικές εξετάσεις, χρωμοσωμικούς ελέγχους. Όλες αυτές οι πρακτικές εγκαταλείφθηκαν τελικά ως επιστημονικά ανεπαρκείς, ταπεινωτικές και ανθρωπιστικά απαράδεκτες. Από το 2004, αυστηρές αλλά συμπεριληπτικές κατευθυντήριες γραμμές επέτρεπαν τη συμμετοχή τρανς και ίντερσεξ αθλητριών. Η νέα πολιτική της ΔΟΕ αποτελεί οπισθοδρόμηση σε αυτή την πορεία — και η ιστορία μάς έχει ήδη διδάξει πού οδηγεί αυτός ο δρόμος.
Η ΔΟΕ παρουσιάζει την πολιτική της ως αποτέλεσμα επιστημονικής συναίνεσης. Ωστόσο, το έγγραφο επικαλείται τη «συναίνεση ομάδας εργασίας» εμπειρογνωμόνων που επέλεξε η ίδια η ΔΟΕ, χωρίς δημόσια γνωστή μεθοδολογία. Η απόφαση για πλήρη και οριστικό αποκλεισμό από τη γυναικεία κατηγορία δεν απορρέει αυτόματα από κανένα επιστημονικό δεδομένο — είναι πολιτική επιλογή. Και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται, με όλη την ευθύνη που αυτό συνεπάγεται.
Αυτή η πολιτική επιλογή αγνοεί και αποκλείει πραγματικούς ανθρώπους. Τρανς και ίντερσεξ αθλήτριες που αθλούνται από μικρή ηλικία, που προπονούνται καθημερινά, που αφιερώνουν τα χρόνια τους στο όνειρο που έχει κάθε νέα/-ος αθλήτρια/-τής. Τρανς και ίντερσεξ κορίτσια που δεν επέλεξαν την βιολογία τους βλέπουν τώρα τον εαυτό τους να κρίνεται μη επιλέξιμος, βάσει ενός γενετικού τεστ. Η πολιτική αυτή στέλνει σε όλες ένα σαφές μήνυμα: δεν ανήκετε εδώ. Και αυτό το μήνυμα έχει ανθρώπινο κόστος.
Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι σε 20 χρόνια συμπεριληπτικής πολιτικής, υπήρξε μόνο μία συμμετοχή τρανς αθλήτριας σε Ολυμπιακούς Αγώνες — και δεν κέρδισε κανένα μετάλλιο. Ο φόβος κατάληψης της γυναικείας κατηγορίας από τρανς αθλήτριες δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ στην πράξη. Κι όμως, η ΔΟΕ επέλεξε τον αποκλεισμό και μάλιστα ως προληπτικό μέτρο!
Το ίδιο το έγγραφο της ΔΟΕ παραδέχεται ότι εμπειρογνώμονες ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων Ειδικών Εισηγητών του ΟΗΕ, επισημαίνουν ότι οι αποκλεισμοί βάσει βιολογικού φύλου παραβιάζουν ανθρώπινα δικαιώματα. Η αρχή της μη διάκρισης, η προστασία της αξιοπρέπειας, το δικαίωμα συμμετοχής στον αθλητισμό — αυτά δεν είναι αφηρημένες έννοιες. Είναι η δυνατότητα ενός νέου ανθρώπου να αγωνιστεί, να εκπροσωπήσει τη χώρα του, να αποτελέσει μέρος της παγκόσμιας αθλητικής οικογένειας.
Ως γονείς, γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει να βλέπει κάποιος το παιδί του να αγωνίζεται — και τι σημαίνει να του λένε πως δεν έχει θέση.
– Καλούμε τις Διεθνείς Ομοσπονδίες να κάνουν ευρεία χρήση της δικαιοδοσίας που έχουν και να μην αποκλείσουν κανένα τρανς και ίντερσεξ άτομο από τις γυναικείες κατηγορίες και τις κατηγορίες νέων.
– Καλούμε τη ΔΟΕ να αναγνωρίσει ότι οι επιλογές της εισέρχονται στο πεδίο των αξιών και απαιτούν ευρύτερο ανοιχτό δημόσιο διάλογο — έναν διάλογο που θα περιλαμβάνει τις φωνές των ίδιων των θιγόμενων προσώπων.
Η ιστορία έχει δείξει ότι οι πρακτικές «ελέγχου φύλου» στον Ολυμπιακό αθλητισμό καταλήγουν πάντα στο ίδιο συμπέρασμα: ήταν λάθος. Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά.
Η διαφορετικότητα και η ποικιλομορφία δεν απειλούν τον αθλητισμό — τον εμπλουτίζουν.
Η ισότητα δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Είναι δικαίωμα.
Ήρθε η ώρα να διαφυλάξουμε τον αθλητισμό και να τον προσφέρουμε σε όλα τα άτομα — χωρίς διακρίσεις, χωρίς αποκλεισμούς, αλλά με σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
