Ο σκηνοθέτης Henry Selick, στον οποίο οφείλουμε το Coraline, επιστρέφει μετά από 13 χρόνια με το “Wendell & Will”, έχοντας ως συν-σεναριογράφο τον Jordan Peele. Σε αυτό έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε και έναν τρανς χαρακτήρα. 

Τα κινούμενα σχέδια, όπως και η κοινωνική πρόοδος, χρειάζονται πολύ χρόνο. Έχουν περάσει δεκατρία χρόνια από την τελευταία ταινία του Henry Selick το «Coraline», που έκανε μεγάλη επιτυχία στο box office. Παρά τις υποψηφιότητες για Όσκαρ και το γεγονός ότι έγινε η τρίτη ταινία stop-motion με τις περισσότερες εισπράξεις όλων των εποχών, ο Selick χρειάστηκε περισσότερό από 10 χρόνια για να κάνει άλλη μία ταινία.

Χάρη στον συν-σεναριογράφο Jordan Peele και την Monkeypaw Productions του, ο Selick μπόρεσε να γεννήσει μια άλλη φαντασίωση κινουμένων σχεδίων, μια κωμωδία για τους κινδύνους του παιχνιδιού με τη ζωή και τον θάνατο.

Το «Wendell & Wild» δεν χειρίζεται το νεανικό κοινό με τη συνηθισμένη παιδικότητα. H χαρισματική πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι ένα ορφανό κορίτσι (Kat) με δυνάμεις και η ταινία ξεκινά με την τραυματική σκηνή του θανάτου των γονιών της (πεθαίνουν σε αυτοκινητιστικό).

Στη συνέχεια βλέπουμε την Kat να κάνει παρέα στο σχολείο με ένα τρανς αγόρι, τον Raúl (με τη φωνή του Sam Zelaya).

«Υπάρχουν πολλές αντιδράσεις ενάντια στην εκπροσώπηση των τρανς και τα τρανς δικαιώματα, οι άνθρωποι θεωρούν ότι προσπαθούν να προστατεύσουν τα παιδιά από κάτι που δεν καταλαβαίνουν ή δεν μπορούν να καταλάβουν», δήλωσε ο Zelaya που δανείζει τη φωνή του στον Raúl. «Αλλά πολλές φορές πιστεύω ότι οι άνθρωποι δεν δίνουν αρκετή αναγνώριση στα παιδιά».

Ο Sam Zelaya είδε στο Twitter ότι αναζητούσαν έναν τρανς ηθοποιό για την ταινία. Ο χαρακτήρας του έχει την υποστήριξη από την οικογένεια και τους φίλους του.

Η ταινία κάνει πρεμιέρα στο Netflix, στις 28 Οκτωβρίου.

με πληροφορίες από το indiewire.com

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!