Την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου έκανε η ταινία Uchronia, στέλνοντας ένα βαθύ πολιτικό μήνυμα.
Πιο συγκεκριμένα, η ταινία -σε σκηνοθεσία Φιλ Ιερόπουλου και σενάριο Φοίβου Δρούσου – προβλήθηκε την περασμένη Τρίτη στην αίθουσα Kino Betonhalle, στο τμήμα Forum Expanded του φεστιβάλ. Κατά την είσοδο του κοινού, οι συντελεστές της ταινίας μοίρασαν χαρτάκια που έγραφαν: «Deutschland: We have a technical problem» (Γερμανία: έχουμε ένα τεχνικό πρόβλημα) και «Palestine exists»(η Παλαιστίνη υπάρχει) ή «Having committed the biggest genocide in the 20th century does not mean you get to choose which 21st century genocides matter» (Το ότι έχεις διαπράξει τη μεγαλύτερη γενοκτονία του 20ού αιώνα δεν σημαίνει ότι μπορείς να επιλέξεις ποιες γενοκτονίες του 21ου αιώνα έχουν σημασία).
Στην συνέχεια, οι Ιερόπουλος και Δρούσος ανέβηκαν στην σκηνή ανοίγοντας ένα πανό που έγραφε «Fuck off Wenders, Cinema is politics».
Η συμβολική αυτή κίνηση αποτελεί μία απάντηση στον σκηνοθέτη και πρόεδρο της κριτικής επιτροπής της Μπερλινάλε, Βιμ Βέντερς, ο οποίος σχολιάζοντας τη σχέση κινηματογράφου και πολιτικής, δήλωσε πως «πρέπει να μείνουμε εκτός πολιτικής, γιατί αν κάνουμε ταινίες που έχουν πολιτικό χρώμα, μπαίνουμε στην πολιτική αρένα και εμείς». Η τοποθέτησή του αυτή αποκάλυψε την απροθυμία του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου να πάρει θέση υπέρ της Παλαιστίνης.
Η ομάδα του Uchronia δεν είναι οι μόνη που έσπευσε να καταδικάσει αυτήν την απροθυμία του φεστιβάλ. Περισσότεροι από 80 άνθρωποι του κινηματογράφου – μεταξύ των οποία και η Τίλντα Σουίντον και ο Χαβιέρ Μπαρδέμ – υπέγραψαν μία ανοιχτή επιστολή προς το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, εκφράζοντας δυσαρέσκεια για τη «σιωπή» του θεσμού σχετικά με την Παλαιστίνη. Η στάση, ωστόσο, του Uchronia αποτελεί ίσως την πιο δυναμική – συμβολικά – κίνηση, σε έναν καλλιτεχνικό κόσμο που κινείται όλο και πιο επικίνδυνα σε απολιτίκ ρυθμό.
Λίγα λόγια για το Uchronia
Το Uchronia έχει ως executive producer τον Τσάρλι Κάουφμαν και αντλεί έμπνευση από το έργο του Αρθούρου Ρεμπώ «Μια εποχή στην κόλαση». Η ταινία αποτελεί την πρώτη διεθνώς κινηματογραφική διασκευή του έργου σε ταινία μεγάλου μήκους και επιχειρεί μια ελεύθερη, διαχρονική ανάγνωση του ποιητικού και πολιτικού σύμπαντος του Γάλλου ποιητή.
Στο επίκεντρο της αφήγησης βρίσκεται το φάντασμα του queer Ρεμπώ, το οποίο ταξιδεύει στον χρόνο και συναντά επαναστατικές μορφές των τελευταίων 150 χρόνων, σε ένα κινηματογραφικό ταξίδι που διατρέχει διαφορετικές ιστορικές περιόδους, γλώσσες και ιδεολογικά τοπία. Η ταινία εξελίσσεται μέσα από περισσότερους από τριάντα χαρακτήρες και πολλαπλά αφηγηματικά υποστρώματα, τα οποία εκτείνονται σε έξι ιστορικές εποχές και επτά γλώσσες.
Στους βασικούς ρόλους εμφανίζονται οι Kristof και Φλομαρία Παπαδάκη, ενώ το καστ πλαισιώνεται από μια εκτενή σειρά guest εμφανίσεων από πρόσωπα της εγχώριας και διεθνούς avant-garde σκηνής. Ανάμεσά τους, η Eve Libertine, τραγουδίστρια του αναρχοφεμινιστικού συγκροτήματος Crass, η Ρέα Βαλντέν, η Αντουανέττα Αγγελίδη, η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, καθώς και καλλιτέχνες όπως οι The Boy και Leigh Bowery, σε ρόλους που συνομιλούν με ιστορικές και θεωρητικές φιγούρες.
Αισθητικά, το Uchronia κινείται εκτός καθιερωμένων κινηματογραφικών ειδών, συνδυάζοντας διαφορετικά φορμά εικόνας — από ζωγραφικά 4K tableaux έως εξπρεσιονιστικό super-8. Η ταινία αντλεί αναφορές από τον σουρεαλισμό των David Lynch και Luis Buñuel, συνομιλεί με το δοκιμιακό σινεμά των Chris Marker και Peter Watkins και διατρέχεται από τη μπαρόκ queer κινηματογραφική γλώσσα των Derek Jarman και Kenneth Anger.
Τα κοστούμια της ταινίας υπογράφει η Dynno Dada (Διονυσία Ιωάννου), με wearable γλυπτά που έχουν παρουσιαστεί, μεταξύ άλλων, στη Vogue και στο HKW. Τη διεύθυνση φωτογραφίας αναλαμβάνει ο Γιώργος Κουτσαλιάρης (Μαγνητικά Πεδία), ενώ στην ομάδα των executive producers συμμετέχουν, εκτός από τον Τσάρλι Κάουφμαν, η Μαρίνα Δανέζη και ο Jürgen Brüning. Η ταινία αποτελεί ελληνο-ολλανδική παραγωγή, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Buckinghamshire.
φωτογραφίες: Τάσος Κορωνάκης
