Η 8η Μάρτη, η Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικών, είναι ημέρα μνήμης, αγώνα και διεκδίκησης. Είναι μια υπενθύμιση ότι τα δικαιώματα των γυναικών κατακτήθηκαν μέσα από μακροχρόνιους κοινωνικούς αγώνες και συνεχίζουν να τα υπερασπίζονται καθημερινά, ειδικά σε εποχές που κινδυνεύουν να ακυρωθούν.
Σήμερα οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ανισότητες στην εργασία (αμοιβή και εργασιακή ανέλιξη) ενώ επωμίζονται τα μεγαλύτερα βάρη στις οικογένειές τους λόγω της διάλυσης των όποιων δομών του κράτους πρόνοιας (υγεία και φροντίδα).
Ταυτόχρονα βιώνουν σεξισμό και βία καθημερινά. Τα αρχεία Επστιν στις ΗΠΑ είναι μόνο η κορφή του παγόβουνου για το πώς αντιμετωπίζουν οι ισχυροί τις γυναίκες. ενώ είναι τα κατ’εξοχήν θύματα ατέλειωτων άδικων πολέμων. Η ημέρα αυτή αφορά όλες τις γυναίκες — και ιδιαίτερα όσες βρίσκονται στο περιθώριο και βιώνουν πολλαπλές μορφές αποκλεισμού.
Τα μέλη των λοατκι+ κινημάτων, λεσβίες και τρανς γυναίκες υπήρξαν αναπόσπαστο μέρος της ιστορίας και των αγώνων για ελευθερία, αξιοπρέπεια και ισότητα. Ιστορικά, τρανς γυναίκες βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή των κινημάτων για τα δικαιώματα φύλου και σεξουαλικότητας. Από τις εξεγέρσεις και τις κινητοποιήσεις που έθεσαν τα θεμέλια του σύγχρονου ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος, μέχρι τους σημερινούς αγώνες για αναγνώριση, ασφάλεια και ίσα δικαιώματα, η παρουσία τους ήταν καθοριστική. Παρά την ιστορική αυτή συμβολή, οι τρανς γυναίκες συχνά παραμένουν αόρατες ή -ακόμη χειρότερα- αποκλείονται ακόμη και από χώρους που μιλούν στο όνομα της ισότητας. Σήμερα οι τρανς γυναίκες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν δυσανάλογα υψηλά επίπεδα βίας, κοινωνικού αποκλεισμού και διακρίσεων. Η πρόσβαση στην εργασία, στη στέγαση, στην υγειονομική περίθαλψη και στη νομική αναγνώριση της ταυτότητάς τους παραμένει για πολλές δύσκολη ή αβέβαιη. Η τρανσφοβία και η πατριαρχική αντίληψη για το φύλο λειτουργούν συχνά μαζί, αναπαράγοντας ένα σύστημα που επιχειρεί να καθορίσει ποιος έχει δικαίωμα να υπάρχει με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Η 8η Μάρτη είναι επίσης υπενθύμιση ότι ο φεμινιστικός αγώνας δεν μπορεί να είναι επιλεκτικός. Η πραγματική ισότητα δεν μπορεί να υπάρξει όταν κάποιες γυναίκες αποκλείονται ή θεωρούνται «λιγότερο» γυναίκες. Ένας φεμινισμός που διεκδικεί ελευθερία και δικαιοσύνη οφείλει να είναι συμπεριληπτικός και να υπερασπίζεται όλες τις γυναίκες. Σε μια περίοδο όπου βλέπουμε την άνοδο λόγων που αμφισβητούν θεμελιώδη δικαιώματα και στοχοποιούν ευάλωτες κοινότητες, η απάντηση είναι η συλλογική δράση και η αλληλεγγύη.
Ο αγώνας ενάντια στον σεξισμό, την ομοτρανσφοβία και κάθε μορφή καταπίεσης είναι κοινός αγώνας για μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και σεβασμού. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε μια κοινωνία όπου κάθε γυναίκα θα μπορεί να ζει χωρίς φόβο, χωρίς αποκλεισμούς και με πλήρη δικαιώματα.
Γι’αυτό και σήμερα θυμόμαστε τις μικρές μαθήτριες που δολοφονήθηκαν στους βομβαρδισμούς ΗΠΑ- Ισραήλ στο Ιράν. Τα δικαιώματα που στερούνται σήμερα οι γυναίκες στο Ιράν έχουν αποδείξει ότι γνωρίζουν να τα διεκδικούν οι ίδιες με τους αγώνες τους, δεν θα τους τα δώσει ένα πόλεμος που σκοτώνει τις ίδιες και τις οικογένειές τους στο όνομά τους, βάζοντας φωτιά σε όλη την υφήλιο.
Η απελευθέρωση έρχεται από τους δικούς μας αγώνες. Η 8η Μάρτη παραμένει ημέρα αγώνα. Μέχρι η ισότητα και η ελευθερία να γίνουν πραγματικότητα για όλες.
Proud Seniors Greece – Ομάδα Υποστήριξης ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων 50 και άνω
