Πληθώρα κόσμου βρέθηκε το Σαββατοκύριακο στο Μπράιτον για να συμμετέχει στις εκδηλώσεις μιας από τις μεγαλύτερες Prideδιοργανώσεις του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία πραγματοποιήθηκε για 35η φορά!
Μιλώντας στο BBC Radio πριν από την έναρξη της παρέλασης, ο Τζακ Γκόνταρντ, μέλος της ΛΟΑΤΚΙ+ χορωδίας «Rainbow Chorus», χαρακτήρισε το Pride πάνω από όλα «μια χαρούμενη γιορτή». «Θα χορεύουμε όλη μέρα. Θα είναι υπέροχα», είπε.
Στο παρελθόν, η διοργάνωση του Pride στο Μπράιτον έχει δεχθεί επικρίσεις ότι έχει μετατραπεί σε «μια τεράστια μηχανή παραγωγής χρημάτων», η οποία «δεν δίνει πλέον απαραίτητα την αίσθηση ότι αποτελεί έναν χώρο για τα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας».
Η διοργάνωση δέχτηκε κριτική σχετικά με τις τιμές των εισητηρίων για ορισμένες από τις εκδηλώσεις, όπως τα εισιτήρια γενικής εισόδου που διατίθονταν για το φεστιβάλ Pride on the Park, τα οποία κυμαίνονται από 45 έως 350 λίρες. «Το Pride έχει χάσει κάπως το ριζοσπαστικό του πνεύμα προς όφελος των εταιρικών συμφερόντων», είχε δηλώσει νωρίτερα μία γυναίκα στο BBC. Ένα άλλο άτομο συμπλήρωσε ότι:«Όλοι όσοι γνωρίζω μποϊκοτάρουν το Pride».
Το Pride του Μπράιτον φαίνεται να αποφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη στην τοπική οικονομία, ενώ τα διοργανωτά αναφέρουν ότι έχει συγκεντρώσει περισσότερα από 1,4 εκατομμύρια λίρες για σκοπούς που αφορούν την ενίσχυση της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας.
Σε απάντησή του ο διοργανωτής του Pride, Πολ Κεμπ, είχε δηλώσει προηγουμένως ότι η εκδήλωση «απλώς δεν θα ήταν εφικτή χωρίς κάποιο επίπεδο χορηγικής υποστήριξης».
Η παρέλαση ξεκινά από το Χόουβ Λονς και ακολουθεί μια διαδρομή μέσω μεγάλων και σημαντικών οδών, όπως οι Κινγκς Ρόουντ, Γουέστ Στριτ, Νορθ Στριτ και Λόντον Ρόουντ, πριν ολοκληρωθεί κοντά στο πολύ κεντρικό Πρέστον Παρκ.
Οι πρώτες Pride πορείες στην περιοχή είχαν οργανωθεί ως διαμαρτυρία κατά του «Section 28», του αντί-ΛΟΑΤΚΙ νόμου που εισήγαγε η Συντηρητική κυβέρνηση της Μάργκαρετ Θάτσερ και ο οποίος απαγόρευε στους δήμους και τα σχολεία τη λεγόμενη «προώθηση» της ομοφυλοφιλίας.
Η Άμπιγκεϊλ Ντόμπι, μια συμμετέχουσα στην πρώτη Pride πορεία, θυμάται πόσο διαφορετικά ήταν τα πράγματα τότε, το 1991, όπου συμμετείχαν μόλις λίγες εκατοντάδες άνθρωποι. «Ήταν συναρπαστικό, αλλά και αγχωτικό. Νιώθαμε ευάλωτοι και δεχόμασταν λεκτικές επιθέσεις. Ωστόσο, ήταν σημαντικό να είμαστε ορατοί, να μας βλέπουν και να ακούγεται η φωνή μας», είπε.
Λίγο πριν την έναρξη των εκδηλώσεων ο βουλευτής των Εργατικών, Πίτερ Κάιλ, δήλωσε: «Ήρθα για πρώτη φορά στο Pride πριν από 20 χρόνια. Όταν θυμάμαι τον εαυτό μου τότε, να στέκομαι απλώς στο περιθώριο και να παρακολουθώ, και τώρα να είμαι ο βουλευτής της περιοχής από την οποία ξεκινά το Pride, συνειδητοποιώ πόσο μεγάλη διαδρομή έχω διανύσει», περιγράφει ο ίδιος ανατρέχοντας στο πρώτο του Pride.
Από το 2025, και μετά από ανακοινώσεις των διοργανωτών έχει ανασταλεί η συμμετοχή πολιτικών κομμάτων στις εκδηλώσεις του Pride στο Μπράιτον, σε ένδειξη στήριξης των τρανς δικαιωμάτων, που έχουν πληγεί από τις αντί-τρανς πολιτικές της βρετανικής κυβέρνησης. Ωστόσο, ορισμένα τρανς άτομα έχουν δηλώσει ότι ακόμη δεν αισθάνονται ευπρόσδεκτα στο Pride της περιοχής.
Με πληροφορίες από BBC.
