Ένα ακόμη επεισόδιο του ανανεωμένου GNTM προβλήθηκε χθες το βράδυ. Σε αυτό είδαμε τις διαγωνιζόμενες να περνούν την τελευταία τους δοκιμασία, πριν μπουν στο σπίτι και εξασφαλίσουν μια θέση στο παιχνίδι.

Ανάμεσα στα κορίτσια που διαγωνίστηκαν και η Έβελιν, η οποία δυστυχώς δεν κατάφερε να περάσει. Πράγα που έκανε την ίδια να στεναχωρηθεί και να ξεσπάσει σε κλάμματα.

Φυσικά η εκπομπή – για ριάλιτι μιλάμε άλλωστε – επέλεξε να δώσει αρκετό τηλεοπτικό χρόνο στην αντίδραση της τρανς κοπέλας, ενώ επέλεξε να μας δείξει ότι χρειάστηκε να παρέμβει κάποιος ψυχολόγος, προκειμένου να ηρεμήσει.

Σε αυτό το σημείο να πω ότι, αν και πολλές φορές έχουμε παρακολουθήσει παίκτες-παίκτριες να ξεσπούν στο παιχνίδι, είναι η πρώτη (αν δεν κάνω λάθος) που βλέπουμε έναν ψυχολόγο να παρεμβαίνει (ή η πρώτη φορά που η εκπομπή αποφασίζει να το δείξει). Δεν ξέρω αν παρακολουθείτε τον συλλογισμό μου …

Εκεί που θα ήθελα να σταθώ, όμως, είναι στα όσα είπε η Έβελιν στους κριτές πριν αποχωρήσει.

«Απογοητεύτηκα. Μπορεί να πήγαν λάθος τα πράγματα στο Bootcamp, αλλά δεν μου δώσατε μια ευκαιρία να επανορθώσω ενώ μου λέγατε ότι μπορώ να αλλάξω τον κόσμο στην Ελλάδα».

Από την αρχή του παιχνιδιού έχει γίνει σαφές ότι το GNTM (κυρίως φέτος) χρησιμοποιεί τη διαφορετικότητα για λόγους εμπορικότητας. Προβάλλει τις ιστορίες των τρανς ατόμων και τονίζει την υποστήριξη των κριτών σ΄αυτές (συνήθως με μεγάλες κουβέντες), χωρίς όμως ποτέ να δίνεται κάποια ευκαιρία. Γιατί πάντα στο GNTM τα κουήρ/τρανς άτομα έχουν κακές στιγμές ή δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από το παιχνίδι.

Και αυτό είναι εξαιρετικά πληγωτικό. Και τα λόγια της Έβελιν το περιέγραψαν με τον καλύτερο τρόπο.

 

 

  • ΕΤΙΚΕΤΕΣ
  • GNTM
Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!