Αυτές τις μέρες, πολλές ιστοσελίδες δίνουν τις επιλογές των κριτικών κινηματογράφου και μη για τις λίστες με τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς που πέρασε. Παρόλο που αυτό αποτελεί μια διαθλασμένη κριτική, γιατί περνά μέσα από το βλέμμα του συγκεκριμένου ατόμου που την ασκεί, αποτελεί ταυτόχρονα κι ένα βαρόμετρο για την κινηματογραφική σοδειά.
Θεωρήσαμε χρήσιμο λοιπόν να καταγράψουμε τις σημαντικότερες κουήρ ταινίες που προβλήθηκαν στην Ελλάδα μέσα στη χρονιά που πέρασε και όπως θα διαπιστώσετε, σε αντίθεση με διάφορα άκυρα και ομοφοβικά σχόλια που εκφέρονται τελευταία για «παντοκρατορία» των λοατκι+ ταινιών, δεν ήταν τελικά και τόσες πολλές! Αντίθετα, διαπιστώσαμε ότι ουκ ολίγα κουήρ διαμαντάκια που έκαναν το πέρασμά τους από φεστιβάλ και διακρίθηκαν στο εξωτερικό ή και στην Ελλάδα, δεν βρήκαν (ακόμη;) το δρόμο προς τις αίθουσες. Θα σταθούμε και σε αυτά.
11. Πρώτος έρωτας/Young hearts του Άντονι Σατεμαν
Ο δεκατετράχρονος Ελίας ενθουσιάζεται με τον δεκατριάχρονο νεοφερμένο γείτονά του, Αλεξάντερ, όμως μόλις ο τελευταίος του εκμυστηρευτεί ότι του αρέσουν τα αγόρια, το βάζει στα πόδια… Η ταινία τον ακολουθεί μέχρι να δει τα πράγματα αλλιώς.
10. Κιούκα πριν το τέλος του Καλοκαιριού του Κωστή Χαραμουντάνη.
Με αφορμή μια ιστορία διακοπών στον Πόρο, εξερευνούνται ζητήματα όπως η οικογένεια και οι δεσμοί που ενώνουν τα μέλη της και αποδομούνται εν τέλει σημαντικά στερεότυπα της πατριαρχικής αντίληψης
9. WICKED FOR GOOD του Τζον Μ.Τσου
Η συκοφαντημένη στο πρώτο μέρος της ταινίας «κακιά μάγισσα» της Δύσης, Άλφαμπα επιστρέφει αποφασισμένη να αποκαταστήσει το όνομά της, ενάντια στον δολοπλόκο μάγο Οζ και την κουστωδία του. Ένα χορταστικό υπερθέαμα με αλληγορικές διαστάσεις!
8. Σύλβια Ρόμπιν του Παναγιώτη Ευαγγελίδη
Ο Παναγιώτης Ευαγγελίδης ακολουθεί με την κάμερά του την τρανς γυναίκα Σύλβια και ξεδιπλώνει τη δική της ιστορία τραύματος και μετάβασης.
7. Σκοτώστε τον τζόκει του Λουίς Ορτέγκα
Ο Ρέμο Μανφρεντίνι, ένας «τελειωμένος» από τις καταχρήσεις τζόκεϊ, μετά από μια μοιραία κούρσα καταλήγει στο νοσοκομείο, όπου συνέρχεται ως Ντολόρες-Λόλα, ουσιαστικά ξαναγεννάται με θηλική ψυχή και περιφέρετει στους δρόμους του Μπουένος Άιρες καταδιωκόμενος από έναν γκαγκστερ.
6. Αγάπη μόνο (Love) του Νταγκ Γιόχαν Χάουγκερουντ
Ενήλικες αντιμετωπίζουν την αναζήτηση της σεξουαλικής ικανοποίησης ξέχωρα από τον ρομαντικό έρωτα, όχι όμως χωρίς αρχές. Με την ειλικρίνεια και ευαισθησία που διακρίνει τον Νορβηγό δημιουργό.
5. Το φιλί της γυναίκας – αράχνης του Μπιλ Κόντον
Κομμουνιστής συγκατοικεί με δηλωμένο (και καταδικασμένο) γκέι στις φυλακές της χούντας της Αργεντινής. Βασισμένο στο θεατρικό μιούζικαλ σε σενάριο Τέρενς Μακ Νάλι, Η Τζένιφερ Λόπεζ σε μεγάλα κέφια (γυναίκα – αράχνη είναι αυτή).
4. Queer του Λούκα Γκουαντανίνο
Μια δύσκολη κινηματογραφική και ψυχολογική κατάβαση στο (queer) σύμπαν του Ουίλιαμ Μπαροουζ. Άνιση, αλλά αξίζει! (Bonus η ερμηνεία του Ντανιελ Κρεγκ).
3. Sorry, baby της/του Εύα Βίκτορ
Πώς ξεπερνιέται μια εμπειρία κακοποίησης; Πώς «την παλεύει» η επιζήσασα; Τι σημάδια αφήνει πίσω; Γιατί μετράνε οι άνθρωποι που στέκονται στο πλάι της; Το σινεμά της ενσυναίσθησης στα καλύτερά του.
2. Baby του Μαρσέλου Καετάνου
Η γλυκόπικρη πορεία ενηλικίωησς του Ουέλλιγκτον – Baby, ενός δεκαεπτάχρονου γκέι που βγαίνει από το αναμορφωτήριο, διεκδικώντας την επιβίωση, αλλά και τον έρωτα και την αξιοπρέπεια στο σημερινό Σάο Πάολο.
1. Όλα θα πάνε καλά /All Shall Be Well του Ρέι Γιουνγκ
Μια γυναίκα χάνει τη σύντροφό της μετά από 30 χρόνια κοινής ζωής στο σύγχρονο Χογκ-Κογκ, και η ανυπαρξία νομικής κατοχύρωση της σχέσης ομόφυλων ζευγαριών τη βάζει μπροστά σε απρόβλεπτες δοκιμασίες.
Οι ταινίες του 2025 που δυστυχώς δεν είδαμε σε διανομή στις αίθουσες (ακόμη;):
- Ato Noturno (Night Stage) των Μάρκο Ρεολόν και Φελίπε Ματζνμπάχερ από τη Βραζιλία, ένα queer θρίλερ με πολιτικές αιχμές, που ακολουθεί έναν φιλόδοξο χορευτή που μέσω dating app συνευρίσκεται με τον …ανερχόμενο υποψήφιο δήμαρχο του Πόρτο Αλέγρε. Ακόμη μία πρωτότυπη ανάδειξη της σχέσης προσωπικού – πολιτικού σε μια συγκυρία με αλλαγές και προκλήσεις.
- Lesbian space princess των Έμα Χιου Χομπς και Λίλα Βάργκις: Φουτουριστική λεσβιακή περιπέτεια (βραβείο Teddy στη Μπερλινάλε)
- Peter Hujar’s Day του Άιρα Σακς: Αναβίωση της πρωτοποριακής σκηνής της Νέας Υόρκης του 1970 μέσω μιας πολύωρης συνομιλίας-εξομολόγησης ενός από τους συντελεστές της, του φωτογράφου Πίτερ Χούτζαρ.
- The Wedding Banquet του Άντριου Αν: Ριμέικ της θρυλικής ομώνυμης ταινίας του Αγκ Λι. Αυτό μόνο.
- History of sound του Όλιβερ Ερμάνους: Γκέι δράμα στη σκιά του Α΄παγκοσμιου πολέμου.
- Με πολιτικά ρούχα (Plainclothes): Στη δεκαετία του 1990 ένας ελκυστικός undercover αστυνομικός, παγιδεύει γκέι άντρες που ψωνίζονταν σε δημόσιες τουαλέτες, κάπου στα προάστια της Νέας Υόρκης, μέχρι που έρχεται αντιμέτωπος με τη σεξουαλική του αφύπνιση. Βραβείο Mermaid στο 66ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
- Jimpa της ΣόφιΧάιντ: Μια Αυστραλιανή οικογένεια επανενώνεται στο Άμστερνταμ, ώστε το nonbinary εγγόνι να γνωρίσει τον παλαίμαχο γκέι ακτιβιστή παππού του, με απρόβλεπτες συνέπειες.
