Άλλη μια τρανς γυναίκα, έφυγε από τη ζωή λόγω ασιτίας.
Ήταν άπορη, έπαιρνε κάποιο συσσίτιο από την εκκλησία , πουλούσε χαρτομάντηλα στα φανάρια.
Ετών 81!
(Και μόνο που το γράφω, ντρέπομαι).
Με την αρωγή 2-3 ανθρώπων από τη γειτονιά της ,νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο Παμμακάριστος στα Πατήσια.
Ένας μήνας νοσηλείας , αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε.
Δεν είχε και πολλές δυνατότητες σίτισης πριν εισαχθεί, αλλά δεν έτρωγε και στο νοσοκομείο.
Ήταν φανερό πως είχε παραιτηθεί.
Και το λέω αυτό διότι οι γιατροί ήταν αισιόδοξοι πως θα τα καταφέρει, αλλά δεν…
Εκτός του σοκαριστικού της υπόθεσης να πεθαίνει άνθρωπος από ασιτία το 2026 – έχουμε και τον πρόσφατο θάνατο της Βαγγελιώς από την ίδια αιτία – έχουμε και μια άκρως τρανσφοβική αντιμετώπιση από τη διοίκηση του νοσοκομείου.
Να καταστήσω σαφές πως είναι αυτονόητο – λόγω της οικονομικής ανέχειας – πως δεν είχε προβεί στη διαδικασία αλλαγής εγγράφων βάσει της νομοθεσίας για τη Νομική Αναγνώριση Ταυτότητας Φύλου 4491/2017 .
Το νοσοκομείο αρνείται να την ντύσουμε στο τελευταίο της ταξίδι με τα ρούχα που φορούσε και την εκπροσωπούσαν όλη της της ζωή.
(μάλιστα κάποια κυρία από τη γειτονιά , έβαλε στο ερμάριο της ένα αντρικό κοστούμι «για όταν έρθει η ώρα»).
Τα λόγια από το γραφείο κίνησης του νοσοκομείου αλλά και από την κοινωνική υπηρεσία του, ήταν επακριβώς αυτά : Αν θέλετε να της φορέσετε φουστάνι, να πληρώσετε και τα έξοδα κηδείας εσείς.
Για να είμαι ξεκάθαρη, επειδή συγγενείς δεν υπάρχουν έτσι ώστε να την θάψουν όπως επιθυμούν, νομικά δεν μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικό.
Εκτός και αν είχαμε την δυνατότητα να ακολουθήσουμε την προσταγή του νοσοκομείου και να την θάψουμε με δικά μας χρήματα – κάτι που δεν είναι εφικτό.
Ηθικά όμως, αν υπάρχει κάποια συνείδηση, αν λειτουργείς ως άνθρωπος – άνω + θρώσκω δηλαδή, αυτός που κοιτάζει ψηλά – στον θάνατο σκύβεις, υποκλίνεσαι, καθώς είναι η τελευταία πράξη της ζωής.
Είναι αδιανόητο το πρόσχημα του «κανονισμού» όταν το φέρεις, για έναν άνθρωπο που υπέφερε όλη του ζωή – όσο ωραίες στιγμές και να είχε μέσα σε αυτήν.
Μιλάμε για εποχές πολύ σκληρές, απάνθρωπες, περιφρονητικές, εκμηδενιστικές.
Και στον θάνατο βρε απάνθρωποι δεν μπορείτε να δείξετε λίγο σεβασμό για μια ψυχή που έφυγε μόνη σε ένα ψυχρό δωμάτιο νοσοκομείου;
Να φύγει παντέρημη – διότι δεν επιτρέπεται παρουσία στην ταφή, αφού δεν είσαι συγγενής, είπαν – και στο χώμα;
Αν όντως ισχύει αυτή η συνθήκη, στο Ιπποκράτειο με τη Βαγγελιώ, γιατί παράκαμψαν τους «κανονισμούς» οι γιατροί και οι αρμόδιες υπηρεσίες του και φέρθηκαν με ανθρωπιά και σεβασμό σε ένα νεκρό;
• Θα αποταθούμε όπου μπορούμε, όπου υπάρχει χώρος να ακούσει και νοιώσει.
** Παρακαλώ κοινοποιείστε όσο μπορείτε.
Μπας και ασκηθεί κάποια μορφή κοινωνικής πίεσης .
TransGender Greece
Άννα Κουρουπού – Βανέσα Βενέτη Κοττίκα
