Τον «ωμό μισαναπηρισμό» ενός βίντεο της Εταιρίας Προστασίας Σπαστικών καταγγέλλει η Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων: «Μηδενική Ανοχή».
Το βίντεο με τίτλο «Πανελλήνια Εκστρατεία: Λιγότερα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση κάθε χρόνο» έκανε πρεμιέρα πριν λίγες εβδομάδες και υποτίθεται ότι είναι μέρος μας εκστρατείας «για την ασφαλή προγεννητική, περιγεννητική και μεταγεννητική φροντίδα με στόχο την πρόληψη της εγκεφαλικής παράλυσης».
Το διαφημιστικό σποτ της εκστρατείας, ωστόσο, «θα μπορούσε να είναι διαφημιστικό για το Τ4 στη ναζιστική Γερμανία», τονίζει η Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων.
«Αυτό που πλασάρεται ως “ενημέρωση” από έναν φορέα που υποτίθεται ότι σχετίζεται με την “προστασία” ανθρώπων με τη συγκεκριμένη βλάβη είναι ωμός μισαναπηρισμός.
«Διότι το κεντρικό τους τέχνασμα αποτελεί την πιο διαδεδομένη ταύτιση. Ταυτίζουν τη βλάβη με την αναπηρία και την αναπηρία με την ανικανότητα», προσθέτει η ομάδα.
Ακολουθεί το κείμενο της Κίνησης Χειραφέτησης Αναπήρων:
Λιγότερα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση κάθε χρόνο ή λιγότερες «εταιρείες προστασίας» που πουλάνε ευγονική;
Παραμονές Χριστουγέννων του 2025 έκανε πρεμιέρα διαφημιστικό βίντεο της «Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών» με τίτλο «Πανελλήνια Εκστρατεία: Λιγότερα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση κάθε χρόνο».
Στο σποτ, μια έγκυος μπαίνει σε ένα πάρκο, όπου μια άλλη γυναίκα παίζει με έναν νεαρό αγόρι σε αμαξίδιο. Η εικόνα γλιστράει σε ένα παιδικό δωμάτιο. Eνα νέο ζευγάρι το ετοιμάζει για να υποδεχτεί το μωρό του. Με εναλλαγή πλάνων ανάμεσα στο παιδί στο αμαξίδιο και το ζευγάρι που περιμένει τη γέννηση, ο αφηγητής ξεφουρνίζει τον «στόχο». «Να προφυλάξουμε από την αναπηρία το παιδί που δεν γεννήθηκε ακόμα, δίνοντας ένα μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας».
Θα μπορούσε να είναι διαφημιστικό για το Τ4 στη ναζιστική Γερμανία — εκείνη τη «λογική» που ξεκινάει με υγεία/πρόληψη/ κόστος διαβίωσης και καταλήγει στο ποιος αξίζει να υπάρχει.
Δεν είναι, προφανώς.
Είναι όμως μια σύγχρονη ευγονική πρακτική, πλήρως κανονικοποιημένη, τόσο κανονικοποιημένη που την Παγκόσμια Ημέρα Εγκεφαλικής Παράλυσης, στις 6 Οκτωβρίου, μια μέρα που υποτίθεται πως υπηρετεί ενημέρωση, κατανόηση, αποδοχή, ένταξη και δικαιώματα, η Βουλή των Ελλήνων φωταγωγήθηκε με το μήνυμα της εκστρατείας «Λιγότερα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση κάθε χρόνο», με την ευγενική άδεια του προέδρου της, Νικήτα Κακλαμάνη.
Αυτό που πλασάρεται ως «ενημέρωση» από έναν φορέα που υποτίθεται ότι σχετίζεται με την «προστασία» ανθρώπων με τη συγκεκριμένη βλάβη είναι ωμός μισαναπηρισμός.
Διότι το κεντρικό τους τέχνασμα αποτελεί την πιο διαδεδομένη ταύτιση. Ταυτίζουν τη βλάβη με την αναπηρία και την αναπηρία με την ανικανότητα.
Σβήνουν τη ζωή μας με ένα σλόγκαν, κι ύστερα μας χαρίζουν ένα χαμόγελο «ελπίδας».
Η «πρόληψη» τους λειτουργεί προπαγανδιστικά μέσω της εξιδανικευμένης κανονικότητας, του δόγματος ότι το μόνο επιθυμητό πρότυπο είναι το σώμα χωρίς βλάβη, το σώμα που δεν ενοχλεί, δεν αξιώνει ένταξη, δεν διαφοροποιείται από το «κανονικό».
Ο τελικός τους στόχος δεν είναι αθώος, ούτε «επιστημονικός», ούτε «ανθρωπιστικός». Τον αναφέρουν ξεδιάντροπα . Να «προφυλάξουν από την αναπηρία» το παιδί που δεν γεννήθηκε ακόμη, δηλαδή το έμβρυο.
Αυτή δεν είναι αθώα πληροφόρηση. Είναι αξιακή δήλωση.
Αποτελεί το μήνυμα ότι η βλάβη είναι κάτι από το οποίο πρέπει να «σωθεί» ένα παιδί, άρα η ζωή με βλάβη παρουσιάζεται ως ανεπιθύμητη, ως λάθος, ως κάτι που καλό θα ήταν να μη συμβεί.
Είναι η κλασική φόρμουλα της «προσωπικής τραγωδίας» και των βιοϊατρικών θεσφάτων. Η βλάβη ως συμφορά και η κοινωνία ως χειροκροτητής της εξαφάνισης μας.
Κι εδώ έρχεται η χυδαιότητα της διγλωσσίας τους.
Δηλώνουν ότι «πιστεύουν στις ικανότητες και τις απέραντες δυνατότητες των ανθρώπων με εγκεφαλική παράλυση», αλλά το «ιδανικό» τους μέλλον είναι να μην συνεχίσουν να υπάρχουν, να βασανίζονται, να υποφέρουν «αυτοί» και οι γονείς τους.
Ξεκάθαρη ευγονική λογική σε περιτύλιγμα καθωσπρεπισμού.
Εμείς, οι ανάπηροι, δεν διεκδικούμε τη συγκίνηση σας και σίγουρα δεν διεκδικούμε έναν κόσμο «απαλλαγμένο» από την ύπαρξή μας.
Διεκδικούμε δικαιώματα και υλικούς όρους ζωής, ένταξη, υποστήριξη, τεχνολογία, προσβασιμότητα, μη διαχωρισμένη εκπαίδευση, εργασία προσαρμοσμένη στις ανάγκες μας, κοινότητα που δεν μας πετάει έξω και μετά προσποιείται ότι «λυπάται».
Σταματήστε να πουλάτε τις βλάβες στα σώματά μας ως ανικανότητα ώστε να δικαιολογήσετε την εξάλειψη μέσα από την καμουφλαρισμένη «πρόληψη».
Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τις ζωές μας σαν μισαναπηρικό σκιάχτρο για να πειθαρχείτε τις μέλλουσες μητέρες με ενοχή και φόβο.
Οι ζωές των αναπήρων με εγκεφαλική παράλυση ΜΕΤΡΑΝΕ.
Κι όποιος τις μετράει για να τις μειώσει, δεν «προστατεύει».
Επιτίθεται.
ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ
Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων
