Την Τρίτη 27 Φεβρουαρίου (8 μ.μ.), στο Polis Art Cafe (Πεσμαζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου) θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση του βιβλίου Maid Mom Maid Mermaid.

Πρόκειται για το πρώτο ολοκληρωμένο θεατρικό έργο του Γιώργου Νικολαΐδη και εκδόθηκε μέσα στο 2017 από τις εκδόσεις Σοκόλη.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν: Κωστής Παπαϊωάννου, εκπαιδευτικός, τέως Γ.Γ. Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Νίκος Καραγέωργος, σκηνοθέτης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, Φωτεινή Σιάνου, ακτιβίστρια για την Ειρήνη, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Ισότητα των Φύλων

Αποσπάσματα θα διαβάσουν οι ηθοποιοί: Ζωή Ξανθοπούλου & Κώστας Φαλελάκης

Λίγα λόγια για το έργο

Το πρώτο μέρος πήρε την μορφή παράστασης, σε σκηνοθεσία Ζωής Ξανθοπούλου, με τον τίτλο MAIDen, υπό την αιγίδα του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ). Η MAIDen ξεκίνησε το ταξίδι της από το Εδιμβούργο της Σκωτίας, όπου και έκανε την πρεμιέρα της στο SYN FESTIVAL. Ανέβηκε, στη συνέχεια, στην Αθήνα για δύο σεζόν (Θέατρο 104). Ταξίδεψε στην Πάτρα (Θέατρο ACT) και στη Θεσσαλονίκη (Θέατρο Τ). Και, για μια φορά ακόμη, εκτός Ελλάδας, στη Βαρκελώνη (NAU IVANOW) της Ισπανίας. Συστήθηκε, επίσης, στο αθηναϊκό κοινό και, συγκεκριμένα, σε ειδικές ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, μέσα από τρεις εξειδικευμένες θεματικές εκδηλώσεις-παραστάσεις αφιερωμένες στην εξάλειψη της έμφυλης βίας (ΚΕΘΙ, Δήμος Αθηναίων, Τμήμα Ισότητας ΟΤΟΕ). Ποια είναι όμως η Maiden; Είναι μια γυναίκα σύζυγος, εργαζόμενη, μάνα, κόρη, δούλα, μια γυναίκα ανάμεσα στη βιολογική υπόσταση και την κοινωνική εικόνα. Μια γυναίκα που ψάχνει μάταια να βρει την ταυτότητά της μέσα από μία ιδιότητα ή και από πολλές. Να αυτοπροσδιοριστεί, καταφεύγοντας κάθε φορά σε έναν ατέρμονο και μάταιο ετεροπροσδιορισμό… ή –εναλλακτικά (;)– στη φαντασία…  Το Mom Made Mermaid (δεύτερο και τρίτο μέρος μαζί) είναι η συνέχεια.  Τρία Μ στην σειρά: Μάνα, Μητέρα, Μαμά. Μάνα-γυναίκα, μάνα-κόρη, μάνα-σύζυγος, μάνα-παρθένα, μάνα-αγία, μάνα-μητέρα του «υιού των ανθρώπων». Μάνα… Μήτηρ Θεού. Αυτή η αρχετυπική Μήτρα, η αρχή των πάντων. Η άχρονη μάνα, πάντα η ίδια, εκεί, δίχως ηλικία. Παντού και πάντα παρούσα.  Και, φυσικά, η Δημιουργία. Το παιδί. Ο γιος. Ο γιος παιδί, ο γιος έφηβος, ο γιος ενήλικας (;). Αυτό το αντικείμενο λατρείας, ιδιοκτησίας, ιδιοχρησίας. Αυτό το πολύτιμο δημιούργημα, αυτό το δώρο (της ίδιας στον εαυτό της). Η μάνα θεότητα που δημιουργεί και καταστρέφει, με συντροφιά την ίδια την Παναγία, ως ισάξιο συνομιλητή της. Η Μάνα που (όπως και η κάθε μάνα –μήτρα– φέρουσα εντός της το δημιούργημα) ζητά πίσω αυτό που της ανήκει. Αυτό που εμφυτεύτηκε από τον «Κύριο» εντός της, χωρίς τη συγκατάθεσή της, που αποσπάστηκε, με φωνές και ουρλιαχτά, από το ίδιο της το σώμα και, πάλι, δίχως τη συγκατάθεσή της.  Κι ο γιος, κι αυτός εκεί, σε μία αδιάκοπη πάλη μεταξύ της γονεϊκής υποχρέωσης και της υποχρέωσης στον εαυτό του. Τη μία και μοναδική υποχρέωση: της εξατομίκευσης, της αυθυπαρξίας. Βαδίζοντας τα στάδια του μεγαλώματός του ένα-ένα, βασανιστικά όσο και απελευθερωτικά, μέχρι την τελική μεταμόρφωσή του προς το άφυλο ψάρι. Ένα πλάσμα που δεν θα ορίζεται από την ταυτότητα φύλου του. Δίχως τα κοινωνικά στερεότυπα και τους έμφυλους προκαθορισμούς που θέλουν να το ετεροπροσδιορίζουν. «Χωρίς γεννητικά όργανα, χωρίς παντελόνι, χωρίς φούστα», όπως μας λέει το ίδιο. Επιλέγοντας ένα σώμα που θα αφεθεί στη δύναμη του νερού. Στη ροή.  Να λοιπόν, μπροστά μας αυτό το αρχέγονο δίδυμο μάνας-γιου. Αυτή η γνωστή (;) σχέση: οριακή, απόμακρη, επικίνδυνα κοντινή. Μία σχέση σαρκοβόρα, που αρρωσταίνει, που γιατρεύει και γιατρεύεται. Μια Θεία σχέση. Μια σχέση ιδωμένη τούτη τη φορά… αλλιώς. Και μ’ ένα τέλος… άλλο. Ως αρχή.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Γιώργος Νικολαΐδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Σπούδασε Υποκριτική στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη, από όπου αποφοίτησε το 2006. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής (με τους Έκτορα Λυγίζο και Νίκο Καραγέωργο), χορού (με τις Μάρθα Κλουκίνα και Αντιγόνη Γύρα), σωματικής παραστατικής τέχνης / θεάτρου (με το Γιάννη Ο. και την Ιωάννα Καμπυλαυκά). Εργάστηκε ως ηθοποιός-performer στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συνεργάζεται σε τακτική βάση με τη χοροθεατρική ομάδα «Κινητήρας» της Αντιγόνης Γύρα, την ομάδα σωματικού θεάτρου «Splish Splash» του Γιάννη Ο. και τη θεατρική ομάδα Υπό το Μηδέν του Νίκου Καραγεώργου.Έχει γράψει τρία θεατρικά έργα. Σήμερα, εργάζεται ως εκπαιδευτής ενηλίκων στον Εκπαιδευτικό Όμιλο «Νίκος Αμάραντος» και ως εκπαιδευτής ενηλίκων-εμψυχωτής σε βιωματικά σεμινάρια ψυχολογίας και αυτογνωσίας, και σε θέματα έμφυλων ταυτοτήτων.  Έχει προσφέρει εθελοντική εργασία σε ομάδες και συλλογικότητες που ενεργοποιούνται στο προσφυγικό-μεταναστευτικό ζήτημα. Εργάστηκε ως συντονιστής πρότζεκτ δημιουργικής απασχόλησης παιδιών στη Δομή Φιλοξενίας Προσφύγων Ελληνικού. Συνεργάζεται-συμμετέχει σε δράσεις του Δικτύου Γυναικών Μεταναστριών «Melissa Network».

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο bill_thanau@yahoo.gr. Cu!