Στη 12η διοργάνωση του Φεστιβάλ Υπερηφάνειας της Αθήνας βρέθηκε εχθές η Περιφερειάρχης Ρένα Δούρου, καθώς η Περιφέρεια Αττικής στηρίζει δυναμικά και φέτος τον θεσμό. Εμείς μιλήσαμε με την κ. Δούρου για τον ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης σε θέματα διεκδίκησης ισότητας.

Γιατί η Περιφέρεια Αττικής στηρίζει το Athens Pride;

Εκτιμώ ότι η κρίση χρέους και οι δημοσιονομικές πολιτικές είναι ένα εξαιρετικό άλλοθι για να θεωρηθούν πολυτέλεια τα ζητήματα ισότητας και ο αγώνας εναντίον των διακρίσεων. Εκτιμώ -και ακούγεται ίσως πάρα πολύ προκλητικό- ότι ακόμα και για την πολυπόθητη ανάπτυξη, θέλουμε μια κοινωνία των ίσων ευκαιριών και τη θέλουμε για όλους. Φοβάμαι πολύ όλους εκείνους, ακόμα και μέσα στην κοινότητα, που θεωρούν ότι προτεραιότητα αυτή τη στιγμή θα πρέπει να είναι τα οικονομικά μεγέθη και να πάει λίγο πιο πίσω ο αγώνας για την ισότητα και ο αγώνας εναντίον των διακρίσεων. Φοβάμαι ακόμα που δεν έχουμε μια ισχυρή κοινότητα στην Ελλάδα που να καταλαβαίνει ότι πρέπει με συναίνεση να δώσει τη μάχη έξω απ΄αυτό και όχι μέσα στα σπλάχνα της κοινότητας. Εμείς ως περιφέρεια, γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, ότι χωρίς τυμπανοκρουσίες, με ουσιαστικό τρόπο δε θέλουμε να ξεχαστεί μία μεγάλη μερίδα έκφρασης συμπολιτών μας που το 2016, σε μια ευρωπαϊκή χώρα – θα την πω τη λέξη – βασανίζεται.

Τι είδους υποστήριξη προσφέρει η Περιφέρεια;

Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι ο 1ος και 2ος βαθμός τοπικής αυτοδιοίκησης δεν έχει νομοθετική εξουσία. Ίσως θα ήταν αλλιώς τα πράγματα, αν η περιφέρεια μπορούσε και να νομοθετήσει. Το πιο απλό είναι η οικονομική υποστήριξη αυτών των εκδηλώσεων που μας δίνουν ορατότητα, σας δίνουν ορατότητα. Θέλω όμως να πιστεύω ότι και με τη βοήθεια ευρωπαϊκών προγραμμάτων θα μπορέσουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα και η οικονομική υποστήριξη να μην είναι μόνο σε εκδηλώσεις, αλλά και να αφορά σε ουσιαστικά προβλήματα της LGBTQΙ+ κοινότητας και βεβαίως μην ξεχνάμε ότι ανάμεσα στους ξεριζωμένους που περνούν τα διεθνή ύδατα της πατρίδας μας, υπάρχουν πρόσφυγες που έχουν κυνηγηθεί και για την ταυτότητα τους και για τον προσανατολισμό τους. Σ΄αυτές τις δομές, η Περιφέρεια δεν ξεχνά και ξέρετε δίνει μια μάχη, έναντι της straight κοινότητας που κάθε φορά μας λέει, “μα δεν έχετε λύσει τόσα προβλήματα και καταγίνεστε μ΄αυτό;”. Δεν λέω ότι περνάμε πιο άσχημα, απ΄ότι περνάει η LGBTQΙ+ κοινότητα εντός της ελληνικής επικράτειας, αλλά πιστέψτε μας και για εμάς δεν είναι εύκολο να προσπαθούμε να έχουμε στην ατζέντα μας τα θέματα αυτά. Υφιστάμεθα και εμείς ένα πολιτικό μπούλινγκ, αλλά δεν κάνουμε πίσω. Επίσης, πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι αυτή η ιστορία δεν είναι αυτοαναφορική. Γι΄αυτό και σήμερα μια μεγάλη ομάδα από τους περιφερειακούς συμβούλους, οι οποίοι είμαστε straight, είναι εδώ. Δεν είναι μια ιστορία των ανθρώπων που έχουν άλλον προσανατολισμό απ΄αυτόν που θεωρείται κανονικότητα. Εάν δεν μας έχετε κι εμάς στον πλευρό σας, θα θεωρείται αυτοαναφορικό, θα βαίνει συρρικνούμενο και θα νικήσουν όσοι λένε ότι πρέπει να έχουμε άλλες προτεραιότητες.

Ένα προσωπικό σχόλιο για τη νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου. Πόσο κοντά είμαστε;

Είστε πολύ νέος. Θα πρέπει να ψάξετε πίσω σε μια συνέντευξή μου στην Ελευθεροτυπία, πολλά χρόνια πριν (γύρω στο 2004) και θα δείτε ότι από τότε ως Ελληνίδα και Ευρωπαία πολίτης έχω μια πολύ σταθερή άποψη γι΄αυτά τα ζητήματα. Και ξέρετε για εμάς που είμαστε λίγο μεγαλύτεροι από εσάς, δεν ήταν καν αυτονόητη και η περσινή κατάκτηση. Σας λέω, λοιπόν, ότι με πίστη και συνέπεια μπορούμε κατακτήσεις, που πριν 10 -15 χρόνια θεωρούνταν αδύνατες, να τις δούμε να υλοποιούνται.΄Ετσι, θέλω να σας πω – αν δεν βρείτε εκείνη τη συνέντευξή μου- και για τα ζητήματα τεκνοθεσίας και για τα ζητήματα ταυτότητας, ήμουν απ΄αυτούς στον τότε ΣΥΝ αλλά και σήμερα που λέω ότι θα έπρεπε να είχαν λυθεί πολλά χρόνια πριν. Είμαι όμως αισιόδοξη. Είμαι πολύ αισιόδοξη ότι μπορεί, αν όχι στο επόμενο pride, αλλά πολύ σύντομα να ψάχνουμε να βρούμε καινούρια διεκδίκηση.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!