Διαβάστε την αρχική τοποθέτηση της Βασιλικής Κατριβάνου, κατά τη σημερινή ζητήση του ν/σ για το σύμφωνο συμβίωσης στην ολομέλεια της Βουλής.

Μια φίλη μου λεσβία, ακτιβίστρια, μου είπε πριν δυο μέρες:

«Είναι απίστευτο συναίσθημα, ξαφνικά, ενώ φυσικά και το ξέρεις, να νιώθεις ότι υπάρχεις, ότι είσαι ορατή, ότι αναγνωρίζεσαι. Αντιλαμβάνομαι αλλιώς τον εαυτό μου με το σύμφωνο, θετικά – και όχι μέσα από τα αρνητικά κοινωνικά στερεότυπα».

Και ένας άλλος φίλος γκέι έλεγε:

«Τόσα χρόνια ακτιβιστής, και η μάνα μου το συνειδητοποίησε τώρα με το σύμφωνο ότι είμαι εντάξει, ότι δεν είμαι το πρόβλημα, αλλά το πρόβλημα είναι η ομοφοβία των άλλων».

***

Το σύμφωνο λοιπόν, το διευρυμένο σύμφωνο για τα ομόφυλα και ετερόφυλα ζευγάρια. Κάτι στοιχειώδες και αυτονόητο. Μπορούμε, αλήθεια, να χαιρόμαστε για κάτι τόσο στοιχειώδες, να το θεωρούμε σημαντικό; Γιατί, αν το καλοσκεφτούμε, άξιο συζήτησης δεν είναι ότι θεσμοθετείται το σύμφωνο, αλλά το ότι χρειάστηκε τόσος χρόνος, τόσοι αγώνες, ιδίως της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας για να γίνει – της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, που τη βλέπω σήμερα και στα θεωρεία και έξω από τη Βουλή. Ότι υπήρξε τόση δυσκολία από πλευράς του ελληνικού κράτους, παρότι αυτό αποτελούσε ρητή υποχρέωσή του, μετά την καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Επειδή λοιπόν το αυτονόητο δεν υπήρξε καθόλου αυτονόητο, ναι, μπορούμε να χαιρόμαστε. Σήμερα είναι μια μεγάλη στιγμή, όχι μόνο για τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, αλλά γενικότερα για την ισονομία και τα δικαιώματα στην Ελλάδα. Γιατί με το σύμφωνο που θεσμοθετείται γίνονται δύο αποφασιστικά βήματα.

Το πρώτο είναι η άρση των διακρίσεων σε βάρος συμπολιτών μας λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού. Και το δεύτερο είναι η γενικότερη αναβάθμιση του συμφώνου συμβίωσης, για ομόφυλα και ετερόφυλα ζευγάρια. Αναγνωρίζονται οι οικογενειακοί δεσμοί μεταξύ των μερών και επιτέλους αναγνωρίζονται και στα μέρη του συμφώνου, όπως και στους συζύγους, όλα τα δικαιώματα: ασφαλιστικά, συνταξιοδοτικά, εργασιακά, φορολογικά, κληρονομικά κτλ).

Το διευρυμένο σύμφωνο συμβίωσης αποτελεί σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση της ισονομίας και των δικαιωμάτων. Ωστόσο, η σημασία του θα κριθεί και από τη συνέχεια: αν θα ανοίξει δηλαδή τον ορίζοντα για να προχωρήσουμε γρήγορα στα επόμενα βήματα, όπως η νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου για τα τρανς άτομα και ο πολιτικός γάμος (θέση του ιδρυτικού συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ).

***

Πριν προχωρήσω, θα ήθελα, με βάση όσα λέχθηκαν τις προηγούμενες μέρες, και στον ευρύτερο δημόσιο χώρο, αλλά και εδώ, στη Βουλή, θα ήθελα να ξαναπώ μερικά πράγματα. Αυτονόητα, αλλά αναγκαία και αυτά:

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!