Ολοκληρώθηκαν το περασμένο σαββατοκύριακο, οι εορτασμοί του Gay Pride στην Ουγκάντα, παρά το ιδιαίτερα έντονο κλίμα ομοφοβίας που επικρατεί στη χώρα τα τελευταία χρόνια.

«Σήμερα μπορώ επιτέλους να είμαι ο εαυτός μου. Συνήθως πρέπει να κρύβω τη σεξουαλικότητα μου για να προστατεύω τον εαυτό μου από την κατακραυγή και την κακομεταχείριση» δήλωσε η 26χρονη Rachel Newumbe στην ιστοσελίδα pinknews.co.uk, καθώς τοποθετούσε στο άσπρο φορτηγάκι της μια σημαία με το ουράνιο τόξο.

Η Rachel είναι λεσβία, κάτι που γνωρίζουν μόνο η οικογένεια της και οι πολύ κοντινοί της φίλοι. Όλοι οι υπόλοιποι γνωστοί της το αγνοούν και η ίδια φοβάται πως αν ποτέ το μάθουν, θα της γυρίσουν την πλάτη. Δεν τόλμησε να πει σε κανέναν ότι θα συμμετάσχει στο φετινό pride.

Η Rachel συμμετέχει στους εορτασμούς μαζί με 300 άλλα gay/transgender άτομα. Οι περισσότεροι είναι άνδρες. Η παρέλαση είναι το κύριο δρώμενο που σηματοδοτεί το τέλος των εβδομαδιαίων «pride» εορτασμών στην πρωτεύουσα της χώρας, Καμπάλα. Πολλοί από τους συμμετέχοντες δήλωσαν ότι η παρέλαση αυτή τους έδωσε την ευκαιρία να είναι ο εαυτός τους και να φορέσουν τα ρούχα που επιθυμούν, χωρίς να φοβηθούν για την ασφάλεια τους.

«Αν περπατούσα στην πόλη φορώντας αυτά τα ρούχα, είμαι σίγουρος ότι θα έπεφτα θύμα χλευασμού. Σήμερα, μπορώ επιτέλους να δείξω ποιος είμαι» υποστηρίζει ένας τρανσφιλικός άνδρας που θέλει να αναφερθεί μόνο ως «Bad Man», γιατί φοβάται ότι αν αποκαλυφθεί θα πέσει θύμα ομοφοβικής επίθεσης.

Η Ουγκάντα δεν ανέχεται την ομοφυλοφιλία.

Είναι η δεύτερη φορά που οι διάφορες LGBT οργανώσεις της χώρας, οργανώνουν το φεστιβάλ Υπερηφάνειας, πηγαίνοντας κόντρα στο πολύ ισχυρό κλίμα ομοφοβίας που επικρατεί. Το 2009, είχε προταθεί στη βουλή ένας νόμος που προέβλεπε αυστηρές κυρώσεις απέναντι σε οποιαδήποτε ομοφυλοφιλική συμπεριφορά. Οι κυρώσεις έφταναν μέχρι και στην θανατική ποινή. Ευτυχώς ο νόμος αυτός βρίσκεται ακόμη υπό εξέταση. Γενικά όμως, η αστυνομία της Ουγκάντα συλλαμβάνει συχνά ομοφυλόφιλα άτομα, τα οποία παραμένουν στο κρατητήριο για τουλάχιστον 2-3 μέρες.

Μια έρευνα από την «Pew Research» δείχνει ότι το 96% του πληθυσμού της χώρας, θεωρεί την ομοφυλοφιλία μη αποδεκτή.

Για να αποφθεχθούν οι τυχόν συγκρούσεις με τον υπόλοιπο κόσμο, η παρέλαση διεξήχθη σε μια όχι και τόσο πυκνοκατοικημένη περιοχή, 30χλμ έξω από την πόλη. Η παρέλαση παρακολουθήθηκε στενά από 6 αστυνομικούς, οι οποίοι περιόρισαν τη διαδρομή για να αποτρέψουν τους LGBT συμμετέχοντες να έρθουν πολύ κοντά με τους ντόπιους.

«Η Ουγκάντα δεν έχει ωριμάσει αρκετά για μας, για να μπορούμε να κυκλοφορούμε ελεύθερα στους δρόμους. Αλλά ελπίζω ότι κάτι τέτοιο θα είναι εφικτό τα επόμενα 5 χρόνια» δηλώνει η Kasha Jacqueline, η οποία έφερε το «Pride» στη χώρα πριν από ένα χρόνο.

Τα ομοφυλόφιλα άτομα πρέπει ακόμα να κρύβουν την σεξουαλικότητα τους.

Η Rachel Newumbe συμμετέχει για δεύτερη φορά στην παρέλαση Υπερηφάνειας και θεωρεί την εκδήλωση μια καλή ευκαιρία να συναντηθεί με πολλούς φίλους της, τους οποίους συνήθως δεν έχει τη δυνατότητα να δει, μιας και φοβάται πως θα αποκαλυφθεί η σεξουαλικότητα της.

«Εάν οι ομοφυλόφιλοι φίλοι μου με επισκεφθούν στο σπίτι, τότε οι φήμες γρήγορα θα διαδοθούν στη γειτονιά. Όταν ανακαλύψουν ότι είμαι λεσβία, θα με διώξουν από το διαμέρισμα μου και ίσως με δείρουν κιόλας».

Δυστυχώς, σχεδόν κάθε έξι μήνες αναγκάζεται να μετακομίζει σε διαφορετικές περιοχές, για να μην αποκαλυφθεί η σεξουαλικότητά της. Η ίδια εργάζεται ως DJ σε ένα κλαμπ της Καμπάλα, όπου και εκεί κανείς δεν γνωρίζει. Αν μαθευτεί, η Rachel είναι πεπεισμένη ότι θα χάσει τη δουλειά της.

«Εύχομαι να μας άφηναν ήσυχους. Έχουμε κουραστεί να κρυβόμαστε, επειδή απλά δεν μπορούν να μας καταλάβουν. Θα είμαστε ομοφυλόφιλοι για πάντα» σχολιάζει η ίδια πριν μπει και αυτή στην παρέλαση.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!