Ο Αλέξης Κούγιας στην αγόρευσή του επιστράτευσε κάθε ομοφοβικό επιχείρημα ενώ δε δίστασε να αναφερθεί μέχρι και στη Μαρινέλλα (και στη σχέση της με τους ομοφυλόφιλους).

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με ένα σχόλιο. Η χθεσινή ήταν (ακόμη) μία μαύρη μέρα για την ελληνική δικαιοσύνη. Αυτή τη φόρα, όχι γιατί επιτράπηκε η απελευθέρωση ενός δολοφόνου, όπως έγινε με τον Χορταριά ή τον Κορκονέα, αλλά γιατί δόθηκε ο χώρος και ο (εξαντλητικός) χρόνος για μια άνευ προηγουμένου επίθεση στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα.

Αναφέρομαι φυσικά στη χθεσινή αγόρευση από τον συνήγορο υπεράσπισης του Δημήτρη Λιγνάδη, Αλέξη Κούγια, ο οποίος για μία ακόμη φορά προσπάθησε να στήσει ένα δικαστήριο μέσα σε ένα δικαστήριο, δικάζοντας την ομοφυλοφιλία. Και απ’οτι φαίνεται το κατάφερε, αφού οι παρευρισκόμενοι στη δίκη έπρεπε να υποστούν για 12 ώρες τον εξαιρετικά (ομοφοβικό) κακοποιητικό του λόγο.

«Δεν μπορείς να χρησιμοποιείς τη λέξη παιδιά ή έφηβοι. Είναι άνθρωποι που έχουν επιλέξει να κάνουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό επάγγελμα…»
«Να μπει εδώ στο δικαστήριο και αυτή η καρικατούρα, μαντράχαλος 2 μέτρα με 50 νούμερο παπούτσι…»
«Είπε ότι η μητέρα του έμαθε το 2016 ότι ήταν γκέι αλλά στο ακροατήριο είπε ότι είχαν καταλάβει από νωρίς ότι ήταν γκέι. Αδίστακτο άτομο όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες του που ποζάρει με γυναικεία ρούχα ή γυμνός, ακόμα και την περίοδο που ετοίμαζε την κατάθεσή του. Το δικαστήριο πρέπει να αναλύσει την ψυχολογία του βιασμένου. Είναι δυνατόν να ασχολείται όλη η Ελλάδα με αυτή τη δίκη, τέτοιος σάλος, αυτός να μην πατάει το πόδι του και κατά τη διάρκεια της δίκης να παρουσιάζει τον εαυτό του με ταγιεράκια ή γυμνό…»
«Δεν μπορείς να πεις κάτι άλλο πέρα από επαγγελματίας ομοφυλόφιλος όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να δημοσιεύει φωτογραφίες με κάκτους στον καλοσχηματισμένο πρωκτό του…»

Αυτή την φορά, όμως, ο Κούγιας ξεπέρασε τον (ομο-τρανσφοβικό) εαυτό του, αφού όχι μόνο επιτέθηκε στις ταυτότητες των μαρτύρων με χυδαιότητα αλλά προέβη και σε αξιολογικές κρίσεις για τα δικαιώματά μας (ως ΛΟΑΤΚΙ+) και γενικά για το πώς πρέπει να ζούμε.

«Άλλο σεβασμός και άλλο δικτατορία των ιδιαιτεροτήτων. Οι εκπρόσωποι των ιδιαιτεροτήτων πρέπει να θυμούνται, αφού πια μπορούν να παντρεύονται και ενώ δεν ξέραμε ότι θα φτάσουμε σε αυτό το σημείο με τέτοια μετά, έχουμε και εμείς δικαίωμα να μην θέλουμε τον γονέα 1 και 2, ο πατέρας μου ο Γιώργος και ο Κίτσος, η μητέρα μου και ο πατέρας μου η Καλλιόπη. Δεν είμαστε ομοφοβικοί ή χυδαίοι. Αν είστε δημοκράτες πρέπει να σεβαστείτε την άποψή μας. Εμείς σας σεβόμαστε. Μπαίνουμε στο σοβαρό στάδιο αντιμετώπισης των κατηγοριών…»

Φυσικά, ως γνήσιος ομοφοβικός έσπευσε να μιλήσει και για τους “σωστούς” γκέι που γνωρίζει προσωπικά εμπλέκοντας μέχρι και την Μαρινέλλα.

«Η Μαρινέλλα έχει μια μεγάλη αδυναμία στους ομοφυλόφιλους. Το περιβάλλον της ήταν ένας χορευτής και ένας κομμωτής, με αυτούς τους δύο πέρασε όλη της τη ζωή. Έχω ζήσει μεγάλο διάστημα μαζί της. Αυτούς τους ανθρώπους που ποτέ δεν έκρυψαν την ιδιότητά τους χαίρεσαι να τους κάνεις παρέα. Αλλά είναι αλλιώς να είσαι ένα άτομο αδίστακτο και να μην έχουν ένα επάγγελμα, να πουλάνε το κορμί τους…»

Ενώ δεν έλειψαν και τα λοιπά ρατσιστικά σχόλια.

«Τελικά λέει ο μηνυτής ότι χαστούκισε τον κατηγορούμενο όταν είδε τον λερωμένο με κόπρανα δονήτη. Με τι δύναμη τον χαστούκισε; Πώς δεν φοβάται ο Λιγνάδης ότι αυτός ο κακοποιός δεν θα το πει στους Αλβανούς που προμηθεύει τα ναρκωτικά;»

Θα μπορούσα να παραθέσω περισσότερα κακοποιητικά σχόλια από τη χθεσινή αγόρευση του Κούγια, αλλά υπάρχει και ένα μέτρο στη πόση τοξικότητα μπορούμε να διαχειριστούμε.

Η επόμενη δικάσιμος έχει οριστεί για την επόμενη Τετάρτη. Εύχομαι μόνο η απόφαση του δικαστηρίου να δικαιώσει τα θύματα βιασμού του Λιγνάδη. Να τα δικαιώσει και να τα προστατεύσει. Γιατί μέχρι τώρα έχει αποτύχει παταγωδώς να προστατεύσεις τις ΛΟΑΤΚΙ+ ταυτότητές μας.


Μπορείτε να βρείτε τις δηλώσεις καθώς και ολόκληρη την αγόρευση (αν αντέχετε) του Κούγια στο LignadisTrialWatch.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!