Στην εκπομπή Αντιθέσεις και τον Δημήτρη Τάκη μίλησε χθες ο Κυριάκος Βελόπουλος. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης (ενός κόμματος με σαφείς αντιΛΟΑΤΚΙ+ απόψεις), έχοντας μπει σε προεκλογική ατμόσφαιρα προσπάθησε να πείσει για τον προοδευτικό (εδώ, γελάμε) χαρακτήρα του κόμματός του. 

Αφορμή στάθηκε η ερώτηση του δημοσιογράφου, για το αν πρόκειται να δούμε ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στα ψηφοδέλτια της Ελληνικής λύσης.

Ο Βελόπουλος, αφού πρώτα ξεστόμισε την καθιερωμένη πλέον ατάκα «δε με νοιάζει τι κάνει ο άλλος στο κρεβάτι του» έσπευσε να ξεκαθαρίσει «ότι δεν πρέπει να περιθωριοποιούνται κοινωνικές ομάδες λόγω της σεξουαλικής τους προτίμησης». Κάπου εκεί βέβαια εξαντλήθηκε ο προοδευτισμός του, αφού – από φόβο μην παρεξηγηθεί από τους ομοφοβικούς θαυμαστές του – ξεκαθάρισε ότι η ορθοδοξία έχει συγκεκριμένη στάση γι΄αυτά τα θέματα και ότι ο ίδιος ως ορθόδοξος πιστεύει ότι θα τους κρίνει (τους ΛΟΑΤΚΙ+) ο θεός.

«Ως ορθόδοξος (πιστεύω) θα τους κρίνει ο θεός. Όποιες επιλογές κι αν έχει ο καθένας. Δολοφόνος, βιαστής…», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Και αφού μάς έβαλε στην ίδια κατηγορία με τους βιαστές και τους παιδεραστές, δήλωσε πως «όλοι πρέπει να έχουμε τα ίδια δικαιώματα στην Ελλάδα», ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι οι ΛΟΑΤΚΙ+ έχουν πλέον τα ίδια δικαιώματα με τους straight. Όταν, μάλιστα, ο δημοσιογράφος διαφώνησε μαζί του, εκείνος τον παρέπεμψε να «δει τηλεόραση».

Τέλος, όπως ήταν φυσικό, επιτέθηκε και στον θεσμό των pride, αφού για τον ίδιο «πρόκειται για τον εκφυλισμό της επιλογής κάποιων ατόμων».

«Αισθητικά με ενοχλούν, γιατί η επιλογή είναι δική σου και κράτα την για τον εαυτό σου», δήλωσε στη συνέχεια.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!