Στις 17 Μαΐου, την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Αμφιφοβίας, Τρανσφοβίας και Ιντερφοβίας, θα πραγματοποιηθεί σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη Πανελλαδική Ημέρα Δράσης για τον ΛΟΑΤΚΙ γάμο.

ακολουθεί διαφήμιση...

Στην Αθήνα θα γίνει παρέμβαση-κάλεσμα δράσης στο Σύνταγμα στις 6.30 μ.μ.. Στη Θεσσαλονίκη έχει προγραμματιστεί συγκέντρωση στην Καμάρα στις 7.00 μ.μ. και στις 8.30 μ.μ. προβολή του ντοκιμαντέρ «Γάμοι της Τήλου» και συζήτηση με τον σκηνοθέτη Παναγιώτη Ευαγγελίδη στο Πάρκο Τσέπης. Επίσης, μέχρι στιγμής έχουν ανακοινωθεί παρεμβάσεις σε Βέροια και Γιαννιτσά.

Η ανακοίνωση των οργανώσεων για τη συγκέντρωση στην Καμάρα, στη Θεσσαλονίκη:

Μέχρι η αγάπη να νικήσει.

Ισότητα στον γάμο. Ισότητα στη γονεϊκότητα.

Η φετινή Πανελλαδική Ημέρα Δράσης για τον ΛΟΑΤΚΙ γάμο γίνεται στις συνθήκες που έχει προκαλέσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Το κλίμα μιλιταρισμού και εξοπλισμών που υπάρχει και στην Ελλάδα πλήττει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα, των οποίων η έκφραση φύλου δε συμβαδίζει με το πρότυπο του μάτσο άντρα «που θα πολεμήσει».

Σε μια σειρά από χώρες που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση ή συνορεύουν με εμπόλεμες εστίες (Ρωσία Καζακστάν κλπ ) έχει ποινικοποιηθεί η ομοφυλοφιλία και τόσο οι διώξεις της αστυνομίας όσο και οι επιθέσεις ομοφοβικών πολιτών έχουν γίνει η τραγική κανονικότητα για τη ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητα.

Οι τελευταίες επιθέσεις σε τρανς άτομα στη χώρα μας και η αθώωση των αστυνομικών που κατηγορούνταν για τη δολοφονία του Ζακ/της Zackie είναι πολύ ανησυχητικά μηνύματα. Την ίδια στιγμή πολλά ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα πλήττονται δυσανάλογα από την ακρίβεια, την ανεργία και τους χαμηλούς μισθούς, καθώς σε σύγκριση με τα σις στρέιτ άτομα είναι πιθανότερο να στερούνται των οικογενειακών και κοινωνικών σχέσεων που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της ακραίας φτώχειας, όταν το κοινωνικό κράτος απουσιάζει σχεδόν πλήρως (πχ έλειψη δομών φιλοξενίας ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων που μένουν άστεγα επειδή τα διώχνουν από την οικογένειά τους).

Για τον λόγο αυτό, σε συνθήκες πολέμου και μιλιταρισμού, η διεκδίκηση δικαιωμάτων και η νομοθέτησή τους είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Ο ΛΟΑΤΚΙ γάμος με πλήρη δικαιώματα γονεϊκότητας και στους δυο γονείς θα μπορούσε να συμβάλει καθοριστικά στην κοινωνική αναγνώριση των ομόφυλων σχέσεων, καθώς θα ολοκλήρωνε το πλέγμα των δικαιωμάτων των ομόφυλων ζευγαριών.

Με τη θέσπιση του λοατκι γάμου και της ισότητας στη γονεϊκότητα, τα ΛΟΑΤΚΙ ζευγάρια θα κατοχυρώσουν νομικά το δικαίωμα να μεγαλώνουν τα παιδιά τους και όσα από αυτά ζουν στο εξωτερικό θα έχουν πια τη δυνατότητα να έρθουν στην Ελλάδα ως νομικά αναγνωρισμένοι γονείς, ασχέτως της βιολογικής ή όχι σύνδεσης με αυτά. Περιττό να τονίσουμε πόσο σημαντικό είναι, όταν υπάρχει πόλεμος και μετακινήσεις πληθυσμών, οι αόρατες αυτές οικογένειες να μπορούν να ζήσουν στην Ελλάδα έχοντας νομική αναγνώριση και δικαιώματα. Πρόκειται για μια υπαρκτή κοινωνική ανάγκη καθώς ο αριθμός των ΛΟΑΤΚΙ οικογενειών αυξάνεται συνεχώς!

Πολύ περισσότερο, η νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου των τρανς και non binary ατόμων χωρίς ιατρικές ή/και δικαστικές διαδικασίες θα τα βοηθούσε να αλλάξουν έγγραφα απλά, γρήγορα και χωρίς τα υπέρογκα έξοδα που απαιτούνται σήμερα με τις ισχύουσες διαδικασίες ύστερα από τον νόμο 4491/2017. Θα αποκτούσαν έτσι το δικαίωμα να συνάψουν σύμφωνο συμβίωσης (και γάμο μελλοντικά, όταν επιτέλους θεσπιστεί) έχοντας έγγραφα με το φύλο με το οποίο αυτοπροσδιορίζονται.

Πέρα από τις ήδη υπάρχουσες δυσκολίες επιβίωσης που είχαν τα τρανς άτομα, η ακρίβεια που προκαλείται από το πόλεμο στην Ουκρανία και η στέρηση πόρων από το κοινωνικό κράτος λόγω της συμμετοχής στην κούρσα εξοπλισμών της χώρας μας με υπέρογκες αγορές Ραφάλ, φρεγατών κλπ έχουν φέρει την τρανς κοινότητα σε οριακή κατάσταση.

Κάθε απλοποίηση διαδικασιών, λοιπόν, και κάθε πρόνοια για την εργασία και την επιβίωσή τους, θα λειτουργούσε κυριολεκτικά ως πνοή ζωής για τα τρανς άτομα. Άλλωστε και η εμπειρία της Ουκρανίας αυτό μας δείχνει. Πάρα πολλές τρανς Ουκρανές, ενώ θέλουν να εγκαταλείψουν τη χώρα ως πρόσφυγες, έχουν εγκλωβιστεί σε αυτήν, επειδή το τρανσφοβικό ουκρανικό κράτος τις θεωρεί «άνδρες που πρέπει να μείνουν στη χώρα για να υπερασπιστούν την πατρίδα»!

Γι’ αυτό και λέμε ΛΟΑΤΚΙ γάμος και όχι απλά ομόφυλος! Γιατί το δικαίωμα στην ταυτότητα φύλου για τα τρανς άτομα και στην ακεραιότητα του σώματος για τα ίντερσεξ άτομα είναι εξίσου σημαντικό με το δικαίωμα στον γάμο. Τα τρανς και ίντερσεξ άτομα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να παντρεύονται έχοντας την ταυτότητα φύλου που τα ίδια επιθυμούν και το δικαίωμα να επιλέξουν αν θα κάνουν επεμβάσεις στο σώμα τους ή όχι.

Κλείνοντας, ας τονίσουμε πως όσο δε θεσπίζεται νομικά ο ΛΟΑΤΚΙ γάμος, αν σε ένα ομόφυλο ζευγάρι χαθεί ο βιολογικός πατέρας ή η βιολογική μητέρα, το παιδί τους δε μένει με τον άλλο γονιό, αλλά αναλαμβάνει ο πρώτος συγγενής εξ αίματος. Μεταξύ άλλων, αυτή η συνθήκη είναι μεγάλο τραύμα για ένα παιδί, γιατί έχει ήδη ζήσει σε μια οικογένεια και αναγνωρίζει ως γονιό του αυτόν που το κράτος θεωρεί απλά έναν φίλο!

Η αποφυγή νομοθέτησης του ΛΟΑΤΚΙ γάμου στην Ελλάδα είναι επιλογή όλων των κυβερνήσεων. Εμείς από την πλευρά μας, δε θα σταματήσουμε να βγαίνουμε στους δρόμους μέχρι η ισότητα στο γάμο και τη γονεϊκότητα να γίνει πραγματικότητα και στη χώρα μας! Μέχρι οι ΛΟΑΤΚΙ γονείς των πολύχρωμων οικογενειών να αναγνωρίζονται νομικά ως γονείς ασχέτως της βιολογικής ή όχι συγγένειας με τα παιδιά τους. Μέχρι να εξαλειφθούν οι διακρίσεις!

Ας το ξαναπούμε και φέτος ότι δεν ανεχόμαστε άλλο να είμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Θεσσαλονίκη, Τρίτη 17 Μαΐου, συγκέντρωση στην Καμάρα 19:00

Δίκτυο Συντονισμού για τον λοατκι γάμο – Marriage Equality Greece

ομάδα Sylvia Rivera – για ένα κινηματικό Thessaloniki Pride

Συνέλευση Γυναικών 8 Μάρτη

Στο Δημοτικό, όταν η δασκάλα μας έβαλε "Σκέφτομαι και γράφω" να πούμε τι θέλουμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε, απάντησα: Πρώτα γιατρός και όταν γεράσω περιπτεράς. Από μικρός μου άρεσε η ποικιλία και τη σύνταξη ούτε καν που τη σκεφτόμουνα. Στη συνέχεια ασχολήθηκα ερασιτεχνικά με σχολικές εφημερίδες και όταν πέρασα στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ άρχισα να δουλεύω κανονικά στον ειδικό τύπο σχεδόν από το πρώτο έτος. Το Αntivirus το αγαπάω όπως ο Αθηναίος το χωριό του. Ενώ είμαι αναγκασμένος να ζω από την κανονική μου δουλειά, το Antivirus είναι η πραγματική δημοσιογραφία και το ρεπορτάζ που θα ήθελα να κάνω. Από το 2007 υπάρχει αυτή η σχέση αγάπης.