Η ελληνική ταινία “Becoming Ithaca” βραβεύτηκε ως η καλύτερη ταινία μικρού μήκους στο Porn Film Festival της Βιέννης.

Ο Δημήτρης Παγώνης και ο Μενέλας σκηνοθετούν την ταινία. Ο Δημήτρης πρωταγωνιστεί και την έχει γράψει. Σύμφωνα με όσα είπαν στο avmag.gr, πρόκειται για ένα «βίντεο-ποίημα, που είναι η συνέχεια ενός έργου το οποίο παρουσιάστηκε ζωντανά στο queer φεστιβάλ “Civil Disobedience” το 2020. Το θέμα της χρονιάς ήταν τα σύνορα, ο εθνικισμός, οι ταυτότητες, ο τουρισμός και η μετανάστευση. Η περφόρμανς “Becoming Ithaca” είχε τρία μέρη. Τον νησιώτη που ντύνεται τσολιάς για να τραβήξει τους τουρίστες. Τον φαντάρο που φυλάει το νησί του από τους μετανάστες. Και τέλος, τον άντρα, απογυμνωμένο, που είναι η έμπνευση για το ποίημα-βίντεο.»

Αυτό το ποίημα είναι για σένα.

Εσένα που βρέθηκες ξεβρασμένος στο νησί που ορκίστηκα να προστατεύω. Εσένα που παραβίασες τα σύνορα μου. Εσένα που μου έδειξες την γλυκόπικρη γεύση του να πνίγεσαι στην θάλασσα.

Τώρα βυθίζομαι, πνίγομαι στα μάτια σου, γυμνός, απογυμνωμένος από τις ταυτότητές μου, τις προκαταλήψεις μου και τις άμυνές μου.

Τώρα βυθίζομαι, πνίγομαι στον έρωτα.

Δημήτρης και Μενέλας (2021)

Η performance που παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ “Civil Disobedience” το 2020:

Ο Δημήτρης Παγώνης είναι performer και σκηνοθέτης, καθώς και συνθέτης και χορευτής. Μένει στην Αθήνα. Περιγράφει καλύτερα τον εαυτό του, όχι με τους τρόπους με τους οποίους εκφράζεται, αλλά με τα θέματα στα οποία δουλεύει, τη σχέση μας με τον χρόνο, τα σώματα, τη σεξουαλικότητα και την επιθυμία.

O Μενέλας είναι ο ιδρυτής και διευθυντής του “Satyrs and Maenads: the Athens porn film festival”. Είναι ερασιτέχνης κινηματογραφιστής από το 2012. Το 2015 σκηνοθέτησε το πρώτο του καλλιτεχνικό porn film. Τον ενδιαφέρει αυτό που ο ίδιος αποκαλεί ακτιβισμό μέσω της τέχνης. Διοργανώνει κάθε χρόνο το φεστιβάλ Civil Disobedience από το 2011, που περιλαμβάνει τη βραδιά περφόρμανς: “Drag Queens read Homoerotic Poetry” από το 2016. Επίσης, είναι δημιουργός και συνιδρυτής Queer Theatre Awards που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα από το 2012 έως το 2018. 

Στο Δημοτικό, όταν η δασκάλα μας έβαλε "Σκέφτομαι και γράφω" να πούμε τι θέλουμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε, απάντησα: Πρώτα γιατρός και όταν γεράσω περιπτεράς. Από μικρός μου άρεσε η ποικιλία και τη σύνταξη ούτε καν που τη σκεφτόμουνα. Στη συνέχεια ασχολήθηκα ερασιτεχνικά με σχολικές εφημερίδες και όταν πέρασα στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ άρχισα να δουλεύω κανονικά στον ειδικό τύπο σχεδόν από το πρώτο έτος. Το Αntivirus το αγαπάω όπως ο Αθηναίος το χωριό του. Ενώ είμαι αναγκασμένος να ζω από την κανονική μου δουλειά, το Antivirus είναι η πραγματική δημοσιογραφία και το ρεπορτάζ που θα ήθελα να κάνω. Από το 2007 υπάρχει αυτή η σχέση αγάπης.