Στο Survivor φέτος επιβιώνει ο σεξισμός

0
771

Τι κι αν πριν λίγες μέρες υποδεχτήκαμε το 2022; Τα ελληνικά ριάλιτι είναι εδώ για να μας υπενθυμίζουν πως μετράμε διαφορετικά τον χρόνο.

Πάρτε για παράδειγμα το Survivor, το παιχνίδι επιβίωσης που για ακόμη μια χρονιά θέλει να μας αποδείξει πως το μόνο που τελικά επιβιώνει στην Ελλάδα είναι ο σεξισμός και τα στερεότυπα.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Μια παίκτρια από την κόκκινη ομάδα ήρθε  κοντά με έναν παίκτη από την αντίπαλη – μπλε – ομάδα. Αυτό φαίνεται να σκανδάλισε την “ηθική” κάποιων (αρκετών) παικτών, που θέλησαν να ψέξουν την κοπέλα κάνοντας (άμεσα ή έμμεσα) περιπαικτικά σχόλια για την “ακεραιότητα” της.

Φυσικά και τα σχόλια αφορούσαν περισσότερο στην παίκτρια της κόκκινης (κι όχι τον παίκτη της μπλε).

Στο χθεσινό, μάλιστα, συμβούλιο του παιχνιδιού – που πιο πολύ θύμιζε λαϊκό δικαστήριο – οι παίχτες είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν ανοιχτά όλον τον συντηρητισμό τους (για περισσότερο από μία ώρα), θυματοποιώντας συχνά την παίκτρια.

Φυσικά δεν έλειψαν και οι εκφράσεις “μακάρι να ήμασταν στη δεκαετία του ’50, αφού τα πράγματα τότε ήταν πιο καθαρά” ή “δε μας νοιάζει τι κάνετε, αλλά μην προκαλείτε”.

Για την ιστορία υπήρχαν και κάποιες αντιδράσεις που θέλησαν να αναγνωρίζουν αυτόν τον συντηρητισμό, όπως αυτή της Ναυσικάς Παναγιωτακοπούλου, που έσπευσε να θυμίσει ότι τη δεκαετία του 50, τα δικαιώματα της μαύρης και της ΛΟΑΤ+ κοινότητας δεν είχαν αναγνωριστεί.

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!