Το πρώτο τηλεοπτικό debate μεταξύ των υποψηφίων για την προεδρία στο Κίνημα Αλλαγής, παρακολουθήσαμε χθες στην τηλεόραση. Σ΄αυτό οι πέντε από τους έξι διεκδικητές της προεδρίας θέλησαν να μας μιλήσουν για τις πολιτικές τους προθέσεις και το προοδευτικό τους προφίλ. Μεταξύ αυτών και ο Ανδρέας Λοβέρδος.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας των ερωτήσεων μεταξύ υποψηφίων, ο κ. Χρηστίδης ζήτησε από τον κ. Λοβέρδο να εξηγήσει γιατί υπερψήφισε τον Ποινικό Κώδικα της ΝΔ ο οποίος δεν αναγνωρίζει τη «γυναικοκτονία» και του υπενθύμισε, μάλιστα, ότι η Φώφη Γεννηματά διεκδικούσε την καθιέρωση του εν λόγω όρου.

Απαντώντας ο κ. Λοβέρδος διευκρίνισε ότι υπερψήφισε την αυστηροποίηση του Ποινικού Κώδικα αλλά επέκρινε την κυβέρνηση γιατί δεν τόλμησε να καθιερώσει τον όρο και δήλωσε ότι στηρίζει την σχετική τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ για την αναγνώριση των γυναικοκτονιών. «Είναι προφανέστατο ότι ο Ποινικός Κώδικας πρέπει να αλλάξει σε αυτό το σημείο» ανέφερε ο κ. Λοβέρδος.

Γυρίζουμε τον χρόνο πίσω. Τα ξημερώματα της 1ης Μαϊου 2012, ξεκίνησαν οι διαδοχικές αστυνομικές σκούπες στην περιοχή της Ομόνοιας κατά τις οποίες προσήχθησαν εκατοντάδες γυναίκες που υποβλήθηκαν σε εξαναγκαστικές εξετάσεις αίματος για τον HIV. Τριάντα γυναίκες δέχθηκαν την HIV διάγνωση μέσα σε βαν του ΚΕΕΛΠΝΟ, σε κάποιες περιπτώσεις από αστυνομικούς και σε παραβίαση των νόμιμων διαδικασιών εξέτασης και κοινοποίησης της διάγνωσης.

Οι γυναίκες βρίσκονται προφυλακισμένες με την κατηγορία της «βαριά σκοπούμενης σωματικής βλάβης κατά συρροή» και τα στοιχεία τους, μαζί με τις φωτογραφίες τους δημοσιεύονται στο διαδίκτυο –στο σάιτ της αστυνομίας– και αναπαράγονται με θέρμη από τα ΜΜΕ. Οι αστυνομικοί που τις μεταφέρουν στην Εισαγγελία, μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες φυσικά, φοράνε γάντια, σε μία προκλητική επίδειξη άγνοιας του πώς μεταδίδεται ο ίδιος ο ιός του HIV!

Η διαπόμπευση βασίστηκε στην υγειονομική διάταξη 39Α, η οποία βασιζόταν με τη σειρά της σε Αναγκαστικό Νόμο του 1940. Η εν λόγω υγειονομική διάταξη είχε υπογραφεί τον Απρίλιο του 2012 από τον τότε υπουργό Υγείας Ανδρέα Λοβέρδο και συνοδεύτηκε από τη δημοσιοποίηση των στοιχείων οροθετικών γυναικών.

Υπάρχει ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ (RUINS) που εξιστορεί τη συγκλονιστική υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα. Η εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών, οι οποίες προσήχθησαν από την Ελληνική Αστυνομία, υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για ΗΙV, προφυλακίστηκαν για κακούργημα, και τελικά διαπομπεύτηκαν, όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.

Όπως ανέφερε και η σκηνοθέτιδα του RUINS, Ζωή Μαυρούδη (pressenza, 2019), ο “Ανδρέας Λοβέρδος έκανε σειρά μιντιακών εμφανίσεων τις μέρες των συλλήψεων και ενώ οι φωτογραφίες των γυναικών δημοσιεύονταν παντού μαζί με τα προσωπικά τους στοιχεία. Ο τότε Υπουργός Υγείας επέμενε στην αναγκαιότητα της επιχείρησης, επικαλούμενος μεγάλη αύξηση σε νέα κρούσματα HIV”. 

Η διαπόμπευση αυτή, στην οποία ο Ανδρέας Λοβέρδος ήταν ηθικός αυτουργός, οδήγησε σε τραυματικό στιγματισμό και δολοφονία χαρακτήρων.

Τον Νοέμβριο του 2014, η Κατερίνα αυτοκτόνησε, και λίγο μετά και ο πατέρας της έκανε απόπειρα αυτοκτονίας. Η Κατερίνα είχε γράψει λίγο νωρίτερα: «Είμαι μια από τις 27 τοξικοεξαρτημένες οροθετικές γυναίκες που διαπομπευθήκαμε το 2012, μας υποχρέωσαν σε λήψη αίματος για τεστ HIV/AIDS, και στη συνέχεια μας φυλάκισαν για διάστημα έως ένα χρόνο, με την κατηγορία της πορνείας και της “βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης” στους υποτιθέμενους πελάτες μας. Η κατηγορία της πορνείας δεν αποδείχθηκε, και στη δίκη δύο από εμάς στις 4/4/2014 ενάντια στο ελληνικό κράτος για παράνομη φυλάκιση, κερδίσαμε αποζημίωση ύψους …10 ευρώ την ημέρα. Η βλάβη που μας έγινε θα κυνηγάει αιώνια εμάς και τα παιδιά μας. Εμείς όμως είμαστε φορείς δικαιωμάτων, και με τη συμπαράσταση της Ομάδας Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών και την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στις διωκόμενες Οροθετικές θα συνεχίσουμε να επιδιώκουμε την ηθική και υλική μας δικαίωση. Και θέλω να σας πω ότι εγώ κατάφερα να είμαι καθαρή.»

Τον Απρίλιο του 16 πέθανε και η Μαρία. Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση της μητέρας της. “Εξευτέλισαν το παιδί μου, ήρθαν στο χωριό και το ΚΕΕΛΠΝΟ εξέτασε το εγγόνι μου μέσα στο σχολείο, μας εκθέσανε όλους, μας ξεφτίλισαν.”

Επιστρέφουμε στο 2021 και στις δηλώσεις του Λοβέδρου, στα πλαίσια του τηλεοπτικού debate για τη διεκδίκηση του ΚΙΝΑΛ. «Είναι προφανέστατο ότι ο Ποινικός Κώδικας πρέπει να αλλάξει σε αυτό το σημείο», τονίζει ο ίδιος αναφερόμενος στις γυναικοκτονίες.

Αναρωτιέμαι μόνο, αν -έστω και σε κάποιο βαθμό- καταλαβαίνει πως η δήλωση του αναφέρεται (και) στον ίδιο. 

Από μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Εξάλλου, πάντα θυμάμαι να μου λένε ότι "πετάω στα αστέρια". Λόγω όμως σχετικής υψοφοβίας αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνω δημοσιογράφος (απ' το κακό στο χειρότερο), Μπήκα στο Πάντειο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) και λίγους καφέδες αργότερα πήρα το πτυχίο μου. Έκτοτε το επαγγελματικό μου μετερίζι με έχει οδηγήσει στην πόρτα ανθρωπιστικών οργανισμών (Διεθνή Αμνηστία, Έλιξ) αλλά και πολλών έντυπων και διαδικτυακών μέσων (Esquire, Nitro, Protagon, κλπ). Η σχέση μου με το Antivirus ξεκίνησε τυχαία τον Μάρτιο του 2013. Έκτοτε έγινε λατρεία... Είτε εδώ είτε στο περιοδικό, όλο και κάπου θα με πετύχετε. Αν τώρα θέλετε να κάνετε και κάποιο σχόλιο... θα με βρείτε στο vth@avmag.gr. Cu!