Στις μέρες μας, ο μέσος θεατής έχει πρόσβαση σε τηλεοπτικές παραγωγές υψηλών προδιαγραφών. Οι συνδρομητικές υπηρεσίες και οι πάροχοι streaming περιεχομένου, προσφέρουν μια τεράστια γκάμα επιλογών με ποιοτική βάση. Από την άλλη, η ελληνική τηλεόραση εξακολουθεί να βρίσκεται στον πάτο.

Στην εποχή που οι υπερπαραγωγάρες βρίσκονται με ένα μόνο κλικ, οι ελληνικές δημιουργίες πασχίζουν να δώσουν ακόμα και τα πιο απλά. Ένα γρήγορο ζάπιγνκ αποκαλύπτει τους χειρότερους φόβους μας: ψυχαγωγικές εκπομπές τίγκα στην κατινιά και στα στερεότυπα, reality shows γεμάτα σεξισμό και τσόντα κακιάς απόκριας, δελτία ειδήσεων με προκάτ ενημέρωση και σπόνσορες. Ακόμα και τα σήριαλ που -υποτίθεται- αντικατοπτρίζουν τη θέληση για καινοτομία, καταλήγουν να μιμούνται το ένα το άλλο. Το τρίπτυχο πήδουλος-απιστία-πλεκτάνη έχει καταντήσει γραφικό και μη ρεαλιστικό.

Πριν μερικά χρόνια, η εμφανής σαπίλα στην TV φάνταζε ως φρέσκια παραλλαγή των μέχρι τότε δεδομένων και η άγνοιά μας έδινε ένα ελαφρυντικό στην όλη κατάσταση. Το trash περιεχόμενο δεν είχε ακόμα όνομα και κανείς δεν γνώριζε την εξέλιξή του. Πλέον, η δυσωδία έχει εγκατασταθεί για τα καλά, με το πρόβλημα να είναι ακόμα μεγαλύτερο. Το ελαφρυντικό που είχαμε δεν ισχύει πια, μιας και γνωρίζουμε πολύ καλά τι προβάλλεται. Ξέρουμε ότι αυτό που βλέπουμε είναι κακής ποιότητας, και συνεχίζουμε να σφυρίζουμε αδιάφορα.

Επιπλέον η μαλακισμένη παραίνεση να αλλάξουμε κανάλι, δεν έχει καμία ισχύ. Με μόλις εννέα σταθμούς πανελλαδικής εμβέλειας, η συμβουλή αν δεν σου αρέσει δες κάτι άλλο, έχει τόση χρησιμότητα, όση κι ένα γυάλινο σφυρί. Δεν υπάρχει κάτι άλλο, και το μόνο κουμπί στο τηλεχειριστήριο που έχει αξία, είναι αυτό του τερματισμού λειτουργίας.

Όχι, δεν τα τσουβαλιάζω. Υπάρχουν όντως υπέροχα πράγματα να δει κανείς. Είναι όμως τόσα λίγα, που είναι αδύνατον να ξεχωρίσουν. Αν βρω ένα διαμάντι ανάμεσα σε έναν απέραντο λόφο σκουπιδιών, δεν θα πω ότι βρίσκομαι σε διαμαντορυχείο. Θα εξακολουθώ να βρίσκομαι στη χωματερή, και θα πω τα πράγματα με το όνομά τους. Άλλωστε ό,τι λάμπει, δεν είναι χρυσός.

Στο Survivor το μόνο που επιβιώνει είναι ο σεξισμός

Η Drag Queen της καρδιάς σας, τώρα και στο antivirus! Τα άρθρα μου κινούνται ανάμεσα στην κωμωδία και στην φάρσα, με τις αναλαμπές σοβαρότητας να είναι σπάνιες. Διαβάστε με δική σας ευθύνη και μην ξεχνάτε ότι η αλεπού κι αν κρύβεται, προβάλλει η ουρά της. Έχω και σελίδα στο Facebook, βρείτε με κι εκεί (κάνω αραιές αναρτήσεις, αλλά μαζεύω likes).